Junkers Ju 188

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Junkers Ju 188
Junkers Ju 188
Junkers Ju 188
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza (III Rzesza)
Producent Junkers
Typ samolot bombowy
Konstrukcja dolnopłat o konstrukcji metalowej, kabina zakryta, podwozie chowane w locie
Załoga 4
Historia
Data oblotu styczeń 1943
Lata produkcji 19431944
Dane techniczne
Napęd BMW 801D-2 (Ju 188 E)
Moc 1059 kW (1700 KM)
Wymiary
Rozpiętość 22,00 m
Długość 15,06 m
Wysokość 4,46 m
Powierzchnia nośna 56,00 m²
Masa
Własna 8200 kg (Ju 188 E)
Startowa 14570 kg (Ju 188 E)
Osiągi
Prędkość maks. 544 km/h
Pułap 10000 m
Zasięg 3120 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
Działko MG 151 kalibru 20mm, 2 x karabin maszynowy MG 131 kalibru 7,92 mm, zdwojony karabin maszynowy MG 81Z kalibru 7,92 mm (Ju 188 E)
Użytkownicy
Niemcy, po 1945 Francja

Junkers Ju 188 – niemiecki samolot bombowy w czasie II wojny światowej, następca Ju 88.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 1939 roku Wydział Techniczny Ministerstwa Lotnictwa Rzeszy ogłosił wymagania stawiane przed samolotem bombowym, mającym być następcą Junkersa Ju 88 i Heinkla He 111. Program ten otrzymał kryptonim Bomber B. Junkers zgłosił do tego konkursu samolot Ju 288, lecz prace nad nim się przeciągały, więc zakłady Junkersa rozpoczęły na własną rękę prace nad wersją rozwojową samolotu Ju 88, oznaczoną Ju 88E. W październiku 1942 roku zmieniono oznaczenie zbudowanego Ju 88V44 (NF+KQ), na Ju 188V1 oraz zamówiono drugi prototyp Ju 188V2. Samolot ten (Werk-Nr.260 151) został oblatany w styczniu 1943 roku. W lutym 1943 linie produkcyjne wypuściły trzy samoloty Ju 188E-0 napędzane silnikami BMW 801ML. Pierwsze siedem seryjnych Ju 188E-1 otrzymało silniki BMW 801C-2. Samoloty napędzane silnikami rzędowymi Junkers Jumo miały nosić oznaczenia A, B, C i D, natomiast napędzane silnikami gwiazdowymi BMW, F, G i H. Wariantem rozpoznawczym wersji E-1 był samolot Ju 188F-1 wyposażony w dwie kamery fotograficzne.