KS Lublinianka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy klubu piłkarskiego. Zobacz też: Grand Hotel Lublinianka.
Football pictogram.svg KS Lublinianka
Herb Lublinianki
Herb Lublinianki
Pełna nazwa Klub Sportowy Lublinianka
Przydomek Wojskowi
KSL
Zielono-Biało-Czerwoni
Barwy zielono-biało-czerwone
Data założenia 1921
Liga III liga
grupa lubelsko-podkarpacka
Sezon 2013/2014
Stadion Stadion Lublinianki, ul. Leszczyńskiego 19 (Wieniawa), Lublin, Polska
Trener Polska Marek Sadowski
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

KS Lublinianka - najstarszy istniejący klub sportowy z Lublina i jeden z najstarszych na Lubelszczyźnie, założony w 1921 roku. Niekiedy klub błędnie nazywany jest Lublinianką Lublin.

Początkowo działający jako klub wojskowy, poprzednio sportowa spółka akcyjna, obecnie w trakcie przekształcania w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Klub zachowuje ciągłość historyczną i kultywuje tradycję przedwojennej Unii Lublin, zdobywcy tytułu mistrza Polski juniorów z roku 1938. Od kilku lat klub występuje w grupie lubelskiej IV ligi, co związane było z fatalną sytuacją finansową i organizacyjną oraz niejasnym statusem formalno-prawnym zawieszonej w próżni Sportowej Spółki Akcyjnej Lublinianka. Sezon 2010/2011 został dokończony dzięki piłkarzom oraz Stowarzyszeniu Sympatyków Lublinianki "Niezłomni"[1][2][3]. Po tym sezonie dochodzi do fuzji KP Wieniawa (niegdyś "zbuntowane grupy młodzieżowe Lublinianki") oraz KS Lublinianki. Od sezonu 2011/2012 do lipca 2013 drużyna występowała pod nazwą KS Lublinianka - Wieniawa. W 2013 roku powrócono do pierwotnej nazwy KS Lublinianka[4].

Na początku istniała sekcja lekkoatletyczna oraz piłki nożnej. Organizatorem klubu i życia sportowego był wówczas por. Felicjan Sterba. W 1923 w klubie nastąpił rozłam. Druga drużyna WKS Lublin (juniorzy), poparta przez działaczy cywilnych oderwała się od klubu tworząc zalążek nowego klubu pod nazwą KS Lublinianka. W 1927 miała miejsce fuzja Lublinianki z WKS Lublin, w wyniku której powstał nowy klub o nazwie WKS Unia. Drużyna grała do wybuchu wojny. W czasie II wojny światowej istniał zespół konspiracyjny pod nazwą WKS Unia, który grał m.in. przeciwko Lubliniance. Jesienią 1960 roku znowu doszło do fuzji WKS Lublinianki i WKS Unii.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

  • Pełna nazwa klubu: Klub Sportowy "Lublinianka"
  • Rok założenia: 1921
  • Adres: Leszczyńskiego 19, 20-068 Lublin
  • Telefon: 509-977-688
  • Fax: (81)740-88-07
  • Barwy: zielono-biało-czerwone
  • Stadion: Stadion Lublinianki, pojemność - 20 000 miejsc (478 siedzących[5]) / oświetlenie - brak / boisko - 106 m x 69 m
  • Trener: Modest Boguszewski
  • Kierownik Drużyny: Waldemar Wójcik

Zarząd klubu[edytuj | edytuj kod]

  • Prezes klubu: Krzysztof Gil
  • Wiceprezes klubu: Mirosław Świerz

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historyczne nazwy klubu[edytuj | edytuj kod]

  • Od 1921 Wojskowy Klub Sportowy Lublin
  • Od 1923 Klub Sportowy Lublinianka
  • Od 1926 Wojskowy Klub Sportowy Unia Lublin
  • Od 1944 Wojskowy Klub Sportowy Lublinianka
  • Od 1950 Okręgowy Wojskowy Klub Sportowy Lublin
  • Od 1953 Garnizonowy Wojskowy Klub Sportowy Lublin
  • Od 1954 Ogniwo Lublin
  • Od 1954 Wojskowy Klub Sportowy Lublinianka
  • Od 1994 Klub Sportowy Lublinianka
  • Od 2002 Klub Sportowy Lublinianka Sportowa Spółka Akcyjna
  • Od 2011 Klub Sportowy Lublinianka - Wieniawa
  • Od 2013 Klub Sportowy Lublinianka

