Kąt prosty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oznaczenie kąta prostego kropką
Oznaczenie kwadracikiem

Kąt prosty[1]kąt płaski przystający do swojego kąta przyległego; w zależności od przyjętej jednostki miara łukowa kąta prostego wynosi odpowiednio: π/2 rad (radian), 90° (stopień), 100g (grad). W polskiej literaturze matematycznej kąt prosty oznacza się kropką, w literaturze krajów anglojęzycznych stosuje się oznaczenie kwadracikiem (zob. rys. obok).

Kąty proste występują w wielu regularnych figurach geometrycznych. Figury, w których wszystkie cztery kąty są proste to kwadrat i prostokąt. Trójkąt prostokątny ma jeden kąt prosty pomiędzy bokami zwanymi przyprostokątnymi. Przekątne takich figur jak kwadrat, romb i deltoid przecinają się pod kątem prostym.

Kąt płaski między dwoma niezerowymi wektorami płaszczyznowymi jest prosty[2] wtedy i tylko wtedy, gdy ich iloczyn skalarny jest równy zeru.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kalka łac. angulus rectus, od angulus, „kąt” i rectus, „prostoliniowy, prosty, prosto wznoszący się” (oznacza kierunek pionowy; całość odnosi się do kąta pomiędzy pionem a poziomem).
  2. W ogólności: dowolne dwa wektory nazywa się ortogonalnymi.