Kłobuck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kłobuck
Rynek w Kłobucku
Rynek w Kłobucku
Herb Flaga
Herb Kłobucka Flaga Kłobucka
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat POL powiat kłobucki flag.svg kłobucki
Gmina POL Kłobuck flag.svg Kłobuck
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1244 lub przed 1339
Burmistrz Jerzy Zakrzewski
Powierzchnia 47,46 km²
Wysokość 240 – 284 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności
• gęstość

13 085[1]
276,7 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 34
Kod pocztowy 42-100
Tablice rejestracyjne SKL
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kłobuck
Kłobuck
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kłobuck
Kłobuck
Ziemia 50°54′18″N 18°56′16″E/50,905000 18,937778
TERC
(TERYT)
2243106014
SIMC 0931678
Hasło promocyjne: Rozwój w zgodzie z naturą
Urząd miejski
ul. 11 Listopada 6
42-100 Kłobuck
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Kłobuck w Wikisłowniku
Strona internetowa

Kłobuck (jidysz קלובוצק, Klobutsk, niem. Klobutzko, ros. Клобуцк[2], wcześniej Kłobucko) – miasto w województwie śląskim, siedziba powiatu kłobuckiego i gminy miejsko-wiejskiej Kłobuck. Kłobuck dawniej leżał na terenie Małopolski, w pobliżu jej historycznej granicy z Wielkopolską i Śląskiem. Według podziału administracyjnego z lat 1975-1998 miasto należało do województwa częstochowskiego.

W wyniku reformy administracyjnej w 1999 roku włączony został do województwa śląskiego, z siedzibą w Katowicach, do którego należał również w latach 1950-1975 (od 1952 pod nazwą województwo katowickie).

Kłobuck jest ośrodkiem administracyjnym, kulturalnym i gospodarczym o znaczeniu regionalnym w subregionie północnym województwa śląskiego. Położony jest w bliskim sąsiedztwie Częstochowy i jest miastem wspierającym rozwój aglomeracji częstochowskiej. Według danych z 31 grudnia 2010 miasto miało 13 085 mieszkańców.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Miasto położone jest na pograniczu dwóch mezoregionów fizycznogeograficznych Wyżyny Wieluńskiej i Obniżenia Krzepickiego, będących elementami Wyżyny Woźnicko-Wieluńskiej. Kłobuck leży nad rzekami Białą Okszą i wyznaczającą wschodnią granicę miasta – Czarną Okszą (Kocinką) – prawymi dopływami Liswarty. Przez miasto przepływa również kilka mniejszych cieków.

Ukształtowanie terenu[edytuj | edytuj kod]

Miasto leży na pagórkowatym fragmencie Wyżyny Woźnicko-Wieluńskiej, nazywanym Pagórami Kłobuckimi. Rzeźba terenu wykazuje cechy poligeniczne, ukształtowana została poprzez działanie lodowca w trakcie zlodowacenia środkowopolskiego oraz erozję rzeczną[3].

Większość obszaru miasta leży na wysokości od 240 do 260 m n.p.m. Najwyższym wzniesieniem na terenie miasta, mającym wysokość 284,6 m n.p.m., jest Dębowa Góra znajdująca się na południowym krańcu Kłobucka[3].

Zagospodarowanie[edytuj | edytuj kod]

Miasto Kłobuck zajmuje obszar o powierzchni 47 km². W strukturze użytkowania gruntów dominującą pozycję zajmują użytki rolne, głównie grunty orne oraz łąki (71% powierzchni miasta). Lasy zajmują 20% powierzchni miasta. Pozostałe 9% zajmują tereny mieszkaniowe, tereny przemysłowe, usługowe i inne tereny zabudowane, a także parki, place, drogi, chodniki, grunty pod wodami oraz pozostałe grunty z wyłączeniem gruntów rolnych zabudowanych a związanych z działalnością rolniczą[4].

Środowisko przyrodnicze[edytuj | edytuj kod]

Rezerwaty przyrody[edytuj | edytuj kod]

Na terenie miasta Kłobuck w odległości 2 km na południe od śródmieścia zlokalizowany jest rezerwat leśny Dębowa Góra. Ochronie podlegają w nim pozostałości pierwotnych lasów dębowo-grabowych porastających niegdyś okolice dzisiejszego miasta[5]. Innym blisko położonym rezerwatem jest rezerwat Zamczysko[5].

Lasy[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Nadleśnictwo Kłobuck.

Na terenie miasta znajduje się około 450 ha lasów. Są one częścią otaczających Kłobuck od północy i południowego zachodu kompleksów leśnych które w sumie zajmują powierzchnię 4576 ha. Większość lasów w mieście znajduje się pod zarządem Nadleśnictwa Kłobuck, pozostała część znajduje się w posiadaniu prywatnych właścicieli[4].

Zbiorniki wodne[edytuj | edytuj kod]

Największym akwenem, który znajduje się na terenie Kłobucka, jest zbiornik retencyjny Zakrzew. Oprócz niego na terenie miasta znajduje się wiele mniejszych stawów rybnych. W pobliżu Kłobucka znajdują się również zalewy pełniące funkcje rekreacyjne we wsi Kamyk i największy z nich, Zalew Ostrowy we wsi Ostrowy nad Okszą. Brak jest większych naturalnych zbiorników wodnych.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Wykres liczby ludności miasta Kłobuck od roku 1622[1][6].

Liczba ludności miasta była kształtowana głównie przez jego gospodarcze wzloty i upadki. Populacja Kłobucka znacznie zmniejszyła się po II wojnie światowej, w której zginęła, stanowiąca znaczącą część, ludność żydowska. Największą liczbę mieszkańców odnotowano w 1995 roku – 14 104[1].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Kłobuck swój rozwój gospodarczy zawdzięcza głównie znajdującym się w pobliżu, nieeksploatowanym już, kopalniom rud żelaza. Duża część mieszkańców prowadzi działalność rolniczą. Miasto leży w obrębie Częstochowskiego Okręgu Przemysłowego. Jest ośrodkiem miejskim o znaczeniu ponadlokalnym, wspierającym rozwój aglomeracji częstochowskiej[7].

Najlepiej rozwinięte w mieście gałęzie przemysłu:

  • przemysł metalowy – odlewnia metali, zakłady przetwórstwa metali
  • przemysł chemiczny, przetwórstwo tworzyw sztucznych – Bahpol, ERG Kłobuck
  • przemysł spożywczy – piekarnia produkująca uznany za produkt regionalny chleb kłobucki
  • produkcja obuwia – OLIP Polska, Embis, Sagan, Łukasz
  • przemysł drzewny – 2 tartaki

Toponimia[edytuj | edytuj kod]

W przeszłości funkcjonowały inne odmiany nazwy miasta, między innymi: Kłobucko, Kłobuczko, Kłobuczek[6]. Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Clobuczsko wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[8].

Współczesna nazwa używana jest od przełomu XIX i XX wieku. Istnieje kilka hipotez dotyczących pochodzenia nazwy miasta. Większość z nich skłania się ku szukaniu jej źródła w słowie kłobuk. Żadna z wersji nie została jednak w pełni potwierdzona, z powodu wieloznaczności tego słowa na przestrzeni dziejów.

Legenda, którą zapisał Jan Długosz podaje, iż nazwa Kłobuck pochodzi od kłobuka – nakrycia głowy, znalezionego w miejscu zakładanej osady i uwidocznionego w średniowiecznym herbie miasta[6][9]. Współczesne opinie językoznawców również nie są zgodne. Pierwsza, która znalazła większe poparcie mówi że nazwa ma związek z geograficznym położeniem Kłobucka. Kłobuk oznaczał bowiem wierzchołek lub szczyt[10][11], a miasto było w czasie jego lokacji najdalej wysuniętym na północny zachód w Małopolsce. Nazwa może też mieć związek z położeniem na pagórkowatym terenie Wyżyny Wieluńskiej. Inni wskazują że nazwa ta jest typu dzierżawczego, pochodząca od mieszkającego tu człowieka, zwanego Kłobukiem[6].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica 3 maja w Kłobucku

Kłobuck prawa miejskie otrzymał prawdopodobnie już w 1244 roku. Pewne jest że o Kłobucku jako mieście, była mowa w dokumentach królewskich Kazimierza Wielkiego w 1339 i ta data jest oficjalnie uznawana jako rok nadania praw miejskich. Przez Kłobuck przebiegała dawna droga handlowa łącząca Małopolskę i Wielkopolskę. W okolicach Wielunia rozwidlała się ona, a jej zachodnie ramię wiodło na Śląsk, do Oleśnicy i Wrocławia.

Jest bardzo prawdopodobne, iż wcześniej przebiegała tędy także odnoga najstarszego szlaku handlowego prowadzącego przez ziemie polskie jeszcze za czasów rzymskich, tzw. szlaku bursztynowego, wiodąca od wybrzeży Morza Śródziemnego przez Kraków, Kalisz do brzegów Bałtyku. Pograniczny charakter miasta dawał mu szanse na szybki rozwój, był jednak także zagrożeniem z powodu licznych ataków z zachodu i północy.

W czasach piastowskich, położony wśród lasów obfitujących w zwierzynę, Kłobuck był siedzibą łowczych krakowskich zwanych kłobuckimi. Na wzgórzu w pobliżu Staromieścia istniał gród, który był rezydencją łowczych[12].

Łowczowie kłobuccy[13] daty urzędowania
Wszebor 1224-1225
Buża 1228-1230
Jakub 1234-1237
Bogumił 1234
Smył Żegocic Starza 1242-1243
Klimunt Mikołajowicz Lubowla 1250
Mirosław 1268
Wawrzyniec Strzeszkowicz Sulima 1269-1272
Piotr 1273
Imbram Mścigniewowicz z Witowa Lubowla 1286-1288
Floryan Nagoda 1290 1290
Tomisław Nagoda z Mokrska 1310-1312
Spicymir Leliwa Tarnowski 1316
Mikołaj Bogorya z Bogoryi 1318
Zbigniew z Brzezia 1324
Andrzej Starza 1325
Piotr 1331-1337
Andrzej Starza ponownie 1334-1337
Jan Spicymirowicz Lis z Chrzelowa 1351-1363
Andrzej Starza po raz trzeci 1346
Mścigniew Mścigniewowicz Lis z Chrzelowa 1351-1363
Marek ze Skrzydlnej 1366
Zbigniew z Łapanowa 1370-1379

Według Jana Długosza kościół parafialny pod wezwaniem św. Marcina i Małgorzaty został ufundowany i zbudowany z kamienia w roku 1144 przez Piotra Dunina ze Skrzynna. Być może, już wcześniej istniał tu kościół drewniany, gdyż rozległość tutejszej, pierwotnej parafii świadczy o jej bardzo dawnym utworzeniu. Kłobuck był znaczącą osadą targową jeszcze przed uzyskaniem praw miejskich. Istniała tu komora celna, o czym świadczy pochodząca jeszcze z czasów piastowskich taryfa pobieranego myta. Od dawnych czasów odbywał się w Kłobucku jarmark w dniu św. Małgorzaty (13 lipca) i prawdopodobnie drugi w dniu św. Marcina (11 listopada). Ponieważ wymienieni święci są patronami miejscowego kościoła parafialnego, można z dużym prawdopodobieństwem przypuszczać, że jarmarki te zostały ustanowione w okresie budowy i poświęcenia kościoła, a więc już w XII wieku. W 1471 roku w kodeksie należącym do parafii kłobuckiej zapisano cyzjojan kłobuckiśredniowieczny polski cyzjojan, stanowiący jeden z niewielu przykładów poezji świeckiej tego okresu.

Od XV do XVII wieku, ośrodek rzemieślniczo–handlowy (kowalstwo, sukiennictwo, hutnictwo). W 1658 roku Sejm Warszawski ustanowił Kłobuck siedzibą starostwa niegrodowego, które następnie nadał w wieczyste posiadanie klasztorowi paulinów na Jasnej Górze. Po potopie szwedzkim miasto podupadało z powodu wzrostu danin na rzecz jasnogórskiego klasztoru. W 1689 zostało całkowicie spalone. W wyniku drugiego rozbioru Polski w 1793, Kłobuck znalazł się w zaborze pruskim. Władze pruskie odebrały starostwo paulinom i włączyły je do dóbr rządowych. W latach 1870-1917 Kłobuck został pozbawiony praw miejskich[6].

Na początku lat 30. XX wieku uruchomiono w Zagórzu destylarnię żywicy. W maju 1939 roku sformowano tu Batalion Obrony Narodowej Kłobuck. 1 września w pobliskiej wsi Mokra, w jednej z pierwszych bitew II wojny światowej, Wołyńska Brygada Kawalerii starła się z niemiecką 4 Dywizją Pancerną. W czasie II wojny światowej Kłobuck został włączony do III Rzeszy, jako część powiatu Blachownia w rejencji opolskiej w prowincji Schlesien (od stycznia 1941 roku w prowincji Oberschlesien). W 1941 roku podczas okupacji Niemcy zamierzali zmienić nazwę miasta na Klobstadt[14]. Plany administracji nazistowskiej nie zostały wdrożone. Przed II wojną światową w Kłobucku mieszkało około 2000 Żydów, większość z nich zginęła w trakcie wojny lub uciekła z Polski.

W latach 1952–1975 Kłobuck był siedzibą powiatu kłobuckiego. Silny rozwój Kłobucka nastąpił w latach 50. i 60. XX wieku kiedy to w Częstochowskim Obszarze Rudonośnym, nastąpił wzrost wydobycia syderytowych rud żelaza a w na terenie miasta uruchomiono wiele zakładów przemysłowych takich jak Zakład Budowy Maszyn Górniczych, Nitron ERG i inne. Rozpoczęto budowę nowych osiedli mieszkaniowych, a liczba mieszkańców miasta prawie się wtedy podwoiła.

W roku 1999, po reformie administracyjnej, Kłobuck został ponownie siedzibą powiatu kłobuckiego.

Przynależność administracyjna[edytuj | edytuj kod]

Historyczna przynależność polityczno–administracyjna Kłobucka[6][9]
Okres Państwo Zwierzchność Jednostka administracyjna Status miasta
XI wiek-1244 lub 1339 Polska Królestwo Polskie województwo krakowskie Wieś Kłobuck
1244 lub 1339-1356 Miasto Kłobuck
1356-1370 województwo krakowskie, krzepicki okręg zamkowy
1370-1391 POL województwo opolskie COA.svg Księstwo opolskie krzepicki okręg zamkowy
1391-1569 Polska Królestwo Polskie województwo krakowskie, starostwo krzepickie
1569-1658 Rzeczpospolita Obojga Narodów województwo krakowskie, powiat lelowski, starostwo krzepickie
1658-1793 Rzeczpospolita Obojga Narodów Klasztor Paulinów na Jasnej Górze województwo krakowskie, powiat lelowski, starostwo kłobuckie
1793 Flag of the Kingdom of Prussia (1750-1801).svg Królestwo Prus Prusy Południowe, departament łęczycki, powiat częstochowski
1793-1795 Prusy Południowe, departament piotrkowski, powiat częstochowski
1795-1807 Prusy Południowe, departament kaliski, powiat częstochowski
1807-1815 Polska Księstwo Warszawskie Cesarstwo Francuskie departament kaliski, powiat częstochowski
1815-1816 Merchant ensign of Vistula ships of Congress Poland.svg Królestwo Polskie Imperium Rosyjskie
1816-1826 województwo kaliskie, obwód wieluński, powiat częstochowski
1826-1837
1837-1842 gubernia kaliska, obwód wieluński, powiat częstochowski
1842-1867 gubernia kaliska, powiat wieluński
1867-1870 gubernia piotrkowska, powiat częstochowski
1870-1916 Wieś Kłobuck
1916-1917 Polska Królestwo Polskie Rzesza Niemiecka, Austro-Węgry
1917-1918 Miasto Kłobuck
1918 Królestwo Polskie
1918-1939 Rzeczpospolita Polska województwo kieleckie, powiat częstochowski
1939-1945 III Rzesza okupacja niemiecka/III Rzesza Prowincja Górny Śląsk, Kreis Blachstät
1939-1945 Flaga PPP.svg Polskie Państwo Podziemne Okręg Radom-Kielce, Inspektorat E Częstochowa, Obwód Częstochowa
1945-1950 Polska Rzeczpospolita Polska województwo kieleckie, powiat częstochowski
1950-1952 województwo katowickie, powiat częstochowski
1952-1975 Polska Rzeczpospolita Ludowa województwo katowickie, powiat kłobucki
1975-1989 województwo częstochowskie, rejon kłobucki
1989-1998 Rzeczpospolita Polska
od 1999 województwo śląskie, powiat kłobucki, Kłobuck


Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Panorama rynku w Kłobucku
Panorama rynku w Kłobucku
Kościół świętych Marcina i Małgorzaty
Budynek byłej łaźni miejskiej
Pawilon przy kłobuckim rynku

Kościół świętych Marcina i Małgorzaty[edytuj | edytuj kod]

Najważniejszy zabytek Kłobucka. Po raz pierwszy wybudowany z kamienia w roku 1144. Wielokrotnie trawiony przez pożary i odbudowywany. Obecnie część wzniesionego w 1476 roku, zespołu klasztornego kanoników regularnych, ufundowanego przez Jana Długosza. Siedziba kłobuckiej parafii św. Marcina od czasów średniowiecza. Utrzymany jest w stylu gotyckim z elementami baroku.

Pałac w Zagórzu[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Pałac w Kłobucku.

Pałac w Zagórzu pochodzi z przełomu XVIII i XIX wieku i jest przykładem neogotyckiej architektury rezydencjalnej. Numer w rejestrze: 1115/69 z 27 grudnia 1969[15]. Otaczający go park również wpisany jest do rejestru zabytków pod nr A-46/78 z 17 lutego 1978 i R/512 z 2 maja 1957[15]. W 2004 roku rozpoczęto generalny remont pałacu a w 2009 włączono park do programu rewitalizacji miasta. W pałacu planuje się utworzenie centrum konferencyjnego.

Układ urbanistyczny miasta[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Rynek w Kłobucku.

Do rejestru zabytków wpisany jest układ urbanistyczny śródmieścia. Głównymi jego elementami są czworokątny rynek i charakterystyczna, nieregularna, siatka odchodzących od niego ulic. Numery w rejestrze: R/403/53 z 31 marca 1953, 1131/69 z 27 grudnia 1969 oraz A-46/78 z 17 lutego 1978[15]. W 2009 roku rozpoczęła się rewaloryzacja rynku i przyległych ulic[16]. Remont zakończył się w czerwcu 2010 roku. Rynek jest miejscem imprez plenerowych i spotkań mieszkańców[17].

Łaźnia miejska[edytuj | edytuj kod]

Budynek, w którym działała łaźnia miejska, znajduje się przy ul. Wieluńskiej 11. Wybudowany został w 1930 roku. W rejestrze zabytków zapisany jest pod numerami 1116/69 z 27 grudnia 1969 oraz A–47/78 z 17 lutego 1978[15]. Po przebudowie i modernizacji stał się siedzibą Wydział Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w Kłobucku[18]. Funkcję tę przestał pełnić w 2011 roku[19].

Transport[edytuj | edytuj kod]

Siedziba Urzędu Miejskiego i Rady Miejskiej
Siedziba starostwa powiatu kłobuckiego i Urzędu Skarbowego
Inspektorat ZUS

Infrastruktura drogowa[edytuj | edytuj kod]

Przez Kłobuck przebiegają:

Infrastruktura kolejowa[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajduje się czynna stacja kolejowa Kłobuck przy linii kolejowej nr 131 stanowiącej część magistrali węglowej Chorzów BatoryTczew. Linia wykorzystywana jest obecnie w większej mierze do przewozów towarowych oraz w mniejszej do przewozów pasażerskich. W latach 2006-2012 ruch pasażerski na tej linii był zawieszony. 9 grudnia 2012 Koleje Śląskie uruchomiły na krótko połączenia do Katowic i Tarnowskich Gór. 1 czerwca 2013 roku połączenia pasażerskie ponownie zawieszono.