Lata 1921-1942[edytuj | edytuj kod]

  • sezon 1921 - w lecie 1921 powstał Wojskowy Klub Sportowy Lublin, w skład którego weszły sekcje lekkoatletyczna oraz piłki nożnej. Organizatorem klubu i życia sportowego został por. Felicjan Sterba.
  • sezon 1923 - w roku 1923 w klubie, odgrywającym czołową rolę w piłkarstwie Lublina nastąpił rozłam. Druga drużyna WKS Lublin (juniorzy) poparta przez działaczy cywilnych oderwała się od klubu tworząc zalążek nowego klubu pod nazwą - Klub Sportowy Lublinianka (KSL).
  • 1924 - po wejściu drużyny w skład A-klasy zdobyła ona mistrzostwo z dużą przewagą punktową.
  • sezon 1925 - Lublinianka wygrywa 2:1 (1:1) z Pogonią Wilno, co jest dużym sukcesem. Zespół przegrał dwa mecze z bardzo silną Pogonią Lwów.
  • sezon 1926 - w meczach o mistrzostwo Polski Lublinianka doznała wysokich porażek z Pogonią Lwów i Cracovią. Spowodowało to ostre wewnętrzne tarcia w klubie i doprowadziło do fuzji Lublinianki z WKS Lublin. Powstał nowy klub o nazwie WKS Unia.
  • 1927 - Unia z dużą przewagą punktową, acz nie w najlepszym stylu, zdobyła mistrzostwo okręgu. Na trybunach zasiadło jednak niewielu kibiców, a klub odczuł braki finansowe i cierpiał na niedobór wykwalifikowanego sztabu szkoleniowego.
  • 1928 - powtórzenie osiągnięcia z roku poprzedniego, mimo pogarszającej się sytuacji w lubelskim środowisku piłkarskim.
  • 1930 - Unia zdobyła mistrzostwo okręgu. W walce o wejście do ekstraklasy Unii nie wiodło się jednak najlepiej - zespół przegrał obydwa spotkania z Lechią Lwów i odpadł z dalszej walki. W następnych latach klub kilkakrotnie próbował awansować do ekstraklasy, jednakże bez powodzenia.
  • 1938 - nowo wybrane władze OZPN uzdrawiły stosunki wewnętrzne w klubie, dając impuls do ożywienia działalności sportowej. W tym okresie wielki sukces odnieśli juniorzy Unii - kwalifikując się wraz z drużynami AKS Chorzów, Czarni Sosnowiec, Lechia Lwów, Pogoń Równe, Warta Poznań, Wisła Kraków, WKS Grodno do walki o mistrzostwo Polski. Krocząc od zwycięstwa do zwycięstwa, w finale rozgrywek spotykali się z Wisłą Kraków, a mecz finałowy o mistrzostwo Polski juniorów odbył się w Warszawie w dniu 4 czerwca 1938 w przeddzień meczu Polska - Szwajcaria. Spotkanie skończyło się olbrzymim sukcesem Unii. Po 90 minutach gry i po bramkach Siarkowskiego, Machaja i Rudnickiego piłkarze z Lublina pokonali 3:2 (0:1) Wisłę Kraków. WKS Unia Lublin zdobył tytuł mistrza Polski juniorów.
  • 1939 - z chwilą wybuchu wojny praktycznie zamarła wszelka działalność sportowa.
  • 1942 - odbyły się pierwsze konspiracyjne mecze, które często przerywane były łapankami.

1942-1974[edytuj | edytuj kod]

  • 1944 - kres okupacji niemieckiej Lublina, a na początku sierpnia zaczynały na nowo organizować się kluby sportowe, wśród nich WKS Lublinianka.
  • 1945 - w czerwcu powstał lubelski OZPN, oraz poszczególne klasy rozgrywkowe. WKS Lublinianka trafiła do A-klasy.
  • sezon 1946 - WKS Lublinianka zdobyła mistrzostwo okręgu lubelskiego, lecz nie odniosła sukcesu w walce o ekstraklasę.
  • 1948/1949 - WKS Lublinianka zdobyła mistrzostwo okręgu i wywalczyła awans do nowo powstałej II ligi.
  • 1949 - klub okazale debiutował w II lidze, zajmując drugie miejsce za Garbarnią Kraków.
  • 1950 - w wyniku reorganizacji sportu w Polsce z WKS Lublinianka odeszli zawodnicy cywilni (tworząc KS Ogniwo Lublin), a klub przyjął nazwę OWKS Lublin.
  • 1951 - OWKS Lublin zajął drugie miejsce w swojej grupie II ligi za Gwardią Warszawa.
  • 1952 - nastąpiła kolejna reorganizacja systemu rozgrywek, przez co OWKS Lublin spadł z II ligi.
  • 1953 - została utworzona liga międzywojewódzka, do której trafił spadkowicz z Lublina. OWKS Lublin został przemianowany na GWKS Lublin (Garnizonowy Wojskowy Klub Sportowy), w lidze międzywojewódzkiej zajmując piąte miejsce, natomiast Ogniwo Lublin uplasował się na miejscu ósmym.
  • 1954 - zgodnie z zarządzeniem MON, dotyczącym likwidacji większości klubów typu WKS, GWKS Lublin uległ rozwiązaniu. W lidze międzywojewódzkiej pozostał tylko Ogniwo Lublin.
  • 1955 - Ogniwo Lublin przyjął nazwę Lublinianka i zajął drugie miejsce w lidze międzywojewódzkiej.
  • 1956 - jesienią rozpoczęła się ogólnonarodowa dyskusja na temat organizacji sportu, a w grudniu został reaktywowany lubelski OZPN.
  • 1957 - walka o awans do II ligi nie przyniosła Lubliniance żadnych efektów.
  • 1958 - podobnie jak w sezonie poprzednim Lublinianka nie zdobyła awansu do II ligi, jednak odniosła duży sukces wygrywając z pierwszoligową Cracovią 5:3. Drugie cenne zwycięstwo Unia odniosła nad reprezentacją Armii Wietnamskiej 3:1 (1:0). Mistrzem okręgu w tym sezonie została Lublinianka przed Unią. Unia nawiązała kontakty z klubem z NRD, Vismut Planen.
  • 1960 - WKS Unia po zdobyciu mistrzostwa okręgu zakwalifikowała się do walki o awans do II ligi, a w fazie półfinałowej pokonała Lotnika Warszawa i Gwardię Białystok. W grupie finałowej obok Unii o awans ubiegały się: Hutnik Nowa Huta, Arka Gdynia, Górnik Wałbrzych, AKS Chorzów i Górnik Konin. Decydujący mecz w listopadzie 1960 roku z Górnikiem Wałbrzych (2:0) obejrzało ok. 20 tysięcy widzów, WKS Unia awansowała do II ligi. Jesienią 1960 doszło do fuzji WKS Lublinianki i WKS Unii, a nowy klub przyjął nazwę WKS Lublinianka.
Zawodnicy KS Lublinianka w roku 1961.

Lata od 1974[edytuj | edytuj kod]

W sezonach 1982/1983, 1994/1995 i 1995/1996 Lublinianka występowała jeszcze w II lidze. Sezon 1995/1996 przyniósł jednak największy kryzys klubu. WKS Lublinianka przechodziła reorganizację, większość sekcji zostało zlikwidowanych - obecnie, oprócz sekcji piłki nożnej, funkcjonuje jeszcze tylko sekcja pływacka, stanowiąc jednakże odrębny klub. Mimo prób polepszenia sytuacji, w piłkarskiej hierarchii klub spadał coraz niżej, do IV ligi. W 2001 roku teren, na którym znajduje się klub wydzierżawiała norweska grupa inwestycyjna. Została powołana sportowa spółka akcyjna, a większość akcji (90%) przypada w udziale Norwegom. Nowi właściciele ogłaszają ambitne plany - miała powstać galeria handlowa, hotel, multikino, oraz planowana była również modernizacja stadionu. Pojawiły się jednak kłopoty natury formalno-prawnej. W 2010 stadion tereny, na których znajduje się stadion przejęło Miasto Lublin[6].

