Julius Schreck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Julius Schreck
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1898
Monachium
Data i miejsce śmierci 15 maja 1936[1]
Monachium

Julius Schreck (ur. 13 lipca 1898 w Monachium, zm. 15 maja 1936, tamże) – kierowca i ochroniarz Adolfa Hitlera, założyciel i pierwszy dowódca Schutzstaffeln (SS)[2]. Był jednym z najbardziej zaufanych towarzyszy Hitlera[3].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Walczył w I wojnie światowej, a po jej zakończeniu był członkiem Freikorpsu[3].

Członek NSDAP od 1920 - wstąpił do partii w tym samym czasie co Adolf Hitler (nr NSDAP – 53, nr SS – 5, Blutorder nr 349). W 1921 był jednym z założycieli SA. W marcu 1923 na polecenie Hitlera zorganizował niewielki oddział do ochrony wodza – tzw. Stabswache (Warta sztabowa)[4], 16 maja 1923 przemianowaną na Stosstrupp Adolf Hitler (Oddział uderzeniowy Adolfa Hitlera). Była to zaledwie 12-osobowa grupa bojówkarzy, jednakże starannie wyselekcjonowana i bezwzględnie lojalna wobec führera.

W listopadzie 1923 Schreck uczestniczył z Hitlerem w nieudanym zamachu stanu - puczu monachijskim[2], po którym został osadzony w twierdzy Landsberg, razem z innymi przywódcami nazistowskimi[3]. Został skazany na stosunkowo łagodną formę odbywania kary - Festungshaft, uważaną za honorową, zwykle zrezerwowaną dla tych, którzy „działali ze szlachetnych pobudek”[5]. Stosstrupp Adolf Hitler przestał istnieć, został zdelegalizowany[6].

W 1925 Schreck ponownie podjął działalność i w kwietniu przystąpił do organizacji oddziału[6], składającego się początkowo z członków dawnego Stosstrupp Adolf Hitler. Nowa organizacja, nazwana Schutzstaffeln (SS, Sztafety ochronne), liczyła najpierw zaledwie 8 osób, a na wiosnę 1926 w jej skład wchodziło już 75 truppen (oddziałów), teoretycznie po 10 członków (faktycznie mniej). W kwietniu 1926 zdał dowództwo nad SS w ręce Josepha Berchtolda, a sam do 1936 był osobistym szoferem[7] i adiutantem führera, pozostając członkiem SS. 20 lutego 1932 został awansowany do stopnia SS-Sturmführera, 30 stycznia 1933 – do stopnia SS-Standartenführera (z pominięciem pośrednich stopni), 27 lutego 1934 – do stopnia SS-Oberführera. W dniu 1 stycznia 1935 otrzymał rangę SS-Brigadeführera (według niektórych źródeł, jego najwyższym stopniem w SS był Oberführer).

Zmarł na zapalenie opon mózgowych w 1936[2] i został pochowany na koszt państwa, jako członek-założyciel SS[3]. Był nazywany „chodzącą karykaturą Hitlera”, ze względu na uderzające podobieństwo fizjonomii i podobne wąsy[8]. Często mylnie nazywany pierwszym Reichsführerem-SS. W rzeczywistości Schreck dowodząc SS używał tytułu Führer der Oberleitung (szef naczelnego kierownictwa), a pierwszym dowódcą SS, używającym tytułu Reichsführer, był Joseph Berchtold - jego następca[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Adrian Weale SS Historia pisana na nowo, wyd. polskie 2012 r., str. 36-37
  2. 2,0 2,1 2,2 Bogusław Wołoszański Największy wróg Hitlera, wydanie 2012, str. 63
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Nigel Cawthorne Historia SS. Legiony śmierci w służbie Hitlera, wydanie polskie 2012, str. 16-17
  4. Karol Grünberg SS Gwardia Hitlera, wydanie 1994, str. 18-23
  5. Adrian Weale SS Historia pisana na nowo, wyd. polskie 2012 r., s. 29.
  6. 6,0 6,1 Karol Grünberg SS Gwardia Hitlera, wydanie 1994, str. 22-23
  7. Serial dokumentalny Hitler's bodyguard, odc. 8 Dangerous car journeys, 2008 r.
  8. Adrian Weale SS Historia pisana na nowo, wyd. polskie 2012 r., str. 33