Transport publiczny[edytuj | edytuj kod]

Komunikację autobusową z Częstochową i miejscowościami powiatu kłobuckiego zapewniają PKS Częstochowa – rozbudowana sieć połączeń, w tym linie podmiejskie 50 i 64, PKS Lubliniec, PKS Wieluń, oraz inne przedsiębiorstwa prywatne np. Demex.

Transport lotniczy[edytuj | edytuj kod]

We wschodniej części miasta znajduje się trawiaste lądowisko o długości ok. 350 metrów[20]. 10 km na północny-wschód od Kłobucka, pomiędzy wsiami Łobodno i Ostrowy nad Okszą zlokalizowany jest drogowy odcinek lotniskowy Ostrowy. Ok. 21 km na północny zachód od miasta znajduje się prywatne lądowisko Natolin.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Szkoły średnie i zawodowe[edytuj | edytuj kod]

  • Zespół Szkół nr 1 im. Jana Kilińskiego – szkołę wybudowano w latach 1968-1969
  • Zespół Szkół nr 2 im. ks. Jana Długosza
  • Zespół Szkół nr 3 im. Kazimierza Kosińskiego

Gimnazja[edytuj | edytuj kod]

  • Gimnazjum im. Jana Pawła II
  • Publiczne Gimnazjum Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich[21]

Szkoły Podstawowe[edytuj | edytuj kod]

  • Szkoła Podstawowa nr 1 im. Władysława Sebyły
  • Szkoła Podstawowa nr 2 im. Adama Mickiewicza
  • Publiczna Szkoła Podstawowa Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich[21]

Przedszkola[edytuj | edytuj kod]

W Kłobucku działa 5 przedszkoli gminnych. Przedszkole nr 4, znajdujące się na osiedlu Zagórze prowadzi oddział integracyjny.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Działalność kulturalna mieszkańców miasta koncentruje się w Miejskim Ośrodku Kultury. Ośrodek został uruchomiony w 1972 roku. Od 1991 odbywa się tu Jurajski Festiwal Tańca Freestyle. Od wielu lat również działają: Klub Tańca Towarzyskiego "Pionier" i Klub Tańca Nowoczesnego "Ciało i Ruch", które posiadają na swoim koncie wiele sukcesów. Przy ośrodku kultury działa kilka zespołów muzycznych wykonujących muzykę ludową i tradycyjną.

Od 2001 roku w drugiej połowie września organizowane są Dni Długoszowskie, stanowiące serię wykładów, imprez kulturalnych, sportowych i festynów.

Najbardziej znanym zespołem muzycznym pochodzącym z Kłobucka jest Cała Góra Barwinków – grający muzykę reggae i ska. Od 1997 Miejski Ośrodek Kultury wraz z kłobuckim zespołem Murphy Blues organizują festiwal Blues nad Okszą.

Prasa[edytuj | edytuj kod]

W mieście ukazują się i mają swe redakcje, dwa czasopisma:

Ważniejsze informacje z Kłobucka publikuje również częstochowski dodatek Gazety Wyborczej.

Sport[edytuj | edytuj kod]

OSiR Kłobuck[edytuj | edytuj kod]

W mieście działa Ośrodek Sportu i Rekreacji Kłobuck. Prowadzone są w nim następujące sekcje sportowe[23]:

  • sekcja tenisa stołowego
  • sekcja siatkówki
  • sekcja koszykówki
  • sekcja pływacka "Delfin Kłobuck".

Dysponuje on następującymi obiektami sportowymi:

  • 25 metrową krytą pływalnią
  • stadionem piłkarskim
  • boiskami treningowymi, w tym otwartym 2 maja 2012 boiskiem, powstałym w ramach programu Orlik 2012[24]
  • halą sportową
  • kortami do tenisa ziemnego

Piłka nożna[edytuj | edytuj kod]

Znicz Kłobuck[edytuj | edytuj kod]

Na stadionie OSiR Kłobuck rozgrywa mecze klub piłkarski MLKS Znicz Kłobuck. W 1946 roku powstały w mieście dwa kluby – LZS Kłobuck i Zryw Zagórze. Trzy lata później, w 1949 roku zespoły te dołączyły do federacji Ludowych Zespołów Sportowych i przystąpiły do rozgrywek Częstochowskiego oddziału Polskiego Związku Piłki Nożnej. Na przełomie 1958/1959 roku LZS Kłobuck stracił swoją siedzibę, która znajdowała się na skrzyżowaniu ulic 3 Maja i Wieluńskiej. Na jej miejscu powstał dom towarowy. Równocześnie nastąpił rozkład drużyny LZS Kłobuck. Działacze obydwu zespołów postanowili połączyć siły i utworzono zespół pod nazwą LZS Znicz Kłobuck.

Obecnie drużyna uczestniczy w rozgrywkach śląskiej klasy okręgowej, grupy częstochowskiej[25].

Pozostałe drużyny[edytuj | edytuj kod]

W mieście działa również kilka amatorskich drużyn piłkarskich rozgrywających spotkania zarówno klasycznego futbolu jak i halowej piłki nożnej w ramach Amatorskiej Ligi Halowej Piłki Nożnej w Kłobucku. Spotkania tej ligi odbywają się w hali sportowej gimnazjum w Kłobucku[26].

Piłka siatkowa[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki męskich drużyn siatkarskich organizuje Amatorska Liga Siatkówki w Kłobucku. Rozgrywki w piłce siatkowej kobiet, wśród drużyn w mieście i miejscowościach powiatu kłobuckiego prowadzi Kobieca Amatorska Liga Siatkowa Kłobuck.

Taekwondo[edytuj | edytuj kod]

Dużą popularnością w mieście cieszy się koreańska sztuka walki Taekwondo. Działają tu dwa kluby prowadzące zajęcia w różnych kategoriach wiekowych: Uczniowski Ludowy Klub Sportowy Orient[27] i Klub Sportowy Wojownik[28].

Od 2008 w mieście odbywają się zawody Grand Prix Polski w Taekwondo w różnych kategoriach wiekowych, będące eliminacjami mistrzostw Polski.

Pozostałe[edytuj | edytuj kod]

Koordynatorem sportu w szkołach miasta i całego powiatu kłobuckiego jest Powiatowy Szkolny Związek Sportowy w Kłobucku. Organizuje on rozgrywki międzyszkolne w wielu dyscyplinach sportowych, w tym w tenisie stołowym, koszykówce i innych.

Wspólnoty religijne[edytuj | edytuj kod]

Przed II wojną światową dużą część ludności Kłobucka stanowili Żydzi. Obecnie jedyną pozostałością po ich obecności w mieście jest cmentarz żydowski[6].

Osoby związane z miastem[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Kłobuckiem.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez teren miasta prowadzą dwa szlaki turystyczne:

