Kąt graniczny

Kąt graniczny - maksymalny kąt, pod jakim promień świetlny może padać na granicę ośrodków, ulegając przy tym załamaniu. Występuje tylko w sytuacji, gdy światło rozchodzące się w ośrodku o współczynniku załamania n₁ pada na granicę z ośrodkiem o współczynniku załamania n₂, takim że n₂ < n₁.

Przy wzroście kąta padania promienia powyżej wartości kąta granicznego, promień nie załamuje się i pojawia się efekt całkowitego wewnętrznego odbicia.

Wartość kąta granicznego można obliczyć ze wzoru Snelliusa, podstawiając za kąt załamania 90°

$\frac{\,\sin \varphi_{gr}\,}{\sin 90^\circ}=\frac{\,n_2\,}{n_1}$

a zatem:

$\varphi_{gr} = \arcsin \left( \frac{\,n_2\,}{n_1} \right)$

gdzie n₂ jest współczynnikiem załamania ośrodka, od którego światło się odbija.