Junkers CL.I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Junkers CL.I
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Junkers
Konstrukcja duraluminium
Załoga 2
Historia
Data oblotu 4 maja 1918
Lata produkcji 1918
Egzemplarze ok. 44
Dane techniczne
Napęd Mercedes D.IIIaü
Moc 180 KM
Wymiary
Rozpiętość 1205 mm
Długość 7900 mm
Wysokość 2650 mm
Powierzchnia nośna 23,4 m²
Masa
Własna 735 kg
Startowa 1 255 kg
Osiągi
Prędkość maks. 169 km/h
Prędkość wznoszenia 3 m 54 s / 1000 m
Pułap 6 000 m
Zasięg 380 km
Długotrwałość lotu 2 h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
3 MG i 50 kg bomb
Liczba miejsc
2

Junkers CL.I (J 10) - niemiecki samolot szturmowy z okresu I wojny światowej.

Został skonstruowany na bazie Junkersa J 8, obok myśliwca D.I (J 9). Był to dolnopłat zbudowany z metalu (duraluminium). Przewidziano dwuosobową obsadę samolotu: pilota oraz tylnego strzelca, obsługującego obrotowy karabin maszynowy. Produkcja rozpoczęła się latem 1918 roku. Część maszyn wyposażono w przekonstruowany i mocniejszy silnik Mercedes D.IIIaü. Nie jest pewne ile dokładnie egzemplarzy zmontowano (przyjmuje się ok. 43 - 44 sztuki). Z tego jedynie ok. 6 zostało dostarczonych na front. Część z nich operowała w krajach nadbałtyckich w 1919. Były cenione za swoją mocną konstrukcję i wytrzymałość metalowego kadłuba na ostrzał i warunki pogodowe (możliwość stacjonowania na lotniskach polowych).

Dodatkowo zbudowano wariant oznaczony jako CLS.I (C3MG), był to wodnosamolot Junkers J 11, napędzany mocniejszymi silnikami BMW lub Benz.

Po wojnie egzemplarze CL.I przebudowano na cywilną wersję J 10[1]. Część używano jako samoloty kurierskie. Przewoziły pasażerów oraz pocztę, np. między Weimarem a Dessau. Doświadczenia zdobyte przy budowie J 10 wykorzystano do skonstruowania modelu J 12, a potem F 13.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy