Jurij Baturin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Jurij Michajłowicz Baturin)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jurij Michajłowicz Baturin
Юрий Михайлович Батурин
Jurij M. Baturin w 2001 r.
Jurij M. Baturin w 2001 r.
Data i miejsce urodzenia Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 12 czerwca 1949, Moskwa
Narodowość rosyjska, żydowska
Status w stanie spoczynku
Funkcja kosmonauta badacz, inżynier pokładowy
Czas spędzony w kosmosie 19 dni, 17 godzin, 45 minut
Misje Mir EP-4 (Sojuz TM-28), ISS EP-1 (Sojuz TM-32)
Emblematy załóg Sojuz TM-28 Sojuz TM-32
Stopień pułkownik
Inny zawód polityk, politolog, prawnik
Odznaczenia
Bohater Federacji Rosyjskiej Medal "Za zasługi w podboju kosmosu" (Rosja)

Jurij Michajłowicz Baturin, cyryl. Юрий Михайлович Батурин (ur. 12 czerwca 1949 w Moskwie) – rosyjski polityk, prawnik, politolog i kosmonauta[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Od 1980 do 1990 roku pracował w Instytucie Państwa i Prawa Akademii Nauk ZSRR jako młodszy, a następnie starszy badacz. Od maja 1990 roku do stycznia 1992 na stanowisku asystenta konsultanta prezydenta ZSRR, a następnie jako asystent prezydenta Rosji Borysa Jelcyna w kwestiach prawnych i bezpieczeństwa narodowego. Od 25 lipca 1996 do 28 sierpnia 1997 sekretarz Rady Obrony Rosji. Wykładowca w Moskiewskim Państwowym Instytucie Stosunków Międzynarodowych.

Od stycznia 1996 uczestniczył w programie szkoleń w Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina zakończonym przyznaniem uprawnień kosmonauty-badacza.

Od 28 grudnia 2008 jest członkiem Rady Naukowej Rady Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej.

Jest poliglotą. Posługuje się językami: angielskim, szwedzkim, japońskim, francuskim, niemieckim i serbsko-chorwackim.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Autor wielu książek z dziedziny nauk politycznych, prawa i cybernetyki, ponad stu artykułów naukowych. Napisał między innymi książkę o swoim ojcu Dossier Zwiadowcy (2005). Autor dwóch filmów dokumentalnych: Na słowie honoru i na jednym skrzydle (1997) i Drabina do nieba (2000).

Loty załogowe[edytuj | edytuj kod]

Został 385. człowiekiem w kosmosie i 90. sowieckim kosmonautą. Brał udział w dwóch misjach kosmicznych:

Wykaz lotów[edytuj | edytuj kod]

Loty kosmiczne, w których uczestniczył Jurij M. Baturin
Numer
Data startu
Statek kosmiczny
Data lądowania
Statek kosmiczny
Funkcja
Czas trwania
1
13 sierpnia 1998
Sojuz TM-28
28 lutego 1999
Sojuz TM-27
kosmonauta - badacz
11 dni, 19 godzin, 41 minut
2
28 kwietnia 2001
Sojuz TM-32
31 października 2001
Sojuz TM-31
inżynier pokładowy
7 dni, 22 godziny, 04 minuty
Łączny czas spędzony w kosmosie – 19 dni, 17 godzin, 45 minut

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Z Jurijem Siłajewem na 5. Festiwalu Filmów Rosyjskich "Sputnik nad Polską" w Warszawie (20 listopada 2011)

Wielokrotnie odznaczany i nagradzany. Otrzymał m.in.:

  • Bohater Federacji Rosyjskiej (przyznany 28 września 2001) – "za odwagę i bohaterstwo w realizacji międzynarodowych lotów kosmicznych".
  • Order Odwagi – (przyznany 25 grudnia 1998).
  • Medal "Za zasługi w podboju kosmosu" (12 kwietnia 2011).
  • Medal Jubileuszowy "300-lecia rosyjskiej marynarki wojennej".
  • Medal "Na pamiątkę 850-cia lecia Moskwy".
  • Tytuł Pilota Kosmonauty Federacji Rosyjskiej (przyznany 25 grudnia 1998).
  • Order Przyjaźni (1998) – przyznany przez prezydenta Kazachstanu.
  • Order Leoparda, I stopnia (2002) – przyznany przez prezydenta Kazachstanu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Michaiła Matwiejewicza Baturina (1904-1978) pułkownika, funkcjonariusza OGPU później NKWD i Natalii Nikołajewnej ze Smolnikowych (1925) – bibliotekarki. Ożeniony z Swietłaną Paułbińską, pracownicą naukową Rosyjskiej Akademii Nauk, z którą ma córkę Aleksandrę Irenę (1982).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]