Jurowce (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jurowce
Jurowce
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat sanocki
Gmina Sanok
Liczba ludności (2010-12-31) 393[1]
Strefa numeracyjna (+48) 13
Kod pocztowy 38-507
Tablice rejestracyjne RSA
SIMC 0359250
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Jurowce
Jurowce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jurowce
Jurowce
Ziemia 49°35′52″N 22°08′09″E/49,597778 22,135833Na mapach: 49°35′52″N 22°08′09″E/49,597778 22,135833
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jurowcewieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Sanok, nad Potokiem Różowym. Przez wieś przebiega droga wojewódzka 886.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Wieś położona jest ok. 8 km od Sanoka przy drodze wiodącej do Rzeszowa. Rozciągnięta jest na długości ok. 3 km i sąsiaduje z wsiami: Czerteż - od strony południowej; Kostarowce - od strony południowo-zachodniej; Strachocina - od strony zachodniej; Srogów Górny i Srogów Dolny - od strony północno-wschodniej. Wschodnia część wsi nazywana jest przez miejscowych Popiele.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie wieś lokowana była przez księcia Jerzego II, jako wieś służebna grodu sanockiego. Pierwsze wiadomości na temat wsi znajdują się w dokumencie wydanym przez Kazimierza Wielkiego z dnia 25 czerwca 1361 roku. Król nadał wówczas Jurowce dwóm braciom ze Zboisk Piotrowi i Pawłowi protoplastom rodu Matiaszowiczów.

W 1905 Stanisław i Seweryn Słoneccy posiadali we wsi obszar 270,7 ha[2].

Zabytki i atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Dawna cerkiew greckokatolicka drewniana wzniesiona w 1873 pw. św. Jerzego, w konstrukcji słupowej z trzema kopułami. Została zbudowana w stylu bizantyjskim. Teren cerkwi wydzielony jest ogrodzeniem (częściowo z siatki, częściowo kutym). Od strony południowej znajduje się plebania, od strony wschodniej sala katechetyczna, zaś od strony północnej murowana dzwonnica z 1905. Pierwotnie cerkiew składała się z nawy, babińca, prezbiterium i przedsionka. Prezbiterium zostało zbudowane na rzucie prostokąta. Od strony południowej znajduje się zakrystia a po przeciwnej kaplica kolatorska. Całość wieńczą płaskie kopuły. Pierwotne wyposażenie cerkwi było bogate. Ołtarz główny został oddzielony od nawy głównej stylowym ikonostas i pięknie rzeźbionymi carskimi wrotami. W 1924 do prezbiterium od strony południowej dobudowano boczną kaplicę. Od 1946 kościół parafialny rzymskokatolicki pw. św. Piotra i Pawła w dekanacie Grabownica[3].
  • Dwór neoklasycystyczny z I poł. XIX w. należący niegdyś do rodziny Słoneckich (przedstawicielami byli Zenon Słonecki, jego syn Jan Duklan Słonecki). Początkowo drewniany, natomiast jego kolejny właściciel na początku XX w. przebudował go na murowany. Wokół dworu znajduje się zabytkowy park, a w jego pobliżu staw. W 1988 zespół dworsko-parkowy w Jurowcach, jako przykład neoklasycznej architektury rezydencjonalnej, został wpisany do rejestru zabytków ówczesnego województwa krośnieńskiego. Obecnie na tym terenie działa RSP "Zgoda"


Urodzeni w Jurowcach[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. GUS. Bank Danych Lokalnych
  2. Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.
  3. Dekanat na stronie archidiecezji

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]