Jurij Chanon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jurij Chanon
Юрий Ханон
Khanon Yuri PetroNab V-2008.jpg
Jurij Chanon, Sankt Petersburg, 2008.
Imię i nazwisko Jurij Fieliksowicz Sołowjow-Sawojarow
Pseudonim Jurij Chanon (do 1993 Jurij Chanin)
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1965
Leningrad
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna
(opera, balet),
muzyka filmowa
Zawód kompozytor, pianista
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Canonic Yuri Khanon Strona internetowa

Jurij Chanon, Jurij Chanin, właśc. Jurij Fieliksowicz Sołowjow-Sawojarow (ros. Юрий Хано́н, Юрий Ха́нин, Юрий Фе́ликсович Соловьёв-Савояров[1]), ur. 16 czerwca 1965 w Leningradzieradziecki i rosyjski kompozytor, pianista, laureat europejskiego "Oscara" (Felix) i nominant rosyjskiej nagrody Nika za muzykę do filmu Dni zatmienija (1988)[2][3]. Był znany w latach 1988–1992 dzięki pracy w kinie, telewizji, a także serii koncertów w Rosji, ale w 1993 roku przestał występować i wycofał się z życia publicznego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1988 roku ukończył konserwatorium w klasie kompozycji[4]. Wpływ na jego twórczość wywarli Aleksandr Skriabin i Erik Satie. W latach 1988–1991 Chanon skomponował muzykę do trzech filmów, występował w telewizji z koncertami oraz udzielał prasie wywiadów.

Chanon jest autorem popularnej muzyki do baletu jednoaktowego Sriednij duet (Средний дуэт), będącego pierwszą częścią utworu Sriedniaja simfonija (Средняя симфония, 1990). Balet był wystawiany w Teatrze Marińskim (1998), Teatrze Bolszoj[5] i przez Nowy Jork City-Balet (2006)[6]. Jako utwór koncertowy Sriednij duet jest wykonywany przez solistów baletów rosyjskich z naruszeniem praw autorskich Chanona[5]. W 2000 został nominowany do nagrody Złotej Maski[7].

Działalność pozakompozytorska[edytuj | edytuj kod]

Frontyspis: Aleksandr Skriabin i Jurij Chanon, Petersburg 1902
Erik Satie, autoportret 1913 roku (z książki Erik Sati, Jurij Chanon. Wospominanija zadnim czisłom)

Jurij Chanon jest również pisarzem, malarzem, filozofem, pianistą i botanikiem. Jako pisarz działa od 1983 roku. W 1993 roku przez pół roku publikował cykl artykułów Tuskłyje biesiedy (Тусклые беседы). W 1996 roku wydał powieść biograficzną Skriabin kak lico (Скрябин как лицо)[8]. W 2010 wyszła praca z historii muzyki: Erik Satie, Jurij Chanon. Wospominanija zadnim czisłom (Эрик Сати, Юрий Ханон. Воспоминания задним числом).

W latach 1988–1991 Chanon pracował w kinematografii, pisząc muzykę do filmów:

  • 1988: Dni zatmienija (Дни затмения)
  • 1989: Spasi i sochrani (Спаси и сохрани)
  • 1990: Miełkij bies (Мелкий бес)
  • 1992: Szagrieniewaja kost' (Шагреневая кость)

Film Dni zatmienija w 1988 został wyróżniony pierwszą nagrodą Akademii Europejskiej EuroOscar (Felix) za najlepszą muzykę[9].

Utwory[edytuj | edytuj kod]

Menuet z opery Szagrieniewaja kost' (L'Os de chagrin)
Balety
  • 1986: Szag wpieriod – dwa nazad (Шаг вперёд – два назад)
  • 1989: Szagriniewaja kost' (Шагреневая кость)
  • 1990: Trieskunczik (Трескунчик)
  • 1993: Ziżel (Зижель)
Opery
  • 1983–1996: Wieniecianskij gondoljer (Венецианский гондольер)
  • 1990: Szagrieniewaja kost' (Шагреневая кость)
  • 1993: Tuskłaja żyzń (Тусклая жизнь)
  • 1995: Siła sud'by (Сила судьбы)
  • 1997: Norma (Норма)
  • 1998: Czto skazał Zaratustra (Что сказал Заратустра)
Utwory orkiestrowe
  • 1985: Koncert dla diriżora s orkiestrom / Tak nazywajmaja muzyka (Концерт для дирижёра с оркестром / Так называемая музыка)
  • 1985: Ubogije noty w dwóch czastiach (Убогие ноты в двух частях)
  • 1987: Piat' mielczajszych orgazmow (Пять мельчайших оргазмов)
  • 1988–1989: Publicznyje piesni (Публичные песни)
  • 1989: Simfonija sobak (Симфония собак)
  • 1990: Sriedniaja simfonija (Средняя симфония)
  • 1992: Pierielistywaja ludiej (Перелистывая людей)
  • 1992: Maleńkaja nocznaja muzyka (Маленькая ночная музыка)
  • 1996: Tri ekstriemalnyje simfonii (Три экстремальные симфонии)
  • 1999: Wiesielaszczaja simfonija (Веселящая симфония)
  • 2000: Wiesiennij riekwijem (Внутренний реквием)
  • 2000: Agonia Dei
  • 2001: Karmannaja misterija (Карманная мистерия).
Utwory kameralne
  • 1988: 25 położytielnych piesien (25 положительных песен)
  • 1990: Kamiennoje lico (Каменное лицо)
  • 1991: Maleńkije dietskije pjesy bolszogo sodierżanija (Маленькие детские пьесы большого содержания)
  • 1991: Piesni wo wriemia jedy (Песни во время еды)
  • 1997: 17 romansow na stichi Czajkowskogo (17 романсов на стихи Чайковского)
  • 1998: Karmannaja miessa (Карманная месса)
  • 2001: Dwa izmyszlenija (Два измышления)
Utwory na fortepian
  • 1990: Sriednij tiempierirowannyj kławir (Средний темперированный клавир)
  • 1990: Smutnyje pjesy niejasnogo proischożdienija (Смутные пьесы неясного происхождения)
  • 1994: Udowletworitielnyje pjesy (Удовлетворительные пьесы)
  • 1995: Riestorannyje pjesy (Ресторанные пьесы)
  • 1996: 24 uprażnienija po słabosti (24 упражнения по слабости)
  • 1997: 50 etiudow dla upawszego fortepiano (50 этюдов для упавшего фортепиано)
  • 1998: Okostieniewszije prieludii (Окостеневшие прелюдии)

Przypisy

  1. Юрий Ханон (Ханин), Кино-Театр.ру.
  2. Дни затмения (1988), Film.ru.
  3. European Film Awards, IMDb.
  4. Юрий Ханин, Энциклопедия отечественного кино.
  5. 5,0 5,1 А. Пушкарская, Балет для слушаний, "Коммерсантъ', 07.11.2011.
  6. J. Rockwell, Some Little Bits of Ballet Help a Company Start Its Busy Fall Season, "The New York Times", 23.11.2006.
  7. Вечер новых балетов, Золотая маска 2000.
  8. А. Буров, О Скрябине, о маске и лице..., "Книжный вестник", 3 (1998), nr 2.
  9. European Film Awards, European Film Academy.