Jurij Sywucha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jurij Sywucha
Imię i nazwisko Jurij Petrowycz Sywucha
Data i miejsce
urodzenia
13 stycznia 1958
Charków, Ukraińska SRR 
Pozycja bramkarz
Wzrost 189 cm
Masa ciała 87 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1976
1977–1978
1979–1988
1989–1994
1994
1994–1995
1996
1998
Metalist Charków
Dynamo Kijów
Metalist Charków
Metałurh Zaporoże
Torpedo Zaporoże
Zirka Kirowohrad
Enerhetyk Komsomolske
Nywa Winnica
3 (-0)
1 (-0)
265 (-275)
117 (-94)
6 (-13)
14 (-12)
3 (-5)
0 (-0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1975–1976
1977–1978
 ZSRR U-18
 ZSRR U-20
? (?)
? (?)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2001–2004
2005–2010
2013–
Metalist Charków (asystent)
FK Charków (asystent)
 Ukraina (asystent)

Jurij Petrowycz Sywucha, ukr. Юрій Петрович Сивуха, ros. Юрий Петрович Сивуха, Jurij Pietrowicz Siwucha (ur. 13 stycznia 1958 w Charkowie, Ukraińska SRR) – radziecki i ukraiński piłkarz, grający na pozycji bramkarza, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek szkółki piłkarskiej "Trudowi Rezerwy" w Charkowie. W 1976 występował w drużynie rezerw Metalista Charków. W 1977 został zawodnikiem Dynama Kijów. Przez dwa sezony rozegrał tylko 1 mecz, dlatego powrócił do Metalista. Po 10 sezonach przeszedł do Metałurha Zaporoże. W sierpniu-październiku 1994 zagrał 6 meczów w składzie Torpeda Zaporoże, po czym odszedł do Zirki Kirowohrad. W 1996 bronił barw amatorskiego zespołu Enerhetyk Komsomolske, a w 1998 był na liście piłkarzy Nywy Winnica, ale nie rozegrał żadnego meczu. Po zakończeniu rundy jesiennej w grudniu 1998 zakończył karierę zawodową.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Jako piłkarz radzieckiej reprezentacji U-18 zdobył w 1976 Juniorskie Mistrzostwo Europy. W 1977 zdobył Mistrzostwo Świata z radziecką reprezentacją U-20 w Tunezji.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Kilka lat po zakończeniu kariery zawodniczej rozpoczął karierę trenerską. Przez pewien czas pomagał trenerowi w zespole Metalista Charków. W styczniu 2005 przeszedł razem z grupą piłkarzy oraz głównym trenerem Hennadijem Łytowczenką do FK Charków[1], gdzie pomagał trenować bramkarzy. Od 2013 roku pracuje jako asystent trenera reprezentacji narodowej Ukrainy.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]