Julius Wagner-Jauregg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Julius Wagner-Jauregg
Jauregg (w środku) z asystentami w wiedeńskiej klinice

Julius Wagner-Jauregg (ur. 7 marca 1857 w Wels, zm. 27 września 1940 w Wiedniu) – austriacki lekarz psychiatra, laureat Nagrody Nobla (1927).

W latach 1874–1880 studiował medycynę na uniwersytecie w Wiedniu. Od 1889 roku był profesorem uniwersytetu w Grazu, od 1893 roku w Wiedniu. Przeszedł na emeryturę w 1928 roku.

Pierwsze prace dotyczące wpływów stanów gorączkowych na niektóre psychozy ogłosił w 1887 roku. Zalecał zarażanie chorych zimnicą, uzyskując pozytywne metody leczenia w porażeniach postępujących i wiądach rdzenia. Prowadził także badania nad innymi chorobami, m.in. kretynizmem i obrzękiem śluzowatym.

Za odkrycie terapeutycznego znaczenia wstrzykiwania malarii przy walce z paraliżem postępującym został wyróżniony w 1927 roku Nagrodą Nobla.

Był autorem m.in. Verhütung und Behandlung der progressiven Paralyse durch Impfmalaria (1931).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wulf von Bonin, Erich Bagge, Robert Herrlinger: Laureaci nagrody Nobla. Chemia, fizyka, medycyna. Warszawa: 1969.