Jurowce (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jurowce
Jurowce
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat sanocki
Gmina Sanok
Liczba ludności (2010-12-31) 393[1]
Strefa numeracyjna (+48) 13
Kod pocztowy 38-507
Tablice rejestracyjne RSA
SIMC 0359250
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Jurowce
Jurowce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jurowce
Jurowce
Ziemia 49°35′52″N 22°08′09″E/49,597778 22,135833Na mapach: 49°35′52″N 22°08′09″E/49,597778 22,135833
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jurowcewieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Sanok, nad Potokiem Różowym. Przez wieś przebiega droga wojewódzka 886.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Wieś położona jest ok. 8 km od Sanoka przy drodze wiodącej do Rzeszowa. Rozciągnięta jest na długości ok. 3 km i sąsiaduje z wsiami: Czerteż - od strony południowej; Kostarowce - od strony południowo-zachodniej; Strachocina - od strony zachodniej; Srogów Górny i Srogów Dolny - od strony północno-wschodniej. Wschodnia część wsi nazywana jest przez miejscowych Popiele.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie wieś lokowana była przez księcia Jerzego II, jako wieś służebna grodu sanockiego. Pierwsze wiadomości na temat wsi znajdują się w dokumencie wydanym przez Kazimierza Wielkiego z dnia 25 czerwca 1361 roku. Król nadał wówczas Jurowce dwóm braciom ze Zboisk Piotrowi i Pawłowi protoplastom rodu Matiaszowiczów.

W 1905 Stanisław i Seweryn Słoneccy posiadali we wsi obszar 270,7 ha[2].

Zabytki i atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Dawna cerkiew greckokatolicka drewniana wzniesiona w 1873 pw. św. Jerzego, w konstrukcji słupowej z trzema kopułami. Została zbudowana w stylu bizantyjskim. Teren cerkwi wydzielony jest ogrodzeniem (częściowo z siatki, częściowo kutym). Od strony południowej znajduje się plebania, od strony wschodniej sala katechetyczna, zaś od strony północnej murowana dzwonnica z 1905. Pierwotnie cerkiew składała się z nawy, babińca, prezbiterium i przedsionka. Prezbiterium zostało zbudowane na rzucie prostokąta. Od strony południowej znajduje się zakrystia a po przeciwnej kaplica kolatorska. Całość wieńczą płaskie kopuły. Pierwotne wyposażenie cerkwi było bogate. Ołtarz główny został oddzielony od nawy głównej stylowym ikonostas i pięknie rzeźbionymi carskimi wrotami. W 1924 do prezbiterium od strony południowej dobudowano boczną kaplicę. Od 1946 kościół parafialny rzymskokatolicki pw. św. Piotra i Pawła w dekanacie Grabownica[3].
  • Dwór neoklasycystyczny z I poł. XIX w. należący niegdyś do rodziny Słoneckich (jednym z ich przedstawicieli był Zenon Słonecki). Początkowo drewniany, natomiast jego kolejny właściciel na początku XX w. przebudował go na murowany. Wokół dworu znajduje się zabytkowy park, a w jego pobliżu staw. W 1988 zespół dworsko-parkowy w Jurowcach, jako przykład neoklasycznej architektury rezydencjonalnej, został wpisany do rejestru zabytków ówczesnego województwa krośnieńskiego. Obecnie na tym terenie działa RSP "Zgoda"


Urodzeni w Jurowcach[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. GUS. Bank Danych Lokalnych
  2. Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.
  3. Dekanat na stronie archidiecezji

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]