Juliusz Wirtemberski-Weiltingen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Juliusz Fryderyk Wirtemberski-Weiltingen (ur. 3 lipca 1588, Mömpelgard, zm. 25 kwietnia 1635, Strasburg) – książę Wirtembergii-Weiltingen.

Syn księcia Fryderyka I i Sybilli z Anhalt. Jego dziadkami byli hrabia Jerzy I Wirtemberski-Mömpelgard i Barbara Heska oraz książę Joachim Ernest von Anhalt-Zerbst i Agnes von Barby.

Wraz z rodziną mieszkał na zamku Mömpelgard, jednak gdy zmarł książę Ludwik, a ojciec Juliusza został księciem Wirtembergii, cały dwór przeniósł się do Stuttgartu. Juliusz wiele podróżował odwiedził Azję Mniejszą, Maltę, Efez, Laponię.

Zgodnie z rodowym porozumieniem zawartym 28 maja 1617 roku między synami księcia Fryderyka, Juliusz otrzymał tytuł księcia Wirtembergii-Weiltingen stworzył on tym samym linię książąt Weiltingen.

24 listopada 1617 roku ożenił się z księżniczką Anna Sabiną von Schleswig-Holstein-Sonderburg.

Po śmierci brata Jana Fryderyka regencje nad księstwem Wirtembergii oraz opieką nad niepełnoletnim synem Jana – Eberhardem przejął Ludwik. W czasie jego regencji 28 lipca 1628 cesarz Ferdynand II wydał edykt restytucyjny na mocy którego Wirtembergia jako księstwo protestanckie straciła jedną trzecią terytorium. Ludwik umarł w styczniu 1631 roku wtedy też Juliusz objął regencję do czasu uzyskania pełnoletniości przez Eberharda.

Juliusz i Anna mieli 9 dzieci:

  • Roderyk (1618-1651)
  • Julia (1619-1661)
  • Sylwiusz (1621-1664) – ożenił się z Elżbietą Marią Podiebrad
  • Floriana (1623-1672)
  • Faustyna (1624-1679)
  • Manfred (1626-1662)
  • Juliusz (1627-1645)
  • Martialis (1629-1656)
  • Amadea (1631-1633)