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Bank Danych Regionalnych – Strona główna (pol.). GUS. [dostęp 2012-01-27].
  2. JewishGen Poland Database, Kłobuck, Poland (ang.). JewishGen, 2006-08-10. [dostęp 2010-02-17].
  3. 3,0 3,1 Aktualizacja Programu Ochrony Środowiska dla Gminy Kłobuck (pol.). UMiG Kłobuck. [dostęp 2009-12-29]. s. 13.
  4. 4,0 4,1 Lokalny Program Rewitalizacji Miasta Klobuck (pol.). UMiG Kłobuck. [dostęp 2009-05-27].
  5. 5,0 5,1 Rezerwaty przyrody (pol.). Nadleśnictwo Kłobuck. [dostęp 2009-11-20].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 Kartki z historii Kłobucka (pol.). Towarzystwo Przyjaciół Kłobucka. [dostęp 2010-11-13].
  7. Program Rozwoju Subregionu Północnego na lata 2007-2013 (pol.). Biuro Strategii Rozwoju Miasta Częstochowy, 2009-01-29. [dostęp 2012-02-11].
  8. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przedziecki, Tom II, Kraków 1864, str.212.
  9. 9,0 9,1 Marceli Antoniewicz: Uzasadnienie historyczno-heraldyczne (pol.). klobuck.pl. [dostęp 2009-09-30].
  10. Maria Malec: Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 124. ISBN 83-01-13857-2.
  11. Stanisław Rospond: Słownik etymologiczny miast i gmin PRL. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, 1984, s. 146. ISBN 8304010909.
  12. M. Gedl, Dorzecze Liswarty we wczesnym średniowieczu, Sprawozdania z Posiedzeń Komisji Naukowych PAN, tom 14 z. 1, Kraków 1971, s. 25-7
  13. Franciszek Piekosiński, Rycerstwo polskie wieków średnich, tom III, Kraków 1901, s. 527-528
  14. Amtsbezirk Klobucko (niem.). territorial.de, 2003-11-25. [dostęp 2011-04-13].
  15. 15,0 15,1 15,2 15,3 Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo śląskie (pol.). 30 września 2014. [dostęp 2 marca 2010].
  16. Piotr Piesik: Kłobucki rynek godny tradycji Jana Długosza (pol.). polskatimes.pl, 2009-09-10. [dostęp 2009-11-01].
  17. Dni Kłobucka 26-27 czerwca 2010 roku (pol.). Gmina Kłobuck. [dostęp 2010-06-30].
  18. Wydziały starostwa (pol.). klobuck.pl. [dostęp 2010-03-23].
  19. Informacja o nowej lokalizacji Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w Kłobucku. 6.09.2011. [dostęp 18.06.2014].
  20. 20,0 20,1 20,2 Aktualizacja Programu Ochrony Środowiska dla Gminy Kłobuck na lata 2014-2017 (pol.). UMiG Kłobuck. [dostęp 2014-09-04].
  21. 21,0 21,1 Historia szkoły (pol.). Publiczne Gimnazjum i Publiczna Szkoła Podstawowa Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich. [dostęp 2013-04-22].
  22. Gazeta kłobucka – O nas (pol.). gazetaklobucka.pl. [dostęp 2014-02-17].
  23. Sekcje sportowe (pol.). osirklobuck.pl, 2007-03-31. [dostęp 2009-10-09].
  24. Jarosław Jędrysiak: Orlik w Kłobucku oficjalnie otwarty (pol.). wklobucku.pl, 2012-05-02. [dostęp 2012-05-08].
  25. Liga okręgowa 2010/2011, grupa: Częstochowa (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2011-03-30].
  26. Amatorska Ligi Halowej Piłki Nożnej w Kłobucku (pol.). futsalklobuck.pl. [dostęp 2011-03-30].
  27. Taekwon do w Kłobucku (pol.). ulksorient.pl. [dostęp 2010-03-23].
  28. KS Wojownik. Taekwondo Kłobuck (pol.). suchytkd.pl. [dostęp 2013-04-12].
  29. Kłobuck – św. Marcina BW (pol.). Archidiecezja Częstochowska. [dostęp 2012-01-20].
  30. Kłobuck – Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (pol.). Archidiecezja Częstochowska. [dostęp 2012-01-20].
  31. Kłobuck – Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej (pol.). Archidiecezja Częstochowska. [dostęp 2012-01-20].
  32. Sala Królestwa, Świadków Jehowy, ul. Długa 2A
  33. Dane według wyszukiwarki zborów na oficjalnej stronie Świadków Jehowy (www.jw.org), dostęp z 10 czerwca 2014.
  34. Szlak rezerwatów przyrody (pol.). it-jura.pl. [dostęp 2010-02-17].
  35. Szlak kłobucki (pol.). it-jura.pl. [dostęp 2010-02-17].
  36. Uchwała Rady Miejskiej w Kłobucku z dnia 7 sierpnia 2007 (pol.). UMiG Kłobuck. [dostęp 2009-05-27].
  37. 37,0 37,1 Miasta i Gminy partnerskie (pol.). UMiG Kłobuck. [dostęp 2009-10-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz hasła Kłobuck, kłobucczanin i kłobucczanka w Wikisłowniku