Kłoć wiechowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kłoć wiechowata
Cladium mariscus Sturm19.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj kłoć
Gatunek kłoć wiechowata
Nazwa systematyczna
Cladium mariscus (L.) Pohl
Tent. fl. bohem. 1:32. 1809
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Kłoć wiechowata (Cladium mariscus (L.) Pohl) - gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych (Cyperaceae). Występuje w niemal całej Europie z wyjątkiem jej wschodniej części oraz w Australii[2]. W Polsce we wschodniej części Lubelszczyzny, na Równinie Augustowskiej, na Pomorzu, Ziemi lubuskiej i w Wielkopolsce, poza tym na kilku rozproszonych stanowiskach[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Pokrój
Roślina zielna, osiąga 2–2,5 m wysokości.
Kwiaty
Kwiatostany złożone z kłosków zebranych w szczytową wiechę. Z kątów liści wyrastają boczne wiechy. Kłoski długości 3–4 mm, 2-kwiatowe. Kwiaty pozbawione okwiatu, część z nich obupłciowa, reszta męska.
Owoce
Owocki to jajowate, brunatne orzeszki zakończone krótkim dzióbkiem, o długości 3 mm.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Kwitnie od czerwca do sierpnia. Często tworzy zwarte płaty szuwaru kłociowego. Kłoć wiechowata rośnie w płytkich wodach stojących, na torfowiskach niskich i wypłyconych jeziorach[4].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Polsce od 2004 r. roślina objęta ścisłą ochroną gatunkową. Zagrożeniem dla gatunku jest postępująca degradacja jezior, następująca w wyniku melioracji i gospodarki rybackiej.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-11-18].
  2. Cladium mariscus (L.) Pohl (ang.). USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN). [dostęp 1 listopada 2008].
  3. Adam Zając, Maria Zając: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
  4. Halina Piękoś-Mirkowa, Zbigniew Mirek: Rośliny chronione. Wyd. II. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2006, seria: Flora Polski. ISBN 83-7073-444-8.