Kłosówka miękka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kłosówka miękka
Kwiatostan kłosówki miękkiej
Kwiatostan kłosówki miękkiej
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj kłosówka
Gatunek kłosówka miękka
Nazwa systematyczna
Holcus mollis L.
L. Syst. Nat., ed. 10. 2: 1305. 1759
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Kłosówka miękka (Holcus mollis L.) – gatunek byliny należący do rodziny wiechlinowatych. W Polsce roślina dość pospolita na całym obszarze.

Rozłogi
Języczek
Kolanko
Kłosek

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Tworzy zwarte darnie rozrastając się za pomocą silnych rozłogów podziemnych osiągających do 100 cm długości (ich masa na 1 ha może wynosić 1,5 t). Źdźbła wzniesione lub wygięte u nasady osiągają 80 cm (zwykle ok. 30-50 cm) wysokości.
Łodyga
Źdźbła nagie lub słabo owłosione z kolankami silnie owłosionymi.
Liście
Pochwy liściowe otwarte i nagie lub bardzo słabo owłosione. W górnej części łodygi pochwy lekko rozdęte a blaszki liściowe krótkie. Liście w pączku zwinięte, osiągają 3-12 mm szerokości i zwykle do 8 cm długości (na pędach wegetatywnych do 20 cm). Są nagie lub słabo owłosione. Tępo zakończony języczek u podstawy blaszki.
Kwiatostan
W postaci wiechy o długości 4-15 cm. Kłoski jajowatolancetowate, białawozielone do jasnobrązowych, nierzadko czerwono nabiegłe. Plewy mają 5-6 mm długości, są ostro zakończone i nagie, szorstkie tylko na nerwie. Plewki ok. 3 mm długości są słabo owłosione. U kwiatów płonnych z ością do 3,5 mm, w innym wypadku bezostne. Kwitnie w czerwcu i lipcu.
Ziarniak
Owocem jest lekki i okryty plewkami ziarniak.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Występuje w miejscach ciepłych, suchych i ubogich, przeważnie kwaśnych (preferuje gleby o pH 5,3-6,4). Preferuje miejsca cieniste. Pojawia się licznie na piaszczystych odłogach i w murawach napiaskowych, trochę rzadziej w okrajkach, na wrzosowiskach i porębach. Roślina wrażliwa na udeptywanie.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina pozbawiona właściwości pastewnych. Za sprawą silnych rozłogów może być stosowana do umacniania gruntów.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

W Polsce występują następujące odmiany:

  • var. densus A. et G. – z bardzo gęstą wiechą,
  • var. maior Lange – pędy do 120 cm, blaszki liściowe 12 mm szerokości, wiecha do 20 cm długości,
  • var. mollissimus Rohlena – blaszki i pochwy liściowe miękko owłosione,
  • 'Variegatus' – blaszki liściowe biało paskowane (kultywar ozdobny)

Znane są mieszańce z kłosówką wełnistą.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Falkowski Marian (red.) 1982. Trawy polskie. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa. ISBN 83-09-00593-8