Ka-25

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ka-25
Śmigłowiec Ka-25K w muzeum w Monino
Śmigłowiec Ka-25K w muzeum w Monino
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Ułan Udejski Zakład Lotniczy
Konstruktor Kamow
Typ śmigłowiec pokładowy
Konstrukcja całkowicie metalowa, podwozie czteropodporowe – stałe
Załoga 3 – 4
Historia
Data oblotu 26 kwietnia 1961
Lata produkcji 19641975
Dane techniczne
Napęd 2 silniki turbinowe Głuszenkow GTD-3F,późniejsze wersje Głuszenkow GTD-3BM lub TW-3-117
Moc 900 KM (662 kW) (GTD-3F)
990 KM (728 kW) (GTD-3BM) (każdy)
Wymiary
Średnica wirnika 15,74 m
Długość kadłuba 9,83 m
Wysokość 5,73 m
Masa
Własna 4 760 kg
Startowa 7 300 kg (normalna)
12 600 kg (maksymalna)
Osiągi
Prędkość maks. 220 km/h
Pułap praktyczny 3500 m
Zasięg 650 km
Długotrwałość lotu 4,5 h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
tylko w wersji Ka-25PL
2 torpedy samonaprowadzające typu E45-7A lub B-1DC
700 kg bomb głębinowych
Liczba miejsc
12 (wersja Ka-25K)
Wyposażenie dodatkowe
patrz tekst
Użytkownicy
ZSRR/Rosja, Bułgaria, Indie, Syria, Ukraina, Wietnam, Jugosławia
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ka-25 (ros. Ка-25) (w oznaczeniu NATO Hormone) – radziecki morski śmigłowiec pokładowy, zaprojektowany w 1961 roku w biurze konstrukcyjnym Nikołaja Kamowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1958 roku w biurze konstrukcyjnym Kamowa rozpoczęto prace nad śmigłowcem pokładowym dla marynarki wojennej. W 1961 roku opracowano i w dniu 26 kwietnia 1961 oblatano nowy śmigłowiec oznaczony jak Ka-25. Śmigłowiec wprowadzono do produkcji seryjnej w 1964 roku w zakładach w Ułan Ude wersję Ka-25PL, pozostałe wersje rozpoczęto produkować w 1967 roku.

Produkowane wersje[edytuj | edytuj kod]

Śmigłowiec był budowany w wersjach o identycznej konstrukcji lecz innym wyposażeniu:

  • Ka-25PŁ – śmigłowiec pokładowy do wykrywania i zwalczania okrętów nawodnych i podwodnych, była to wersja uzbrojona
Śmigłowiec Ka-25PŁ wyposażony był w umieszczony pod przednią częścią kadłuba radiolokator typu Iniciatywa-2K, zasobnik z bojami akustycznymi RGB, magnetometrAPM-60 Orsza i sonar typu WGS-2 Oka-2. Miał też podkadłubową komorę bombową, w której mógł przenosić 700 kg bomb głębinowych konwencjonalnych jak również z głowicami nuklearnymi. Zamiennie mógł być wyposażony w dwie torpedy samonaprowadzające E45-7A lub AT-1M i T-67 Striż.
  • Ka-25C – śmigłowiec pokładowy do zdalnego naprowadzania na cel pocisków rakietowych wystrzeliwanych z okrętów
Śmigłowiec Ka-25C wyposażony był w specjalistyczne urządzenia do wykrywania okrętów nawodnych (radar o dużym zasięgu Uspiech-2A), a także po przekazaniu informacji do okrętów nosicieli rakiet do naprowadzania tych rakiet na cel, przez co znacznie zwiększył skuteczny zasięg rakiet. Nie posiadał uzbrojenia
  • Ka-25PS – śmigłowiec poszukiwawczo-ratunkowy, także pasażerski
Śmigłowce Ka-25PS były wyposażone w sprzęt do odnajdowania rozbitków oraz podnoszenia ich z powierzchni morza
  • Ka-25BT – śmigłowiec do holowania trału
Śmigłowiec Ka-25BT był wyposażony w trał do likwidacji min morskich
  • Ka-25K – śmigłowiec latający dźwig, prototyp

Łącznie wyprodukowano w latach 19641975 ok. 460 śmigłowców Ka-25 wszystkich odmian.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Śmigłowiec Ka-25 znajdował się na wyposażeniu lotnictwa morskiego ZSRR (Rosji), Bułgarii, Indii, Syrii, Ukrainy, Wietnamu, Jugosławii. W ZSRR był wykorzystywany jako śmigłowiec pokładowy na krążownikach typu „Moskwa” oraz krążownikach z uzbrojeniem lotniczym typu „Kijów”.

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Śmigłowiec Ka-25 jest zbudowany w układzie dwuwirnikowym, z trzema łopatami w każdym wirniku, o przeciwbieżnych obrotach, typowym dla konstrukcji Nikołaja Kamowa. Podwozie stałe, czteropodporowe. Napęd śmigłowca stanowiły dwa silniki turbinowe. Pod kadłubem montowane były w zależności od wersji urządzenia do wykrywania okrętów oraz komora bombowa.