W lecie 2011 roku, przed startem rozgrywek 4. ligi sezonu 2011/12, został powołany nowy klub na bazie zawodników Lublinianki i Wieniawy – KS Lublinianka-Wieniawa sp. z.o.o.[7]

W sezonie 2011/2012 Lublinianka wywalczyła awans do III ligi.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • 1/4 finału Pucharu Polski - 1969/1970
  • Mistrzostwo Polski juniorów U-19 - złoty medal 1938, srebrny medal 1969, brązowy medal 1961
  • 11 sezonów w II lidze
  • 1949 - 2. miejsce w grupie północnej
  • 1950 - 8. miejsce w grupie wschodniej (jako OWKS)
  • 1951 - 2. miejsce w grupie II (jako OWKS)
  • 1952 - 9. miejsce w grupie D (spadek OWKS mimo wygranych baraży z KS Zamość)
  • 1961 - spadek
  • 1963/1964 - 9. miejsce
  • 1964/1965 - spadek
  • 1973/1974 - spadek
  • 1982/1983 - spadek
  • 1994/1995 - 10. miejsce
  • 1995/1996 - spadek
  • 2011/2012 - mistrzostwo IV ligi lubelskiej - awans do III ligi
  • 2012/2013 - 6 miejsce w pierwszym sezonie w III lidze lubelsko-podkarpackiej
  • 2013/2014 - 11 miejsce w III lidze lubelsko-podkarpackiej

Statystyki drugoligowe[edytuj | edytuj kod]

  • Liczba sezonów w II lidze: 11
  • Liczba meczów: 290
  • Punkty: 232
  • Zwycięstwa: 79
  • Remisy: 72
  • Porażki: 139
  • Bramki strzelone: 348
  • Bramki stracone: 473
  • Najwyższa wygrana w II lidze u siebie: Lublinianka - Błękitni Kielce 6:1 (1994/1995)
  • Najwyższa wygrana w II lidze na wyjeździe:' ** Ognisko Siedlce - Lublinianka 2:5 (1949/1950), Spójnia Warszawa - Lublinianka 1:5 (1951/1952)

Sztab szkoleniowy[edytuj | edytuj kod]

  • Trener rocznika 2000 - Dariusz Bodak
  • Trener rocznika 2001 - Grzegorz Kowalczyki
  • Trener rocznika 2002 - Dariusz Winiarczyk
  • Trener rocznika 2003 - Patryk Niezbecki
  • Trener rocznika 2004 - Zbigniew Markowski
  • Trener rocznika 2005 - Bartłomiej Kursa
  • Trener rocznika 2006 - Dominik Jarosz

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Lublinianki.

Wychowankowie Lublinianki[edytuj | edytuj kod]

Wychowankowie Lublinianki grający w reprezentacji Polski:

Skład zespołu w sezonie 2013/2014[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
BR Polska Marcin Zapał
BR Polska Mateusz Krupa
BR Polska Marcin Mańka
OB Polska Jacek Paździor
OB Polska Rafał Kursa
OB Polska Patry Grzegorczyk
OB Polska Piotr Styżej
OB Polska Jakub Lewkowicz
OB Polska Michał Boniaszczuk
OB Polska Łukasz Mazurek
OB Polska Mateusz Kozieł
Nr Poz. Piłkarz
PO Polska Wojciech Gawrylak
PO Polska Przemysław Kanarek
PO Polska Maciej Wójtowicz
PO Polska Damian Ścibior
PO Polska Erwin Sobiech
PO Polska Przemysław Gąsior
PO Polska Kamil Nowicki
NA Polska Filip Ozimek
NA Polska Patryk Stadnicki
NA Polska Mateusz Majewski
NA Polska Łukasz Gromba

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]