Kadet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy słuchaczy szkoły chorążych. Zobacz też: Kadeci – członkowie rosyjskiej partii politycznej.
Kadet ładuje taśmy z nabojami kal. 23 mm do skrzynki
Kadeci ze szkoły w Bangladeszu

Kadet to tytuł słuchacza szkoły chorążych (szkoły wojskowej i niektórych innych służb mundurowych) przed jej ukończeniem.

Zgodnie z przepisami ubiorczymi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej kadeci mieli naramienniki obszyte dodatkowo białą lamówką. Ponadto na naramiennikach nosili metalową odznakę z inicjałami "SCh" owiniętą w dolnym fragmencie liściem dębu (Szkoła Chorążych). Na rękawach mundurów wyjściowych mieli naszyte kątowo załamane paski (krokiewki), których liczba oznaczała rok nauki. Szkoły Chorążych były II lub III letnie. Do Szkół Chorążych III letnich były przyjmowane osoby z wykształceniem zasadniczym, natomiast do Szkół Chorążych II letnich były przyjmowane osoby z wykształceniem średnim.

W SZ RP obecnie nie szkoli się kandydatów na chorążych. Samodzielny korpus chorążych został zlikwidowany, natomiast żołnierze noszący stopień wojskowy z korpusu chorążych zachowują go dożywotnio. W chwili obecnej stopień chorążego należy do stopni podoficerów starszych , liczba stopni (etatowych) została ograniczona do czterech z sześciu (młodszy chorąży, chorąży, starszy chorąży i starszy chorąży sztabowy).

Również określenie uczniów szkół wojskowych dla małoletnich, zapewniających najczęściej oprócz podstawowego wyszkolenia militarnego, wykształcenie ogólne, najczęściej na poziomie szkoły średniej. W Polsce szkoły takie funkcjonowały od XVIII w., przez okres międzywojenny XX w. i w PRL pod nazwą korpusów kadetów.

Od dnia 1 stycznia 2010 roku tytuł kadeta otrzymują żołnierze służby przygotowawczej kształcący się na podoficera. Wymienieni otrzymują tytuł bez szczególnego nadania z dniem rozpoczęcia pełnienia służby przygotowawczej[1].

Od dnia 23 marca 2011 roku tytuł kadeta może być używany także przez żołnierzy w czynnej służbie wojskowej, w stopniach szeregowych, kształcących się na podoficera. Wymienieni otrzymują tytuł kadeta bez szczególnego nadania:

  • w czasie odbywania zasadniczej służby wojskowej – z dniem rozpoczęcia kształcenia;
  • w ramach kursu podoficerskiego w czasie odbywania ćwiczeń wojskowych lub pełnienia okresowej służby wojskowej – z dniem rozpoczęcia kształcenia;
  • w czasie pełnienia służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny – z dniem rozpoczęcia kształcenia[2].

Przypisy

  1. Art. 1 pkt 56 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 161, poz. 1278).
  2. Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 lutego 2011 r. w sprawie tytułów wojskowych żołnierzy w czynnej służbie wojskowej (Dz. U. 2011 r. Nr 50, poz. 257).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9
  2. Dzienniki Ustaw