KS Stilon Gorzów Wielkopolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Football pictogram.svg KS Stilon Gorzów Wielkopolski
ZKS Stilon Gorzów Wielkopolski
Pełna nazwa Klub Sportowy Stilon Gorzów Wielkopolski
Przydomek Stilonowcy,
Niebiesko-Biali
Maskotka Diabeł tasmański
Barwy niebiesko-białe
Data założenia 1947
Liga III liga, gr. dolnośląsko-lubuska
Adres ul. Myśliborska 1
66-400 Gorzów Wlkp.
Stadion Stadion OSiR
Numer KRS 0000132694
Prezes Polska Mariusz Stanisławski
Trener Polska Artur Andruszczak[1]
Asystent trenera Polska Robert Kozioła
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Stilon Gorzów Wielkopolskipolski klub piłkarski z siedzibą w Gorzowie Wielkopolskim. Założony 1947 roku, a w 1996 roku ZKS Stilon rozwiązał sekcje piłkarską i zaczął funkcjonować jako Gorzowski Klub Piłkarski[2]. W sezonie 2010/2011 klub występował w I lidze. Dnia 30 kwietnia rozwiązano klub, ostatni mecz GKP został przegrany z KSZO Ostrowiec 1:2, decyzja zapadła już przed meczem. Powodem były kłopoty finansowe. Po sezonie 2010/11 reaktywowany KS Stilon, który przejął licencję piłkarską KS Nowiny Wielkie i przystąpił do rozgrywek IV ligi lubuskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zmiany nazw[edytuj | edytuj kod]

(1947) Koło Sportowe Jedwabnik Gorzów Wielkopolski
(kwiecień 1949) Koło Sportowe Włókniarz Gorzów Wielkopolski
(grudzień 1951) Klub Sportowy Unia Gorzów Wielkopolski
(styczeń 1961) Zakładowy Klub Sportowy Stilon Gorzów Wielkopolski
(styczeń 1996) Autonomiczna Sekcja Piłki Nożnej Stilon Gorzów Wielkopolski
(18 kwietnia 1996) Gorzowski Klub Piłkarski Gorzów Wielkopolski
(25 czerwca 2011): Klub Sportowy Stilon Gorzów Wielkopolski[3][4][5]

Zarys historii[edytuj | edytuj kod]

Grupa działaczy powołała Gorzowski Klub Piłkarski, przejmując tradycje Stilonu, jednak kłopoty finansowe klubu znacząco przełożyły się na jego kondycję. Załamanie przyszło w 1997 roku, gdy drużyna spadła do III ligi. Potem na rok wycofano zespół z rozgrywek. Nie przystąpiono do rozgrywek w sezonie 2001/2002. W tamtych czasach sukces GKP to zdobycie Pucharu Polski na szczeblu okręgowym w 2000 roku. W 2001 drużyna nie została zgłoszona do żadnych rozgrywek. Po roku GKP znów grał w lidze okręgowej.

W roku 2003 dotychczasowi działacze postanowili oddać władze w inne ręce. Dochodziło do reform, reorganizacji. Przez cztery lata drużyna awansowała do III ligi. W sezonie 2007/2008 wywalczyła awans do I ligi.

W 2009 roku GKP fuzją przejął KS Galakticę Dzierżów, w celu utworzenia drużyny rezerwowej pierwszego gorzowskiego zespołu GKP. Galaktica został założony w 2004 roku przez obecnego prezesa rezerw Zbigniewa Króla. Przyjęła nazwę GKP II Galaktica Dzierżów, drużyna występowała na boisku w Dzierżowie. W 2010 roku z funkcji wiceprezesa do dymisji podał się Tadeusz Babij, również członek zarządu Adam Pazurkiewicz. W sezonie 2010/11 nie wystartowała drużyna rezerw.

W sezonie 2010/2011 klub występował w I lidze. Dnia 30 kwietnia rozwiązano klub, ostatni mecz GKP został przegrany z KSZO Ostrowiec 1:2, decyzja zapadła już przed meczem. Powodem były kłopoty finansowe. Z klubu wycofał się prezes Sylwester Komisarek wraz z resztą zarządu.

Po sezonie 2010/11 reaktywowany KS Stilon, który przejął licencję piłkarską KS Nowiny Wielkie przystąpił do rozgrywek IV ligi lubuskiej. Prezesem nowego zarządu został Mariusz Stanisławski, oprócz niego w zarządzie pojawili się Leszek Sokołowski, Jacek Ziemecki i Jerzy Krzyżanowski. A trenerem nowej drużyny został Paweł Wójcik, który poprzednio trenował Różę Różanki. Stilon również podpisał umowę o współpracy z MKP Gorzów, w którym grają juniorzy GKP. W dniu 11 sierpnia 2011 Stilon zaczął wspierać Fundację DKMS Polska. Na oficjalnych koszulkach piłkarskich znajdzie się logo Fundacji DKMS Polska[6]. Pierwszy mecz piłkarze gorzowskiego Stilonu wygrali u siebie ze skwierzyńską Pogonią 1:0 a bramkę zdobył Robert Kozioła[7]. W 2011 roku również KS Stilon założył swoją profesjonalną szkółkę piłkarską. Koordynatorem grupy został były piłkarz Artur Andruszczak. Szkółka współpracuje z holenderską szkółką FC Groningen[8].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • 3. miejsce w II lidze (2): 1981, 1982
  • Puchar OZPN Gorzów Wlkp. (3): 1953, 1989, 2000

Stadion[edytuj | edytuj kod]

  • NazwaStadion OSiR
  • Miasto – Gorzów Wielkopolski
  • Pojemność – 5000 (3000 siedzących)
  • Inauguracja – 1 maja 1945
  • Rozmiar boiska – 110 × 70 m
  • Adres – ul. Myśliborska 1, 66-400 Gorzów Wielkopolski

Stilon rozgrywa swoje mecze na stadionie OSiR-u w Gorzowie przy ul. Myśliborskiej 1. Najstarszy i drugi co do wielkości stadion w mieście istniejący przy ul. Olimpijskiej 1 od 1929, obecnie piłkarski, ma 5 tys. miejsc, w tym 3 tys. siedzących, do lat 50. – jedyny taki obiekt na terenie miasta. Powstał na terenie dawnego wojskowego poligonu. Budowę rozpoczęto przed 1927, wspierał ją Sportverein des Osten, poświęcony został 11 sierpnia 1929. Przed i po wojnie obiekt pełnił funkcję stadionu miejskiego.1 stycznia 1997 miał być skomunalizowany, ale pozostał własnością Stilonu. W końcu lat 90. klub odsprzedał część gruntów pod pawilon Nomi. Obecnie stadion znajduję się w administracji OSiR-u. Na stadionie tym 1 maja 1945 rozegrano pierwszy po wojnie mecz piłkarski. Jesienią 1986/87 na stadionie Stilonu odbył się mecz eliminacyjny młodz. ME Polska-Grecja 1:0. Po 2000 roku odbudowano tam tory łucznicze, wcześniej te tory zlikwidowano w gorzowskim Parku Słowiańskim. Stadion został zmodernizowany w 2008 roku. Powstał osobny parking dla kibiców gości. Usunięto jeden sektor i tym samym powstał wymagany tunel dla piłkarzy. Trybuna VIP została całkiem zadaszona i oraz zamontowano nowe krzesełka. Ławki na sektorach C-D i F-G zamieniono na krzesełka. Krzesełka są również na sektorach N-T, A oraz Z. Wymieniono stare na nowe boksy. Nowy zegar świetlny i monitoring. Na koronie stadionu został ułożony polbruk. Obiekt zajmują też zespół kobiet – ZTKKF Stilon Gorzów,a tory łucznicze OSiR-Łucznictwo.

Poszczególne sezony[edytuj | edytuj kod]

Wyniki ze wszystkich sezonów KS Stilonu Gorzów Wielkopolski
  • 1950: ?. miejsce w klasie C.
  • 1951: 1. miejsce w klasie powiatowej w grupie 1. Awans do klasy A.
  • 1952: 3. miejsce w klasie A w grupie 1.
  • 1953: 2. miejsce w klasie A. Awans do klasy MW[10].
  • 1954: 10. miejsce w klasie MW. Spadek do klasy A.
  • 1955: 2. miejsce w klasie A w grupie „północnej”.
  • 1956: 2. miejsce w klasie A w grupie „północnej”. Awans do klasy okręgowej.
  • 1957: 4. miejsce w klasie okręgowej.
  • 1958: 1. miejsce w klasie okręgowej.
  • 1959: 1. miejsce w klasie okręgowej. Awans do II ligi.
  • 1960: 10. miejsce w II lidze w grupie "północnej". Spadek do klasy okręgowej.
  • 1961: 13. miejsce w klasie okręgowej[11].
  • 1962: 4. miejsce w klasie okręgowej.
  • 1962/1963: 13. miejsce w klasie okręgowej. Spadek do klasy A.
  • 1963/1964: 1. miejsce w klasie A w grupie „północnej”. Awans do klasy okręgowej.
  • 1964/1965: 2. miejsce w klasie okręgowej.
  • 1965/1966: 3. miejsce w klasie okręgowej. Awans do III ligi.
  • 1966/1967: 16. miejsce w III lidze. Spadek do klasy okręgowej.
  • 1967/1968: 1. miejsce w klasie okręgowej. Awans do III ligi.
  • 1968/1969: 14. miejsce w III lidze. Spadek do klasy okręgowej.
  • 1969/1970: 3. miejsce w klasie okręgowej.
  • 1970/1971: 2. miejsce w klasie okręgowej.
  • 1971/1972: 10. miejsce w klasie okręgowej.
  • 1972/1973: 4. miejsce w klasie okręgowej. Awans do ligi wojewódzkiej.
  • 1973/1974: 5. miejsce w lidze wojewódzkiej.
  • 1974/1975: 3. miejsce w lidze wojewódzkiej.
  • 1975/1976: 2. miejsce w lidze wojewódzkiej[12]. Spadek do klasy A.
  • 1976/1977[13]: 1. miejsce w klasie A. Awans do klasy MW.
  • 1977/1978: 1. miejsce w klasie MW. Awans do II ligi.
  • 1978/1979: 10. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”.
  • 1979/1980: 10. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”.
  • 1980/1981: 3. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”.
  • 1981/1982: 3. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”.
  • 1982/1983: 10. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”.
  • 1983/1984: 7. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”.
  • 1984/1985: 14. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”. Spadek do III ligi.
  • 1985/1986: 1. miejsce w III lidze. Awans do II ligi.
  • 1986/1987: 4. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”.
  • 1987/1988: 6. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”.
  • 1988/1989: 9. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”.
  • 1989/1990: 9. miejsce w II lidze.
  • 1990/1991: 5. miejsce w II lidze.
  • 1991/1992: 5. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”. 1/2 Pucharu Polski.
  • 1992/1993: 10. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”.
  • 1993/1994: 6. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”.
  • 1994/1995: 13. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”.
  • 1995/1996: 9. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”.
  • 1996/1997: 17. miejsce w II lidze w grupie „zachodniej”. Spadek do III ligi.
  • 1997/1998: 6. miejsce w III lidze.
  • 1998/1999: 12. miejsce w III lidze.
  • 1999/2000: 11. miejsce w III lidze.
  • 2000/2001: 11. miejsce w III lidze w grupie 3.
  • 2001/2002: zawieszenie działalności klubu.
  • 2002/2003: 8. miejsce w klasie okręgowej.
  • 2003/2004: 1. miejsce w klasie okręgowej. Awans do IV ligi.
  • 2004/2005: 2. miejsce w IV lidze w grupie „lubuskiej”.
  • 2005/2006: 1. miejsce w IV lidze w grupie „lubuskiej”. Awans do III ligi.
  • 2006/2007: 8. miejsce w III lidze w grupie 3.
  • 2007/2008[14]: 1. miejsce w III lidze w grupie 3. Awans do I ligi.
  • 2008/2009: 14. miejsce w I lidze.
  • 2009/2010: 9. miejsce w I lidze.
  • 2010/2011: 18. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi[15].
  • 2011/2012: 5. miejsce w IV lidze w grupie „lubuskiej”.
  • 2012/2013: 1. miejsce w IV lidze w grupie „lubuskiej”. Awans do III ligi.
  • 2013/2014: 3. miejsce w III lidze w grupie „dolnośląsko-lubuskiej”.

Władze klubu[edytuj | edytuj kod]

  • Prezes zarządu: Mariusz Stanisławski
  • Wiceprezes zarządu: Leszek Sokołowski
  • Wiceprezes zarządu, dyrektor klubu: Jacek Ziemecki

Kadra[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Stilonu Gorzów.

Stan na dzień 2 sierpnia 2014 r.[16]

Nr Poz. Piłkarz
3 OB Polska Radosław Somrani
4 OB Polska Tomasz Szwiec
5 OB Polska Adam Suchowera
6 PO Polska Bartosz Werbski
7 PO Polska Damian Szałas
8 OB Polska Grzegorz Bajko
9 PO Polska Łukasz Maliszewski
10 NA Polska Paweł Posmyk
11 NA Polska Patryk Nowaczewski
12 BR Polska Maciej Wolarek
13 OB Polska Robert Kozioła (kapitan)
14 PO Polska Rafał Timoszyk
Nr Poz. Piłkarz
15 OB Polska Adam Gruszecki
16 OB Polska Mateusz Trachimowicz
17 NA Polska Kordian Ziajka
18 OB Polska Radosław Janczylik
19 PO Polska Jakub Rosołowicz
20 PO Polska Filip Wiśniewski
21 PO Polska Rafał Świtaj
22 PO Polska Maciej Sędziak
23 BR Polska Dawid Dłoniak
24 OB Polska Patryk Bil
27 PO Polska Miłosz Kubacki
OB Polska Dawid Kucharski

Sztab szkoleniowy[edytuj | edytuj kod]

Kibice[edytuj | edytuj kod]

Kibice Stilonu posiadają zgodę kibicowską z Chrobrym Głogów oraz belgijskim Sporting Charleroi. Zgoda z Chrobrym trwa od 2011 roku. Zgoda ze Sportingiem została zawarta w 2008 roku po śmierci kibica Stilonu Bartłomieja Śmigielskiego, który mieszkał w Belgii i kibicował również R.C.S.C. Charleroi – był w grupie kibicowskiej RCSC Boys '91. Oprawy na mecze robi grupa Ultras Stilon Tasmanian Devils. Oficjalne Fan cluby Stilonu są w Lubniewicach, Międzyrzeczu oraz w Myśliborzu i Skwierzynie. Kibicowską maskotką jest diabeł tasmański, a dokładniej Taz – postać z bajki wytwórni Warner Bros.Zwariowane Melodie, który jest ubrany w barwy klubowe. Fani Stilonu również dopingują GTPS Gorzów – byłą sekcję Stilonu.

Stowarzyszenie kibiców[edytuj | edytuj kod]

Stowarzyszenie Wspierania i Rozwoju Piłki Nożnej "Niebiesko-Biali" – stowarzyszenie kibiców Stilonu Gorzów Wielkopolskiego powstało w 2009 roku. Prezesem Stowarzyszenia Niebiesko-Biali jest Mariusz Stanisławski, a wiceprezesem jest Maciej Wroński. Stowarzyszenie zajmuje się głównie sprawami kibicowskimi i szkoleniem młodzieży. Działacze "niebiesko-białych" reaktywowali KS Stilon i włączyli się do zarządu[17].

Szkoleniowcy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy Stilonu Gorzów.

W Stilonie funkcję trenera[18] sprawowało około 54 trenerów, ponieważ brakuje danych z początku lat 50-tych. Najwięcej razy robił to Kazimierz Lisiewicz – pięciokrotnie. Najdłużej Niebiesko-Białych trenował Eugeniusz Ksol – około czterech lat[19].

Mariusz Kuras – trener Stilonu w 2007 roku
Czesław Jakołcewicz – trener Stilonu w 2008 roku
Adam Topolski – trener Stilonu w latach 2009-2010
 
Lp. Imię i nazwisko Lata urzędowania
1.
Polska Władysław Bała
1949
1949
2.
Polska Leonard Marcinkiewicz
1950
1951
3.
Polska Teodor Petrek
1952
1952
4.
Polska Franciszek Tim
1953
1953
5.
Polska Mieczysław Matyas
1954
1954
6.
Polska Józef Korbas
1954
1954
7.
Polska Władysław Sieja
1954
1955
8.
Polska Leonard Marcinkiewicz
1956
1957
9.
Polska Władysław Piec
1957
1958
10.
Polska Władysław Rogocz
1958
1958
11.
Polska Stanisław Rogocz
1958
1958
12.
Polska Feliks Karolek
1959
1960
13.
Polska Zdzisław Wolsza
1960
1960
14.
Polska Edward Lasecki
1961
1961
15.
Polska Henryk Holewik
1961
1962
16.
Polska Tadeusz Stupiński
1962
1963
17.
Polska Zdzisław Jusis
1963
1964
18.
Polska Zbigniew Bach
1964
1964
19.
Polska Tadeusz Stupiński
1965
1966
20.
Polska Władysław Piec
1966
1966
21.
Polska Leonard Marcinkiewicz
1967
1967
22.
Polska Zdzisław Jusis
1967
1968
23.
Polska Zbigniew Bach
1968
1969
24.
Polska Roman Łoś
1970
1970
25.
Polska Kazimierz Lisiewicz
1971
1971
26.
Polska Leonard Marcinkiewicz
1972
1972
27.
Polska Tadeusz Stupiński
1972
1972
28.
Polska Edward Kassian
1973
1974
29.
Polska Eugeniusz Ksol
1975
1979
30.
Polska Stanisław Adamski
1979
1979
31.
Polska Jerzy Słaboszowski
1980
1980
32.
Polska Stanisław Adamski
1980
1981
33.
Polska Witold Szyguła
1982
1982
34.
Polska Jan Kępa
1983
1983
35.
Polska Roman Sługocki
1983
1984
36.
Polska Andrzej Włodarek
1985
1985
37.
Polska Eugeniusz Ksol
1985
1988
38.
Polska Kazimierz Lisiewicz
1988
1988
 
Lp. Imię i nazwisko Lata urzędowania
39.
Polska Mieczysław Broniszewski
1988
1988
40.
Polska Tadeusz Wanat
1988
1988
41.
Polska Mieczysław Broniszewski
1988
1991
42.
Polska Kazimierz Lisiewicz
1991
1991
43.
Polska Mieczysław Broniszewski
1991
1992
44.
Polska Kazimierz Lisiewicz
1992
1993
45.
Polska Zbigniew Niewiarowski
1993
1993
46.
Polska Eugeniusz Różański
1993
1994
47.
Polska Janusz Płaczek
1994
1994
48.
Polska Marian Geszke
1995
1995
49.
Polska Stanisław Adamski
1995
1995
50.
Polska Bogusław Baniak
1995
1995
51.
Polska Eugeniusz Różański
1996
1996
52.
Polska Waldemar Stupiński
1996
1996
53.
Polska Kazimierz Lisiewicz
1996
1996
54.
Polska Jan Jucha
1996
1997
55.
Polska Janusz Pekowski
1997
1997
56.
Polska Zbigniew Stefaniak
1997
1998
57.
Polska Janusz Płaczek
1998
1998
58.
Polska Tadeusz Babij
1998
1999
59.
Polska Krzysztof Woziński
1999
1999
60.
Polska Stanisław Adamski
1999
2000
61.
Polska Zenon Burzawa
2000
2001
62.
Polska Leszek Janowiak
2002
2002
63.
Polska Włodzimierz Stronczyński
2003
2003
64.
Polska Zenon Burzawa
2003
2005
65.
Polska Andrzej Rejman
2005
2006
66.
Polska Marek Czerniawski
2006
2007
67.
Polska Mariusz Kuras
2007
2007
68.
Polska Grzegorz Kowalski
2007
2008
69.
Polska Czesław Jakołcewicz
2008
2008
70.
Polska Mieczysław Broniszewski
2009
2009
71.
Polska Adam Topolski
2009
2010
72.
Polska Krzysztof Pawlak
2010
2011
73.
Polska Paweł Wójcik
2011
2011
74.
Polska Tomasz Jeż
2011
2014
75.
Polska Artur Andruszczak
2014
nadal

Prezesi klubu[edytuj | edytuj kod]

