KUKA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
KUKA Roboter
KUKA Roboter
Forma prawna GmbH (Sp. z o.o.)
Data założenia 1898 / 1995
Siedziba Augsburg, Niemcy
Prezes Manfred Gundel (CEO)
Branża budowa maszyn, automatyka i robotyka
Produkty roboty przemysłowe, sterowanie
Zatrudnienie KUKA Roboter: 2.753
razem KUKA AG: 6.589 (koniec 2010)[1]
Przychody KUKA Roboter: 616 mln €
razem KUKA AG: 1 435 mln € [1]
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
KUKA Roboter
KUKA Roboter
Ziemia 48°22′12,00″N 10°56′08,34″E/48,370000 10,935650Na mapach: 48°22′12,00″N 10°56′08,34″E/48,370000 10,935650
Strona internetowa
Firma została założona w 1898 roku – założyciele Johann Josef Keller i Jacob Knappich

Firma KUKA Industrial Robots oraz jej niemiecka spółka macierzysta KUKA to jedni z największych producentów robotów przemysłowych oraz systemów automatyki przemysłowej. Firma posiada ponad 20 spółek-córek na całym świecie, na przykład w Stanach Zjednoczonych, Meksyku, Brazylii, Japonii, Chinach, Korei Południowej, Tajwanie, Indiach oraz w prawie wszystkich krajach europejskich. Spółki te są najczęściej oddziałami zajmującymi się dystrybucją i serwisem.

Nazwa firmy, KUKA, pochodzi od inicjałów – Keller und Knappich (założyciele) Augsburg (siedziba) i w tym samym czasie stała się zastrzeżonym znakiem towarowym dla robotów przemysłowych i innych produktów firmy.

Roboty przemysłowe KUKA

Historia firmy[edytuj | edytuj kod]

Firma KUKA została założona w 1898 roku w Augsburgu w Niemczech. Założycielami byli Johann Josef Keller i Jacob Knappich. Na początku celem firmy było oświetlenie domów i ulic, ale firma KUKA szybko skoncentrowała się na innych produktach (rozwiązania i sprzęt do spawania, duże pojemniki), aby w 1966 roku stać się liderem pojazdów komunalnych na europejskim rynku.

W roku 1973 firma KUKA stworzyła swego pierwszego robota przemysłowego, któremu nadano nazwę FAMULUS. [2] W tym czasie firma należała do grupy Quandt. Jednakże, w roku 1980 rodzina Quandt wycofała się z interesu, a firma stała się spółką publiczną. W 1995 roku firma została podzielona na KUKA Roboter GmbH oraz na KUKA Schweißanlagen GmbH (obecnie KUKA Systems GmbH). Dziś KUKA skupia się na postępowych rozwiązaniach w zakresie automatyzacji przemysłowych procesów produkcyjnych. Spółka należy do notowanej na giełdzie firmy KUKA AG (wcześniej IWKA Group).

Dane firmowe[edytuj | edytuj kod]

Siedziba spółki znajduje się w Augsburgu, Niemcy. KUKA zatrudnia ponad 3.150 pracowników (30.09.2012). Klientami firmy są głównie branże motoryzacyjne, ale również wzrasta zainteresowanie innych branż (Przemysł Ogólny).

Wybitne osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

1971 – pierwsza w Europie linia spawalnicza zbudowana dla Daimler-Benz.

1973 – KUKA buduje pierwszy na świecie robot, FAMULUS, wyposażony w sześć elektromechanicznie napędzanych osi.

1976 – IR 6/60 – całkowicie nowy typ robota wyposażony w sześć elektromechanicznie napędzanych osi i w ruchomy przegub.

1989 – rozwijana jest nowa generacja robotów przemysłowych – bezszczotkowe silniki napędowe o niskich kosztach utrzymania i większych możliwościach technicznych.

2007 – KUKA „titan“ – w tej chwili największy i najsilniejszy robot przemysłowy z sześcioma osiami, wpis do Księgi światowych rekordów Guinnessa [3].

2010 – po raz pierwszy jako jedyna rodzina robotów, robot serii KR QUANTEC całkowicie pokrywa zakres obciążenia od 90 do 300 kg, o zasięgu do 3100 mm.

2012 – nowy, mały robot serii KR AGILUS jest uruchomiony.

Informacje o systemach oraz zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Informacje o systemach[edytuj | edytuj kod]

Oprogramowanie systemowe KUKA jest systemem operacyjnym i niniejszym jest sercem całej kontroli. Zawarte w nim podstawowe funkcje są niezbędne przy rozmieszczaniu systemów robotów. Roboty wyposażone są w panel sterowania, którego rozdzielczość ekranu to 640 x 480 pikseli. Dodatkowo zintegrowana mysz 6D pozwala na poruszanie manipulatorem, zapisanie pozycji (TouchUp), lub na tworzenie i modyfikację modułów, funkcji, listy danych, itd. Aby ręcznie sterować osiami, musi zostać aktywowany przełącznik umieszczony z tyłu panelu sterowania (KCP lub KUKAControlPanel), tylko dzisiaj z funkcją panic. Połączenie ze sterownikiem możliwe jest poprzez interfejs VGA oraz magistralę CAN. Komputer przemysłowy, umieszczony w szafie sterowniczej, komunikuje się z systemami robotów przez kartę MFC. Sygnały sterujące między manipulatorem a sterownikami przesyłane są za pomocą tak zwanego połączenia DSE-RDW. Karta DSE znajduje się w szafie sterowniczej, a karta RDW umieszczona jest w gnieździe robota. Sterowniki dla starego typu KRC1 by uruchomić VxWorks używały systemu operacyjnego Windows 95. Urządzenie peryferyjne zawiera CD-ROM i stacje dysków; Ethernet, Profibus, Interbus, Devicenet oraz gniazda ASI są również dostępne. Sterowniki dla nowszego typu KRC2 używają systemu operacyjnego Windows XP. Urządzenie zawiera CD-ROM i porty USB, połączenie Ethernet oraz oferuje opcjonalne połączenia dla Profibus, Interbus, DeviceNet and Profinet. Większość robotów jest wykończona w kolorze "KUKA Orange" (oficjalny kolor firmy) albo w kolorze czarnym.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Obszary zastosowania robotów przemysłowych są zróżnicowane. Roboty są wykorzystywane przy magazynowaniu , załadunku i rozładunku maszyn, paletyzacji, spawaniu łukowym i miejscowym w wielu gałęziach przemysłu. Roboty przemysłowe KUKA są stosowane w produkcji przez takie firmy jak: General Motors, Chrysler, Ford, Porsche, BMW, Audi, Mercedes-Benz, Volkswagen, Ferrari, Harley-Davidson, Boeing, Siemens, STIHL, IKEA, Swarovski, Wal-Mart, Nestlé, Budweiser, BSN medical, a także Coca-Cola i inne. [4] Poniżej kilka konkretnych zastosowań:

Transport[edytuj | edytuj kod]

Roboty przemysłowe mogą odgrywać ważną role w transporcie ładunków ciężkich. Ładowność robotów i ich łatwe pozycjonowanie są często wykorzystywane.

Przemysł spożywczy[edytuj | edytuj kod]

Roboty KUKA znajdują także zastosowanie w przemyśle spożywczym. Tutaj roboty niezawodnie odciążają ludzi i maszyny w wymagających zadaniach, takich jak załadunek i rozładunek maszyn pakujących, cięcie mięsa, układanie w stosy i paletyzację oraz są one używane do kontroli jakości.

Budownictwo[edytuj | edytuj kod]

Budownicto oferuje zmienne obszary zastosowania. Roboty są stosowane zarówno do zapewnienia równego przepływu materiału jak i do dalszej obróbki i efektywnej produkcji.

Przemysł szklarski[edytuj | edytuj kod]

W przemyśle szklarskim, roboty znajdują zastosowanie w etapach przetwarzania, takich jak obróbka termiczna szkła i szkła kwarcowego, operacje gięcia i formowania lub produkcję wyrobów, normalną oraz masową.

Kuźnictwo i przemysł odlewniczy[edytuj | edytuj kod]

Jako, że roboty przemysłowe są termo- i pyło-odporne, mogą być stosowane bezpośrednio przed, w lub na maszynach odlewniczych. Roboty KUKA mogą być także używane do dalszej obróbki, jak gratowanie, szlifowanie lub do kontroli jakości.

Przemysł drzewny[edytuj | edytuj kod]

Szlifowanie, frezowanie, wiercenie, piłowanie, paletyzacja lub sortowanie to zastosowania w przemyśle drzewnym, które mogą być wspierane prze roboty.

Obróbka metalu[edytuj | edytuj kod]

Główne obszary pracy robotów to operacje przetwarzania, jak wiercenie, frezowanie, piłowanie lub gięcie i wykrawanie. Oczywiście, roboty przemysłowe stosowane są też w procesie spawania, montażu, załadunku i rozładunku.

Obróbka kamienia[edytuj | edytuj kod]

Przemysł ceramiczny i kamieniarski stosuje roboty przemysłowe od piłowania płyt kamiennych aż do w pełni automatycznego przetwarzania 3D.

Dane ekonomiczne[edytuj | edytuj kod]

Skonsolidowane obroty (KUKA Roboter GmbH)

  • 413 mln Euro (2008)
  • 330 mln Euro (2009)
  • 435 mln Euro (2010)
  • 616 mln Euro (2011)

Zarząd spółki KUKA Roboter GmbH:

CEO Manfred Gundel

CFO Michael Albert

Skonsolidowane obroty (KUKA AG)

  • 1.286 mln Euro (2007)
  • 1.266 mln Euro (2008)
  • 902 mln Euro (2009)
  • 1.078 mln Euro (2010)
  • 1.435 mln Euro (2011)

Zarząd spółki KUKA AG:

CEO Dr. Till Reuter

CFO Peter Mohnen


Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Roboty KUKA pojawiły się także w branży filmowej w Hollywood. W filmie o Jamesie Bondzie: "Śmierć nadejdzie jutro", w scenie przedstawiającej pałac lodowy w Islandii, życie agentki Jinx z NSA (Halle Berry) jest zagrożone przez laserowo uzbrojone roboty. Również w filmie "Kod da Vinci" w reżyserii Rona Howarda robot firmy KUKA podaje pojemnik zawierający krypteks Tomowi Hanksowi, który odgrywa rolę Roberta Langdona. W 2001 roku KUKA buduje Robocoaster, który jest pierwszym na świecie robotem przemysłowym do przewozu pasażerów. Podczas jazdy używane są przymocowane do ramion robotów siedzenia w stylu roller-coaster i zapewniona jest dwum pasażerom sekwencja ruchu w stylu roller-coaster poprzez szereg programowalnych manewrów. Istnieje również możliwość, że pasażerowie mogą sami zaprogramować ruchy ich jazdy. W roku 2007 KUKA wprowadza symulator, oparty na Robocoaster.[5] Od roku 2010 park rozrywki Universal's Islands of Adventure w Orlando, Floryda wykorzystuje technologię ramienia robota w swojej rewolucyjnej atrakcji, Harry Potter and the Forbidden Journey. Fotele pasażerów są zamontowane na ramionach robota, które są z kolei zamontowane na torze. Pozwala to na podróż ramion wzdłuż przygotowanych atrakcji podczas wykonywania swoich ruchów zsynchronizowanych z elementami przedstawienia, które są częścią przejażdżki (animowane rekwizyty, powierzchnie projekcyjne, itd.).[6] [7] [8] [9]


Robocoaster firmy KUKA, oferujący rozrywkową przejażdżkę, oparty na technologii robotów przemysłowych.


Przypisy

  1. 1,0 1,1 KUKA: Annual Report 2010. [dostęp 19 November 2011].
  2. Company history located on the KUKA Robotics Homepage
  3. Guinness World Records Ltd. (Hrsg.): Guinness World Records 2007. Bibliographic Institute, Mannheim, 2007. ISBN 978-3-411-14077-0
  4. References listed on KUKA Robotics Homepage
  5. "KUKA Entertainment 4D Simulator". Retrieved 2008-01-11.
  6. Harry Potter World Orlando: "Harry Potter and the Forbidden Journey" Attraction Details.
  7. Kuka Entertainment: Kuka Entertainment - Robocoaster.
  8. Kuka Industrial Robots: Kuka Industrial Robots - Robocoaster.
  9. Robocoaster: Large & Theme Park Solutions. [dostęp June 29, 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]