Każdemu wolno kochać

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Każdemu wolno kochać
Gatunek komedia romantyczna
Data premiery Polska 24 lutego 1933
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 80 min.
Reżyseria Mieczysław Krawicz,
Janusz Warnecki
Scenariusz Jerzy Nel
Główne role Adolf Dymsza,
Mariusz Maszyński
Muzyka Zygmunt Karasiński
Zdjęcia Zbigniew Gniazdowski
Scenografia Stefan Norris
Produkcja Stanisław Szebego
Dystrybucja Muzafilm

Każdemu wolno kochać – polska komedia romantyczna z roku 1933 w reżyserii Mieczysława Krawicza. Film czarno-biały. Pierwszy polski film w pełni udźwiękowiony[1].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Ekipa[edytuj | edytuj kod]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Alojzy Kędziorek jest biednym muzykiem zakochanym z wzajemnością w młodej Paniczce Renacie. Rodzice dziewczyny nie chcą przystać na zaloty człowieka "niższej" klasy i chcą wydać córkę za bogatego rzeźnika - Pana Balerona. Zakochany po uszy muzyk pisze piosenkę Każdemu wolno kochać, która podbija serce nie tylko młodej dziewczyny, jednak rodzice wysyłają córkę na prowincję do posiadłości rzeźnika "Świntuchy" w gminie Wygłupia. Muzyk podąża za nią. Tymczasem za sprawą obrotnego przyjaciela Hipka (który sprzedał piosenkę niczego nie świadomego kompozytora), utwór podbija serca całej Warszawy.

Przypisy

  1. "Każdemu wolno kochać" - film z Mirą Zimińską i Adolfem Dymszą na www.kulturalna.warszawa.pl (pol.). [dostęp 2013-11-17].  Cytat: pierwszy w pełni udźwiękowiony film polski

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]