Kłokoczyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Centralny plac osiedla - przystanek końcowy autobusu MPK
Widok na "Kąpielisko Kłokoczyce" obiekt MOSiRu Wrocław. Pomimo nazwy nie należy on do osiedla Kłokoczyce, lecz jeszcze do osiedla Psie Pole

Kłokoczyce – (niem. Glogschütz), osiedle w dawnej dzielnicy Psie Pole we Wrocławiu.

Od południowego zachodu przez Widawę graniczy z Sołtysowicami, od północnego zachodu z gminą Wisznia Mała, od północy z Biskupicami Widawskimi, od północnego wschodu z Pawłowicami, od wschodu z Zakrzowem, od południowego wschodu z pozostałą częścią Psiego Pola Zawidawia.

Nazwa osiedla[edytuj | edytuj kod]

Kłokoczyce to nazwa patronimiczna, wywodzącą się od przezwiska Kłokoczka[1].

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Clokzithi.[2][3]

Przez krótki czas po zakończeniu II wojny światowej i przejściu Dolnego Śląska pod polską administrację używano nazwy Głogczyce[4], nazwa w obecnym brzmieniu została wprowadzona w roku 1947[5].

Historia osiedla[edytuj | edytuj kod]

Osadnictwo na terenach należących do dzisiejszych Kłokoczyc istniało już w I w. n.e., a więc z początku okresu wpływów rzymskich, czego dowodzi ceramika z odkrytego cmentarzyska.

Najstarsza wzmianka o osadzie pochodzi z dokumentu wystawionego ok. 1300, zapisano wówczas nazwy Clokzithi i Glocziti. Kolejno pisano w 1354Glogschycz, 1651Glockschütz, 1785Glockschuez. Poczynając od pierwszego zapisu historycznego, aż do 1810 wieś należała do klasztoru św. Katarzyny. W 1785 było 82 mieszkańców, w tym 3 rzemieśników i przekupień, 26 domów, folwark, i młyn wodny. W grudniu 1970 było tu 198 mieszkańców. Do miasta osiedle włączono w 1973. 18 listopada 2004 r. na mocy Uchwały Rady Miejskiej Wrocławia osiedle weszło w skład nowo utworzonej jednostki samorządowej zwanej Psie Pole Zawidawie.

Czasy obecne[edytuj | edytuj kod]

Osiedle ma charakter izolowanej osady wiejskiej, jego teren jest gęsto poprzecinany siecią małych i większych kanałów (w tym Kanału Kłokoczyckiego) i rowów melioracyjnych łączących się z rzekami Dobrą i Widawą; przepływająca przez Kłokoczyce Dobra właśnie tutaj wpada do Widawy. Obecnie rzeka Dobra jest południową granicą osiedla.

Komunikacja Miejska[edytuj | edytuj kod]

Komunikację zbiorową z innymi osiedlami Wrocławia zapewniają linie autobusowe MPK Wrocław:

147 (Kłokoczyce - Kromera)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Zygmunt Antkowiak: Stare i nowe osiedla Wrocławia. Wrocław-Warszawa-Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1973, s. 252.
  2. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  3. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  4. Antoni Wrzosek: Skorowidz gmin Śląska Dolnego i Opolskiego z niemieckimi i polskimi nazwami miejscowości. Katowice: Instytut Śląski, 1945, s. 21.
  5. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 9 grudnia 1947 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości.(M.P. z 1948 r. Nr 14, poz. 55, s. 4)