Julio Montero Castillo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Julio Montero Castillo
Imię i nazwisko Julio Walter Montero Castillo
Data i miejsce
urodzenia
25 kwietnia 1944
Urugwaj
Pozycja lewy defensywny pomocnik i obrońca
Wzrost 181 cm
Masa ciała 74 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
?-?
 ?-1973
1973
1973–?
 ?-?
Liverpool
Nacional
Independiente
Granada
Elche
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1967–1978 Urugwaj 41 (1)

Julio Walter Montero Castillo (ur. 25 kwietnia 1944 w Montevideo) – piłkarz urugwajski, lewy defensywny pomocnik i obrońca. Ojciec Paolo Montero.

Był w kadrze "40" na finały mistrzostw świata w 1966 roku. Jako piłkarz klubu Nacional Montevideo wziął udział wraz z reprezentacją Urugwaju w turnieju Copa América 1967, gdzie Urugwaj zdobył mistrzostwo Ameryki Południowej. Zagrał w czterech meczach - z Boliwią (zdobył bramkę), Wenezuelą, Chile i Paragwajem. Nie wystąpił tylko w ostatnim meczu z Argentyną.

Wciąż jako gracz Nacionalu wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1970 roku, gdzie Urugwaj zdobył miano czwartej drużyny świata. Zagrał wówczas we wszystkich sześciu meczach - z Izraelem, Włochami, Szwecją, ZSRR, Brazylią i Niemcami.

Będąc piłkarzem hiszpańskiego klubu Granada grał także w finałach mistrzostw świata w 1974 roku, gdzie Urugwaj odpadł już pierwszej rundzie. Montero Castillo wystąpił tylko w jednym spotkaniu - z Holandią, gdzie otrzymał czerwoną kartkę.

Od 4 stycznia 1967 do 3 maja 1978 rozegrał w reprezentacji Urugwaju 41 meczów i zdobył 1 bramkę[1].

Grał w klubach Liverpool i Nacional, z którym dotarł do finału Copa Libertadores 1967 i Copa Libertadores 1969. W obu przypadkach Nacional przegrał finał z drużyną z Argentyny - najpierw z Racingiem, a za drugim razem z Estudiantes La Plata. W Copa Libertadores 1971 Montero Castillo znów dotarł z Nacionalem do finału i tym razem jego klub pokonał Estudiantes La Plata, zdobywając cenny puchar. W tym samym roku Nacional zdobył Puchar Interkontynentalny, wykazując wyższość nad finalistą Pucharu Mistrzów klubem Panathinaikos Ateny. Montero Castillo dotarł także do półfinału Copa Libertadores 1972. Po tych sukcesach Montero Castillo w 1973 przeniósł się do Argentyny, do klubu Independiente Buenos Aires[2].

Od 1966 do 1973 Montero Castillo, grając w Nacionalu oraz w Independiente (w 1973) rozegrał w Pucharze Wyzwolicieli 68 meczów i zdobył 5 bramek[3].

Po krótkim pobycie w Argentynie Montero Castillo wyjechał do Hiszpanii, gdzie grał w klubach Granada i Elche.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]