KNM Sleipner (1937)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sleipner
"Sleipner" lub bliźniaczy "Æger" przed wojną[a]
"Sleipner" lub bliźniaczy "Æger" przed wojną[a]
Historia
Stocznia Główna Stocznia Marynarki, Horten Norwegia
Położenie stępki 1933
Wodowanie 7 maja 1936
 Norweska KMW
Wejście do służby 1937
Wycofanie ze służby 1959
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 597 t standard
708 t pełna
Długość 74,3 m
Szerokość 7,75 m
Zanurzenie 2,1 m
Napęd
2 turbiny parowe De Laval o mocy łącznej 12.500 KM, 3 kotły parowe Yarrow, 2 śruby
Prędkość 32 w (maks.)
30 w (projektowa)
Zasięg 3500 Mm przy 15 w
Uzbrojenie
3 działa 100 mm L/40 (3xI)
1 działko plot 40 mm
2 wkm 12,7 mm
2 wyrzutnie torped 533 mm (1xII)
2 mbg, bg (stan początkowy)
Załoga 75
KNM "Sleipner" w okresie bazowania w Wielkiej Brytanii

KNM Sleipnernorweski torpedowiec z okresu międzywojennego i II wojny światowej (oficjalnie klasyfikowany jako niszczyciel), pierwszy okręt typu Sleipner.

Historia[edytuj | edytuj kod]

KNM "Sleipner" był pierwszym zamówionym i zbudowanym okrętem nowego typu torpedowców norweskich z okresu międzywojennego, klasyfikowanych oficjalnie jako niszczyciele. Stępkę pod jego budowę położono w 1933 w Głównej Stoczni Marynarki w Horten, kadłub wodowano 7 maja 1936, a okręt wszedł do służby w 1937. Otrzymał nazwę ośmionogiego konia Sleipnira z mitologii nordyckiej[1].

Po wybuchu II wojny światowej "Sleipner" brał udział w patrolowaniu norweskich wód terytorialnych, eskortowaniu statków stron walczących utrzymujących handel z Norwegią oraz w strzeżeniu neutralności wód norweskich. Zimą 1939/1940 stacjonował w Vadsø, w rejonie granicy z Finlandią. Wraz z "Ægerem" tworzył 2. Dywizjon Niszczycieli[1].

W chwili niemieckiego ataku na Norwegię 9 kwietnia 1940 "Sleipner" stacjonował w Kristiansundzie, w składzie sił 2. Dystryktu Morskiego. Początkowo rejon ten nie był atakowany, natomiast od 11 kwietnia "Sleipner" walczył w okolicach z niemieckimi samolotami, zestrzeliwując prawdopodobnie 4 z nich. Szczególnie intensywnie był atakowany 25 kwietnia, kiedy był celem ataków 15 samolotów, doznając drobnych uszkodzeń od odłamków dwóch bliskich wybuchów bomb[1]. Z powodu kończącej się amunicji i konieczności remontu kotłowni, wypłynął tego dnia do Wielkiej Brytanii, gdzie dotarł 27 kwietnia, jako jeden z niewielu norweskich okrętów i najnowocześniejszy z nich.

"Sleipner" wszedł następnie w skład emigracyjnej marynarki Norwegii, działającej z baz brytyjskich. Podczas remontu w maju-czerwcu 1940 w North Shields jego trzy działa 100 mm zamieniono na dwa brytyjskie działa uniwersalne 102 mm Mk V, odciążając przy tym nieco okręt. Otrzymał także następnie 2 lub 3 działka plot 20 mm Oerlikon[1]. Ze znakiem taktycznym H48 służył jako okręt obrony przeciwlotniczej w Rosyth, a następnie od kwietnia 1941 do lutego 1944 służył do eskorty konwojów przybrzeżnych, na wschodnim wybrzeżu Wielkiej Brytanii. Między 1 czerwca a 20 października 1943 przeszedł większy remont z modernizacją, podczas której m.in. przebudowano mostek. Łącznie eskortował 156 konwojów z 3969 statków, w ciągu 404 dni w morzu[1].

Z powodu wyeksploatowania i przejęcia nowszych okrętów od Brytyjczyków, dla których potrzeba było załóg, 27 lutego 1944 "Sleipner" został odstawiony do rezerwy w Burntisland w zatoce Firth of Forth. 10 marca opuszczono na nim banderę[1].

Po wojnie "Sleipner" powrócił do Norwegii. 19 września 1946 nadano mu numer taktyczny L01, a w latach 1952-54 nowy numer NATO: F300. W 1948 łącznie z innymi okrętami typu, "Sleipner" zmodernizowano i przeklasyfikowano na fregatę. Otrzymał uzbrojenie z 3 dział uniwersalnych 76 mm, 2 działek plot 40 mm, 2 wkm 12,7 mm i 4 zrzutni bomb głębinowych, bez uzbrojenia torpedowego. Nie był intensywnie używany z uwagi na zużycie mechanizmów. Wycofano go ze służby w 1959, wraz z innymi okrętami tego typu, po czym złomowano[1]..

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W niektórych źródłach (R. Kaczmarek, Norweskie..., W. Supiński, L. Błaszczyk: Okręty wojenne 1900-1966, Warszawa 1967, s.197) zdjęcie to jest opisane jako "Sleipner".

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 R. Kaczmarek: Norweskie...

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • (ros.) A.W. Daszjan: Korabli Wtoroj mirowoj wojny – WMS Polszy i stran Skandinawii (Danii, Norwiegii, Szwiecyi i Finlandii) (Корабли Второй мировой войны – ВМС Польши и стран Скандинавии (Дании, Норвегии, Швеции и Финляндии)), Morskaja Kollekcja nr 3/2005
  • Rafał Kaczmarek: Norweskie niszczyciele typu "Sleipner" w: Okręty Wojenne nr 12 (1994 r.), s.52-57