Julija Wysocka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Julija Wysocka
Julija Wysocka w 2013 roku
Julija Wysocka w 2013 roku
Imię i nazwisko ros. Юлия Александровна Высоцкая
Data
i miejsce urodzenia
16 sierpnia 1973
Nowoczerkask, Obwód rostowski, RFSRR  ZSRR
Zawód aktorka
Lata aktywności od 1992
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Julija Aleksandrowna Wysocka (ros.: Ю́лия Алекса́ндровна Высо́цкая; ur. 16 sierpnia 1973 w Nowoczerkasku w obwodzie rostowskim) – rosyjska aktorka teatralna i filmowa, prezenterka telewizyjna[1] oraz pisarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie średnie otrzymała w Baku (1990). Po maturze odbyła studia na Wydziale Aktorskim Białoruskiej Akademii Państwowej Sztuk Pięknych (1995), a w 1998 roku ukończyła Akademię Muzyczną i Sztuk Dramatycznych w Londynie (ang.: London Academy of Music and Dramatic Art, LAMDA). Kariera aktorki rozpoczęła się w Mińsku[2], gdzie Julija Wysocka występowała w Narodowym Teatrze Akademickim im. Janki Kupały. Obecnie związana jest z Teatrem im. Mossowieta. Na kinowym ekranie zadebiutowała rolą głównej bohaterki w dramacie[3] Dom wariatów (2002), w którym świetnie[4] wcieliła się w piękną, lecz chorą na schizofrenię pacjentkę szpitala psychiatrycznego w Inguszetii, w momencie rozpoczęcia działań wojennych w Czeczenii w 1995 roku[5]. Aktorka wyznaje, iż potrzebowała ogromnej odwagi, aby odegrać tę rolę[2]. Według słów reżysera filmu, ta rola "była bardzo trudna, wymagała inteligencji emocjonalnej, techniki aktorskiej a przede wszystkim alienacji"[6].

Od 2009 roku piastuje stanowisko redaktorki naczelnej magazynu, poświęconego kuchni domowej. Opublikowana przez Juliję Wysocką książka „Jedim doma krugłyj god” (ros.: Едим дома круглый год, czyli „Jemy w domu przez cały rok”) osiągnęła nieoczekiwany sukces i ulokowała się w dziesiątce rosyjskich hitów wydawniczych według Bolero.ru(ros.)[7]. Pewnego razu, patrząc z przyjemnoscią, jak Julija gotuje w domu, Andriej Konczałowski postanowił zrobić z tego projekt telewizyjny[1]. Tak w 2003 roku powstał program niedzielny „Jemy w domu” (ros.: Едим дома) w stacji telewizyjnej NTW. Od 2010 roku Julija Wysocka zapowiada także program „Śniadanie z Juliją Wysocką” (ros.: Завтрак с Юлией Высоцкой).

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Julija Wysocka otrzymała nagrody za najlepszą rolę żeńską w spektaklu „Look Back in Anger” wg Johna Osborne'a[8] i w filmie „Dom wariatów” na Rosyjskim Festiwalu Filmowym „Wiwat, kino Rosji!”

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym mężem Julii Wysockiej był białoruski aktor Anatol Kot (biał.: Анатоль Кот). W 1998 roku poślubiła Andrieja Konczałowskiego i urodziła mu dwoje dzieci: córkę Marię i syna Piotra[9]. Poznali się na festiwalu filmowym w Soczi[10]. Ona miała wtedy 25 lat. On 61. Związek przetrwał do naszych czasów.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Andriej Konczałowski. Głos Rosji, 7 czerwca 2010, 19:03. [dostęp 2014-04-11].
  2. 2,0 2,1 materiały dystrybutora: Julia Wysocka o filmie. W: Dom wariatów: info o filmie [on-line]. Interia.pl, Sobota, 2 grudnia 2006 (17:40). [dostęp 2014-04-13].
  3. Dom wariatów (Dom durakov). Charlie.pl. [dostęp 2014-04-11].
  4. Wojciech Orliński: Weneckie Złote Lwy rozdane. Gazeta Wyborcza, 08.09.2002 , aktualizacja: 08.09.2002 22:16. [dostęp 2014-04-11].
  5. W piątek rozpoczyna się piąta edycja Filmostrady. onet.pl, 21 wrz 04 18:51. [dostęp 2014-04-11].
  6. Wywiady z Andriejem Konczałowskim. stopklatka, 10.09.2012. [dostęp 2014-04-13].
  7. Rosyjskie bestsellery według Bolero.ru. W: Archiwum 2000-2009 [on-line]. ksiazka.net.pl (portal księgarski), 09.02.07. [dostęp 2014-04-11].
  8. Julia Wysocka (Janna). W: Dom wariatów: info o filmie [on-line]. Interia.pl, Sobota, 2 grudnia 2006 (17:40). [dostęp 2014-04-11].
  9. Sebastian Chosiński: Bukiet róż na zmiętej pościeli. Esensja, 4 kwietnia 2010. [dostęp 2014-04-11].
  10. materiały dystrybutora: Wywiad z reżyserem. W: Dom wariatów: info o filmie [on-line]. Interia.pl, Sobota, 2 grudnia 2006 (17:40). [dostęp 2014-04-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]