K-407 Nowomoskowsk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
K-407 Nowomoskowsk
okręt typu 667BRDM
okręt typu 667BRDM
Klasa okręt podwodny
Typ 667BDRM
Historia
Stocznia 402 Siewierodwińsk
Położenie stępki 4 marca 1988
Wodowanie 28 lutego 1990
 WMF ZSRR
Wejście do służby 20 lutego 1992
 WMF Rosji
Los okrętu w słuzbie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

11.800 m³
13.600 m³
Długość 167 m
Szerokość 12 m
Zanurzenie testowe 400 m
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

13 w
22-23 w
Napęd
dwa reaktory, 60.000 KM
Wyrzutnie torpedowe • 16 wyrzutni balistycznych
• 4 wyrzutnie torpedowe 533 mm
Uzbrojenie
• 16 SLBM R-29RM
• torpedy Typ 86R Wodopad
RPK-6 Stallion
Załoga 130

K-407 Nowomoskowsk- okręt podwodny projektu 667BDRM (NATO: Delta IV) o napędzie atomowym, przenoszący szesnaście pocisków balistycznych R-29RM (NATO: SS-N-23) klasy SLBM.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowę atomowego okrętu podwodnego K-407 Nowomoskowsk rozpoczęto w stoczni Siewiernoje Maszynostroitielnoje Priedprijatije (Siewmasz) w Siewierodwińsku koło Archangielska w 1988 roku i ukończono w 1990 roku. Przydzielony został do Floty Północnej. Jest osatnim z siedmiu zbudowanych okrętem projektu 667BDRM.

W 19 marca 1993 r okręt ten zderzył się ze śledzącym go amerykańskim okrętem podwodnym "Grayling" (SSN-646)[1]. K-407 jest jedynym do tej pory okrętem balistycznym na świecie, który oddał pełną salwę (szesnastoma) pociskami balistycznymi SLBM (6 sierpnia 1991 w ramach operacji "Behemot-2" - jeszcze przed oficjalnym wejściem do służby we Flocie Północnej). W lipcu 1998 r., z pokładu zanurzonego K-407 wystrzelono satelitę TubSat-N

27 lipca 2012 r., w Siewierodwińsku odbyła się uroczystość przekazania WMF okrętu podwodnego K-407 Nowomoskowsk, który od 2008 r. przechodził remont średni połączony z modernizacją. Jak poinformowała służba prasowa Zwiezdoczki na okręcie wprowadzono sto modyfikacji, które w znacznym stopniu podnoszą właściwości taktyczno-techniczne jednostki. K-407 został wyciszony, poprawiono możliwości systemu sonarowego. W pracach brała udział ponad setka przedsiębiorstw kooperujących.

Przypisy

  1. Collision of Two U.S. Nuclear Powered Submarines on March 19, 1998, Center for Arms Control, Energy and Environmental Studies

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]