Julian Wieniawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób pisarza Juliana Wieniawskiego na Starych Powązkach w Warszawie

Julian Wieniawski pseud. Jordan (ur. 5 lutego 1834 w Lublinie, zm. 23 września 1912 w Warszawie) - polski prozaik i komediopisarz, brat Henryka i Józefa.

Ukończył Gimnazjum Lubelskie, do którego uczęszczał w latach 1844-1848, a następnie Instytut Agronomiczny w Marymoncie. Był uczestnikiem powstania styczniowego (należał do "stronnictwa białych"). Po klęsce powstania wyjechał do Francji, tam w Paryżu studiował ekonomię i prawo. Do kraju powrócił w 1865 roku, tam został natychmiast aresztowany. W 1872 roku zamieszkał w Warszawie, gdzie pełnił funkcję w Towarzystwie Wzajemnego Kredytu. Rok 1872 był właściwym debiutem Wieniawskiego (zbiór szkiców Wędrówki delegata drukowana w "Tygodniku Ilustrowanym"), jednak już w 1859 roku na łamach "Gazety Codziennej" wydrukowano kilka korespondencji.

W latach 1879-1912 przebywał w Chlewni koło Grodziska Mazowieckiego.

Zmarł 23 września 1912 roku w Warszawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieniawski Julian, Pisma, tom 1-2, Kraków 1984.
  2. Wieniawski Julian, Wędrówki delegata, wstęp Z. Mitznera, Warszawa 1955.
  3. S. Fita OLP seria IV
  4. A. Oppman, Śp. J. W. (J.), "Tygodnik Ilustrowany" 1912 nr 39.
  5. A. Grzymała-Siedlecki, Stulecie J. (1834-1912). "Kurier Warszawski" 1934, nr 5.