Jure Franko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jure Franko
Data i miejsce urodzenia 28 marca 1962
Nova Gorica, Jugosławia
Klub SK Nova Gorica
Pierwsze punkty w PŚ 1.03 1980, Mont-Sainte-Anne
(6. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 10.12 1983, Val d'Isère
(3. miejsce – super G)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Jugosławia
Igrzyska Olimpijskie
Srebro
Sarajewo 1984 Gigant

Jure Franko (ur. 28 marca 1962 w Novej Goricy) – słoweński narciarz alpejski reprezentujący Jugosławię, srebrny medalista olimpijski.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Największy sukces w karierze Jure Franko osiągnął w 1984 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Sarajewie wywalczył srebrny medal w slalomie gigancie. W zawodach rozdzielił na podium Szwajcara Maxa Julena oraz Andreasa Wenzela z Liechtensteinu. Po pierwszym przejeździe zajmował czwarte miejsce, tracąc do prowadzącego Julena 0,61 sekundy. W drugim przejeździe uzyskał jednak najlepszy wynik, co pozwoliło przesunąć się na drugie miejsce, o 0,23 sekundy za Szwajcarem. Był to pierwszy w historii medal zimowych igrzysk olimpijskich wywalczony przez sportowca z Jugosławii. Był to także jedyny medal wywalczony przez Franko na międzynarodowej imprezie tej rangi. Na tych samych igrzyskach wystartował także w slalomie, jednak nie zdołał ukończyć rywalizacji. Na rozgrywanych cztery lata wcześniej igrzyskach w Lake Placid był dwunasty w gigancie. W tej samej konkurencji był też między innymi jedenasty na mistrzostwach świata w Bormio w 1985 roku.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w sezonie 1979/1980. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 1 marca 1980 roku w Mont-Sainte-Anne, zajmując szóste miejsce w gigancie. Po raz pierwszy na podium zawodów tego cyklu stanął 10 grudnia 1983 roku w Val d'Isère, zajmując trzecie miejsce w supergigancie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Austriak Hans Enn oraz Pirmin Zurbriggen ze Szwajcarii. W kolejnych startach na podium stanął jeszcze dwukrotnie: 12 grudnia 1983 roku w Les Diablerets był trzeci w gigancie, a 20 marca 1984 roku w Oppdal ponownie był trzeci w supergigancie. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1983/1984, kiedy to zajął 19. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji giganta był piąty. W klasyfikacji giganta był również ósmy w sezonie 1982/1983. W 1985 roku zakończył karierę.

W latach 1973-1976 zwyciężał w zawodach Trofeo Topolino, w których startują dzieci poniżej 16 roku życia[1]. Ponadto na mistrzostwach Europy w Madonna di Campiglio zdobył srebrny medal w slalomie oraz brązowy w slalomie gigancie[2]. W 1984 roku został wybrany sportowcem roku w Jugosławii[3].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
12. 19 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:40,74 min +3,89 s Szwecja Ingemar Stenmark
2.Silver medal.svg 14 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Gigant 2:41,18 min +0,23 s Szwajcaria Max Julen
DNF 19 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Slalom 1:39,41 min - Stany Zjednoczone Phil Mahre

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
12. 19 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:40,74 min +3,89 s Szwecja Ingemar Stenmark
14. 3 lutego 1982 Austria Schladming Gigant 2:38,80 min +3,67 s Stany Zjednoczone Steve Mahre
DNF 5 lutego 1982 Austria Schladming Kombinacja 12,64 pkt - Francja Michel Vion
11. 7 lutego 1985 Włochy Bormio Gigant 2:28,90 min +2,88 s Niemcy Zachodnie Markus Wasmeier

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Francja Val d'Isère10 grudnia 1983 (supergigant) - 3 miejsce
  2. Szwajcaria Les Diablerets12 grudnia 1983 (gigant) - 3 miejsce
  3. Norwegia Oppdal20 marca 1984 (supergigant) - 3 miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy