Kaishaku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Scena przedstawiająca rytuał seppuku. Osoba z uniesionym mieczem to kaishaku.

Kaishaku[1] (jap. 介錯?) – postać pomocnicza w seppuku, odcinająca głowę osoby popełniającej samobójstwo w momencie jej agonii. Był przeważnie wybierany z grona najlepszych przyjaciół lub uczniów, lecz główną jego cechą musiała być biegłość w szermierce. Po rozcięciu sobie brzucha przez samuraja, kaishaku zadawał mu cios mieczem w szyję w ten sposób, by głowa trzymała się tylko na wąskim pasku skóry, by nie upadła na ziemię lub potoczyła się po niej (co w obu przypadkach było oznaką hańby). Cały efekt seppuku zależał od cięcia kaishaku, który nie mógł ściąć głowy za późno, ponieważ samobójca mógł wtedy okazać ból (czego nie powinien robić), zaś jeśli zrobił to za wcześnie, to cała ceremonia traciła na wartości.

Sposób wykonania cięcia był ściśle zależny od szkoły, z której wywodził się kaishaku. Także w dzisiejszych czasach sposób wykonania tej czynności przetrwał w formach starych szkół (koryu) iaido.

Także sposób trzymania miecza przez kaishaku miał znaczenie: jeśli osoba popełniająca seppuku była wyższa rangą, to kaishaku miecz trzymał skierowany do góry, jeśli zaś niższa – w dół.

Przypisy