Kadencja Prezes
1947 – 1949 Jan Kokorudz
1949 – 1951 Aleksander Michalski
1951 – 1954 Zdzisław Lenard
1954 – 1956 Czesław Jankiewicz
1956 – 1958 Tadeusz Suszko
1958 – 1961 Jerzy Wygnaniec
1961 – 1962 Janusz Petelnicki
1992 – 1964 Tadeusz Suszko
1964 – 1966 Ryszard Madejczyk
1966 – 1969 Zbigniew Wiśniewski
1969 – 1971 Eugeniusz Czepiel
1971 – 1973 Franciszek Cempel
1973 – 1975 Zbigniew Wiśniewski
1975 – 1976 Karol Rozesłaniec
1976 – 1982 Janusz Kiełbasiewicz
1982 – 1992 Jerzy Pogorzelski
1992 – 1996 Tadeusz Mierzyński
1996 – 2003 Andrzej Goćwiński
2003 – 2011 Sylwester Komisarek
2011 Janusz Szczepanowski (kurator)
Od 2011 Mariusz Stanisławski

Przypisy

  1. Oświadczenie zarządu klubu
  2. GKP Stilon, my czekamy! Nasi piłkarze nareszcie wracają do tradycji (pol.). gorzow.gazeta.pl. [dostęp 28 lipca 2010].
  3. Czy klub powróci do nazwy Stilon (pol.). miasta.gazeta.pl. [dostęp 13 sierpnia 2009].
  4. Nazwa klubu (pol.). niebiesko-biali.org.pl. [dostęp 29 lipca 2009].
  5. 5,0 5,1 Informacje o klubie GKP Gorzów (pol.). 90minut.pl. [dostęp 1 stycznia 2000].
  6. Stilon Gorzów wspiera fundację DKMS (pol.). http://stilon.gorzow.pl. [dostęp 11 sierpnia 2011].
  7. Liga: Stilon Gorzów - Pogoń Skwierzyna 1:0 (pol.). stilon.gorzow.pl. [dostęp 13 sierpnia 2011].
  8. Klub Sportowy Stilon Gorzów ogłasza nabór do grup młodzieżowych w rocznikach 1999 i młodsi (pol.). stilon.gorzow.pl. [dostęp 23 sierpnia 2011].
  9. Informacje o klubie Stilon Gorzów (pol.). 90minut.pl. [dostęp 1 stycznia 2000].
  10. Skrót od klasy międzywojewódzkiej.
  11. KS Stilon w sezonie 1960 uczestniczył (w systemie wiosna-jesień) w rozgrywkach II ligi, stąd po spadku do klasy okręgowej, na wiosnę 1961 grał "poza klasyfikacją". Jedynie w przypadku zajęcia I miejsca w tabeli "wiosny", KS Stilon rozgrywałby dodatkowy mecz o mistrzostwo klasy okręgowej (a następnie baraże o awans do II ligi) z mistrzem rundy jesiennej.
  12. Ze względu na uchybienia regulaminowe zespoły Zagłębia Konin i KS Stilonu karnie zdegradowano do klasy A.
  13. Pierwotnie KS Stilon miał grać w klasie międzywojewódzkiej. KS Stilon rozegrał pięć spotkań, jednak ich wyniki zostały anulowane. Zespół gorzowski w wyniku postępowania dyscyplinarnego, toczącego się od czasu baraży o wejście do II ligi, zdegradowano do klasy A.
  14. Reforma rozgrywek ligowych od sezonu 2008/2009. Podział na Ekstraklasę, I ligę, II ligę i III ligę.
  15. Z powodu problemów finansowych zespół KS Stilon nie przystąpił do rozgrywek II ligi.
  16. Kadra Stilonu Gorzów (pol.). stilon.gorzow.pl. [dostęp 2 sierpnia 2014].
  17. Stowarzyszenie Niebiesko-Biali (pol.). [dostęp 7 lipca 2009].
  18. Honorowa lista trenerów ZKS Stilon (pol.). zksstilon.republika.pl. [dostęp 22 sierpnia 2009].
  19. Honorowa lista trenerów ZKS Stilon (pol.). zksstilon.republika.pl. [dostęp 22 sierpnia 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]