Kaługa (miasto)
| Kaługa | |||||
|
|||||
| Państwo |  Rosja |
||||
| Obwód |  Obwód kałuski |
||||
| Burmistrz | Nikołaj Poleżajew | ||||
| Populacja (2007) • liczba ludności |
341,3 tys. |
||||
| Nr kierunkowy | +7 (4842) | ||||
| Kod pocztowy | 248000 | ||||
|
Położenie na mapie obwodu kałuskiego
  Kaługa
|
|||||
|
Położenie na mapie Rosji
 Kaługa
|
|||||
 54°32′N 36°16′E / 54.533333333333, 36.266666666667Na mapach: 54°32′N 36°16′E / 54.533333333333, 36.266666666667 |
|||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||
| Strona internetowa | |||||
.jpg)
Kaługa (ros. Калу́га) – miasto w Rosji, stolica obwodu kałuskiego.
Miasto położone jest na południowy zachód od Moskwy, nad rzeką Oką. Liczy około 331 tys. mieszkańców. Założone w połowie XIV wieku. Jednym z najsłynniejszych mieszkańców miasta był syn polskiego zesłańca, Konstantin Ciołkowski - przez wielu uważany za ojca teorii technologii silników i wyrzutni rakietowych.
Zsyłki Polaków [edytuj]
Sowieckie koszary w tym mieście były pierwszym etapem docelowym żołnierzy Dywizji Wołyńskiej AK obwodów wileńskiego i nowogródzkiego po zdradzieckim aresztowaniu ich oddziałów w okolicach Wilna w czerwcu 1944 roku. Akcja wojskowa Armii Czerwonej "Bagration", zmierzająca do przełamania niemieckiej linii obrony na froncie zachodnim ich teatru działań wojennych, doprowadziła do rozpoczęcia przez AK akcji „Burza”. Skutkiem tego oddziały leśne i miejskie AK podjęły się akcji zbrojnych na tyłach niemieckich i opanowania Wilna. Efektem tego była koncentracja oddziałów w miejscach znanych dowódcom radzieckim, po przełamaniu obrony niemieckiej, Rosjanie, łamiąc porozumienia z polskim dowództwem, otoczyli i aresztowali polskie oddziały AK. Wstępnym obozem przejściowym żołnierzy były litewskie Miedniki Królewskie - duże centrum kolejowe. Początkowo usiłowano większość zwykłych żołnierzy namówić do wstąpienia do oddziałów dywizji gen. Berlinga. Po masowej odmowie i wcześniejszej wywózce wyższych oficerów, Sowieci wywieźli tysiące żołnierzy w głąb Rosji. Głównym punktem zbiorczym wywózki była Kaługa. W kałuskich koszarach polskich jeńców "wcielono" do tzw. zapasowych pułków piechoty (zapasnoj strielkowyj połki), jako "element niepewny". Po dłuższym postoju w Kałudze, jeńców przetransportowano w głębokie lasy do wyrębu drzewa.
W obozie przebywali między innymi:
