KRW

kamizelka zintegrowana z noszakiem

Kamizelka samodzielna

KRW, Kamizelka ratowniczo-wypornościowa lub kamizelka ratowniczo-wyrównawcza – jest to część ekwipunku płetwonurka umożliwiająca zmianę jego pływalności. Pod wodą pomaga utrzymać nurkowi neutralną (zerową) pływalność, napompowana (przy prawidłowo obciążonym nurku) pozwala mu utrzymywać się na powierzchni. Jednak w odróżnieniu od kamizelki ratunkowej nie gwarantuje utrzymania, używającej jej osoby, w prawidłowej pozycji na powierzchni wody.

Budowa

W zależności od modelu budowa rożni się kształtem i umiejscowieniem komór z powietrzem, jednak wszystkie rodzaje są elastycznymi, szczelnymi workami napełnianymi gazem – zazwyczaj powietrzem z butli nurkowej. Każda kamizelka posiada jeden lub kilka zaworów upustowych, umożliwiających zarówno spuszczenie nadmiaru powietrza, jak i chroniących przed przepełnieniem(i co za tym idzie uszkodzeniem kamizelki). Oprócz zaworów upustowych KRW posiada także inflator, czyli urządzenie umożliwiające napełnienie kamizelki powietrzem.

Jacket (ang. kamizelka) BCD (Buoyancy Control Device) – to najpopularniejszy rodzaj kamizelki KRW wśród nurków rekreacyjnych. Model ten najbardziej przypomina zwyczajną kamizelkę – pozwala na wygodne dopasowanie do ciała, często posiada kieszenie na drobiazgi oraz liczne D-ringi, służące montowaniu różnych akcesoriów. Jackety są zintegrowane z noszakiem na butlę nurkową.

Skrzydło – rodzaj kamizelki używanej głownie przez nurków technicznych, nazwanej tak z powodu swojego kształtu. Skrzydło jest zazwyczaj umocowane do sztywnej metalowej płyty pełniącej funkcję noszaka do butli. W tym rodzaju KRW całe powietrze jest gromadzone w „skrzydłach” znajdujących się za plecami nurka. Skrzydło wraz z poprawnie rozmieszczonym balastem ułatwia utrzymanie poziomej pozycji nurka pod wodą. Utrzymanie poziomej pozycji podczas nurkowania jest ważną umiejętnością dzięki, której większość ciała nurka znajduje się na jednakowej głębokości, przez co saturacja gazem obojętnym następuje w jednakowych warunkach ciśnieniowych, co z kolei sprawia, że dynamiczne modele wyliczane przez komputer są bardziej adekwatne co zwiększa bezpieczeństwo i pomaga uniknąć choroby ciśnieniowej. Nie bez znaczenia jest też minimalizacja oporów poruszania w przypadku pozycji poziomej, co z kolei wpływa na zmniejszenie zużycia mieszaniny oddechowej.
Ze względu na budowę skrzydła dzielimy między innymi na:

• toroidalne - gdzie worek ma postać koła (jak dętka rowerowa) przez co powietrze może swobodnie przemieszczać się, co niejako gwarantuje łatwość upuszczenia gazu z przestrzeni worka. Ten typ worka jest obecnie zalecanym.
• podkowiaste - worek ma kształt podkowy, z ramionami skierowanymi w kierunku nóg nurka. Worki te posiadają wyżej wspomnianą wadę, szczególnie gdy worek wyposażony jest w dodatkowe gumki mające wspomagać redukcję objętości, co może spowodować powstanie zamkniętej przestrzeni, z której trudno usunąć powietrze.
• pojedyncze - występuje jedna wspólna przestrzeń na gaz.
• podwójne - składa się z dwóch separowanych przestrzeni powietrznych (mogą obie być toroidalne. Ten typ z założenia ma dublować element wypornościowy, tak, aby w przypadku uszkodzenia jednej przestrzeni, móc zapanować nad pływalnością. Jest to często wymóg kursów na wyższe stopnie nurkowe, aby nurek posiadał minimum dwa elementy wypornościowe (np. skafander suchy i worek w skrzydle lub skafander mokry i skrzydło z dwoma workami), stąd często producencie tworzą konstrukcje spełniające ten wymóg, ale w praktyce nie koniecznie zapewniające bezpieczeństwo, gdyż często worki są umieszczone jeden nad drugim i nadzianie się na ostry przedmiot z dużym prawdopodobieństwem uszkodzi oba worki.
• z workiem wymienialnym - konstrukcja przypomina model opona i dętka. Skrzydło uszyte z nylonu ma przestrzeń zamykaną na zamek błyskawiczny, w którą włożony jest gumowy worek. Konstrukcja ta pozwala na wymianę worka w przypadku uszkodzenia.
• bez workowe - szyte z Cordury, materiał z którego wykonane jest skrzydło nie przepuszcza powietrza, a ewentualne drobne uszkodzenia zalepia się odpowiednimi klejami.

Skrzydło używane jest przez bardziej doświadczonych nurków między innymi też dlatego, że nie gwarantuje utrzymania nurka na powierzchni w pozycji pionowej, z głową nad lustrem wody, jak ma to miejsce w przypadku KSW.

Chomąto – przestarzały i obecnie prawie nie spotykany rodzaj KRW, nazwany z racji sposobu nakładania i wyglądu (niczym chomąto dla konia). Chomąto nie było zintegrowane z noszakiem, który trzeba był zakładać oddzielnie.

Bibliografia

1. Andrzej Kasiński: Nurkowanie. Bielsko-Biała: Pascal, 2006. ISBN 83-7304-446-9.