Jurij Siewidow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jurij Siewidow
Imię i nazwisko Jurij Aleksandrowicz Siewidow
Data i miejsce
urodzenia
24 sierpnia 1942
Moskwa, Rosyjska FSRR 
Data i miejsce
śmierci
11 lutego 2010
Marbella, Hiszpania 
Pozycja napastnik
Wzrost 185 cm
Masa ciała 82 kg
Kariera juniorska
FSzM Moskwa
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1959–1962
1960–1965
1970–1971
1972
1972
1974
Moldova Kiszyniów
Spartak Moskwa
Kajrat Ałma-Ata
Karpaty Lwów
Szachtar Donieck
Spartak Riazań
10 (0)
146 (71)
63 (22)
0 (0)
16 (7)
5 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1964  ZSRR olimpijska 3 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1975–1977
1978–1979
1980–1981
1984
1985
1987
1997
1998
FSzM Moskwa
Dinamo Wołogda
Spartak Riazań
Szynnik Jarosławl
Dinamo Machaczkała
Neftçi Baku (asystent)
Magnezit Satka
Patriot Moskwa

Jurij Aleksandrowicz Siewidow, ros. Юрий Александрович Севидов (ur. 24 sierpnia 1942 w Moskwie, Rosyjska FSRR, zm. 11 lutego 2010 w Marbella, Hiszpania) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek FSzM Moskwa, a potem drużyny miasta Stupino, którą trenował jego ojciec Aleksandr Siewidow. W 1959 rozpoczął karierę piłkarską w klubie Moldova Kiszyniów, który również trenował jego ojciec. W wieku 17 lat, został piłkarzem Spartaka Moskwa. W 1962 roku otrzymał nagrodę gazety "Trud" jako najlepszy strzelec spośród wszystkich moskiewskich klubów pierwszoligowych.

W 1965 roku kierując samochodem potrącił człowieka, a im był członek Akademii Nauk ZSRR Dmitrij Riabczykow, chemik, laureat Nagrody Stalina, który wkrótce zmarł w szpitalu w wyniku błędu lekarza. Siewidow został skazany na dziesięć lat więzienia, o co "poprosił" Komitet Centralny Partii Komunistycznej ZSRR i został pozbawiony tytułu mistrza sportu. Po 4 latach zwolniony w ramach amnestii.

Po powrocie z więzienia rozegrał kilka spotkań towarzyskich w składzie Chimik Hrodna. Pewnego dnia pojechał do swojego domu w Moskwie, gdzie spotkał sąsiada na klatce schodowej piłkarza Spartaka Moskwa Galimziana Chusainowa, który zaprosił go do zespołu, ale klub nie chciał podpisać kontrakt z byłym więźniem. Potem odezwał się na prośbę ojca pomóc Kajratowi Ałma-Ata powrócić do Wyższej Ligi. Kiedy ojciec odszedł do Dynama Kijów, opuścił również kazachski klub i został piłkarzem Karpaty Lwów. Ale nie spodobało się jemu we lwowskim zespole i już w kwietniu tamtego roku zmienił klub na Szachtar Donieck. W 1974 zakończył swoją karierę piłkarską w Spartaku Riazań.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

31 maja 1964 zadebiutował w olimpijskiej reprezentacji Związku Radzieckiego w meczu towarzyskim z NRD zremisowanym 1:1, w którym strzelił gola. Łącznie rozegrał tylko 3 mecze. Na więcej los nie pozwolił.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował jako szkoleniowiec w FSzM Moskwa. Potem prowadził kluby Dinamo Wołogda, Spartak Riazań, Szynnik Jarosławl i Dinamo Machaczkała. W 1987 roku pomagał ojcowi trenować Neftçi Baku[1].

Również komentował mecze piłki nożnej, przygotowywał przeglądy meczów piłkarskich dla gazety "Sowiecki sport". Pracował jako współprowadzący programu "Sportowy Kanał" w radiu "Majak". Trenował amatorskie zespoły Magnezit Satka i Patriot Moskwa.

11 lutego 2010 zmarł podczas podróży służbowej w Marbelli, gdzie pracował nad relacjami z przygotowań przedsezonowych Lokomotywa Moskwa. Według służby prasowej "Lokomotywa" Siewidow doznał zawału serca w nocy z 10 na 11 lutego, zmarł przed przyjazdem karetki[2]. Został pochowany na cmentarzu Wostriakowskim[3].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • mistrz ZSRR: 1962
  • wicemistrz ZSRR: 1963
  • brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1961
  • zdobywca Pucharu ZSRR: 1963, 1965
  • zdobywca Pucharu Międzynarodowego Związku Kolejarzy: 1970

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]