Kajagoogoo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kajagoogoo
Kajagoogoo in Germany Bochum 2008.jpg
Kajagoogoo, 2008
Rok założenia 1979
Pochodzenie  Wielka Brytania
Gatunek pop, new wave, rock
Aktywność 1979-1986, 2003, 2007-nadal
Obecni członkowie
Limahl - śpiew
Nick Beggs - śpiew, gitara basowa
Steve Askew - gitara
Stuart Neale - keyboard
Jez Strode - perkusja
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kajagoogoobrytyjski zespół założony w 1979 roku, grający muzykę z pogranicza synth pop i new romantic.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Grupa została założona w 1979 roku przez basistę Nicka Beggsa (ur. w 1961) jako Art Nouveau. W pierwszym składzie znaleźli się wspomniany Nick Beggs, Steve Askew (gitara), Stuart Neale (keyboard) i Jez Strode (perkusja). Panowie poznali się w Barnfield College w Luton[1]. W 1981 roku zespół wydał jedyny singiel Fear Machine, zawierający utwór tytułowy oraz piosenkę Animal Instincts[2]. Ówczesny wygląd zespołu tworzyły długie włosy muzyków. Początkowo kwartet nie odnosił sukcesów i nie mógł się przebić, dlatego muzycy postanowili zmienić styl muzyczny na bardziej komercyjny. Zespół potrzebował jeszcze głównego wokalisty, a zarazem frontmana. Po ogłoszeniu zamieszczonym w Melody Maker w 1982 roku, w trakcie przesłuchań na wokalistę został wybrany Limahl (Chris Hamill, ur. w 1958). Zespół zmienił również swój wizerunek i nazwę na Kajagoogoo, będące po drobnej zmianie fonetycznym zapisem pierwszych słów niemowlęcia: „GagaGooGoo”.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1982 roku, po koncercie w Embassy Club w Londynie, podpisali kontrakt z EMI. 1983 rok przyniosł pierwszego singla Too Shy oraz pierwszy długogrający album White Feathers. Zawarta na nich muzyka to synth-pop, wszystkie teksty napisali Beggs, Limahl lub obaj wspólnie. Kajagoogoo z Limahlem bardzo szybko stali się jednymi z najbardziej popularnych wykonawców w Wielkiej Brytanii. Ówcześnie byli znani z charakterystycznego stylu, który tworzyły kolorowe, „nastroszone” fryzury i kolorowe ubiory. W tym samym roku zespół zaplanował swoją pierwszą amerykańską trasę. Jednak przed jej rozpoczęciem z zespołu został wydalony Limahl, który następnie postanowił rozpocząć karierę solową. Głównym wokalistą został Nick Beggs, a zespół zamierzał tworzyć bardziej poważny repertuar. Również ubiory zespołu stały się mniej krzykliwe.

W 1984 roku pod przewodnictwem basisty Nicka Beggsa zespół nagrał swoje drugie wydawnictwo zatytułowane Islands. Wszystkie teksty napisał Beggs. Album ukazał się również w USA pod tytułem Extra Play, a nazwę zespołu skrócono do Kaja. W 1985 roku z zespołu odszedł Jez Strode. Pozostali zadecydowali, by dalej działać jako trio. Po przeprowadzce do Kalifornii nagrali kolejny, trzeci już album Crazy Peoples Right to Speak. Płyta ta odzwierciedlała bardziej rockowe ambicje jej członków, ale nie znalazła uznania w oczach wytwórni EMI. W 1986 roku zespół postanowił zawiesić swoją działalność.

Nick Beggs, 2008

W 2003 roku na potrzeby stacji telewizyjnej VH1, odbył się koncert zespołu w oryginalnym składzie zatytułowany Bands Reunited. Mimo tego podejścia pełna reaktywacja nie udała się i grupa występowała jako trio, w którym wokalistą nadal pozostawał Nick Beggs. Wraz wieloma innymi gwiazdami lat 80. zespół wystąpił 2 września 2007 na festiwalu RetroFest, nieopodal Culzean Castle w Szkocji.

Na 2008 rok zaplanowano wydanie premierowego albumu studyjnego, który został zatytułowany Gone To The Moon.

Do największych przebojów Kajagoogoo zalicza się takie utwory jak Too Shy, Ooh To Be Ahh, Turn Your Back On Me, Lion's Mouth, Big Apple.

Powrót starego składu[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec lutego 2008, trio Kaja rozpoczęło rozmowy z Limahlem i Jez Strodem. Od 28 lutego 2008 zespół istnieje znów jako Kajagoogoo, a w jego skład wchodzi cała znakomita piątka muzyków: Christopher Hamill (Limahl) – wokal, Nick Beggs – gitara basowa, Jez Strode – perkusja, Stuart Croxford Neale – keyboard, oraz Steve Askew – gitara elektryczna. Umowę między muzykami podpisano 7 kwietnia 2008.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Składanki[edytuj | edytuj kod]

  • 1993Too Shy: The Singles and More
  • 1996The Best of Kajagoogoo & Limahl
  • 1996The Very Best of Kajagoogoo
  • 2003Very Best of Kajagoogoo

Single[edytuj | edytuj kod]

  • 1983 – "Too Shy" – #1 UK, #5 U.S.
  • 1983 – "Ooh to Be Ah" – #7 UK
  • 1983 – "Hang on Now" – #13 UK, #78 U.S.
  • 1983 – "Big Apple" #8 UK
  • 1984 – "The Lion's Mouth" – #25 UK
  • 1984 – "Turn Your Back On Me" – #47 UK
  • 1985 – "Shouldn't Do That" (jako Kaja) – #63 UK
  • 2007 – "Rocket Boy" (jako reaktywowane KajaGooGoo)

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

  • Too Shy
  • Ooh to Be Ah
  • Hang On Now
  • Big Apple
  • The Lion's Mouth
  • Turn Your Back On Me (2 wersje)
  • Shouldn’t do That

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. About Nick. www.nickbeggs.co.uk.
  2. Art Nouveau. www.discogs.com.