Kajetan Koźmian

Kajetan Koźmian
Data i miejsce urodzenia	31 grudnia 1771 Gałęzów
Data i miejsce śmierci	7 marca 1856 Piotrowice
Narodowość	polska
Dziedzina sztuki	literatura
Styl	klasycyzm
Ważne dzieła	Ziemiaństwo polskie Stafan Czarniecki Oda w dniu uroczystości zawieszenia orłów francuskich w Lublinie
Galeria w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Kajetan Koźmian
Nałęcz
Rodzina	Koźmian
Rodzice	Andrzej Alojzy Koźmian
Małżeństwo	Anna Mossakowska
Dzieci	Andrzej Edward Koźmian

Kajetan Koźmian herbu Nałęcz (ur. 31 grudnia 1771 w Gałęzowie, zm. 7 marca 1856 w Piotrowicach) – polski prawnik i poeta, reprezentant klasycyzmu, krytyk literacki i teatralny, publicysta, pamiętnikarz; członek Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego.

Rodowód

Był bratem Józefa Szczepana i ojcem Andrzeja Edwarda.

Biografia

Był synem Andrzeja Alojzego Koźmiana. Odebrał staranne wykształcenie prawnicze w Zamościu i Lublinie, a następnie aplikował w palestrze lubelskiej. Pełnił wiele stanowisk urzędniczych i politycznych:

• sekretarz Lubelskiej Komisji Wojewódzkiej w czasie powstania kościuszkowskiego,
• administrator rządowy w Księstwie Warszawskim,
• w 1812 powołany jako sekretarz Rady Generalnej Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego.
• administrator rządowy w Królestwie Polskim,
• senator-kasztelan Królestwa Polskiego.

Związany był również z masońską lożą Świątynia Izis i towarzystwem Iksów. Przyjaźnił się z wieloma wybitnymi osobistościami, m.in. Zygmuntem Krasińskim, Cyprianem Kamilem Norwidem, Stanisławem Staszicem, Julianem Ursynem Niemcewiczem i Fryderykiem Chopinem. Należał do największych przeciwników romantyzmu, uznając Mickiewicza za wichrzyciela. Był również przeciwnikiem powstania listopadowego. Odznaczony Orderem Świętego Stanisława I klasy z nadania Aleksandra I Romanowa. W 1811 roku został członkiem rzeczywistym Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk.

Twórczość literacka

Jako poeta Koźmian zadebiutował bajką Sosna i małe drzewka, którą napisał w 1800 roku, a trzy lata później opublikował w różnych czasopismach. Po raz pierwszy zbiór jego wierszy wydano w Krakowie w 1881 (Różne wiersze). 7 lat później, również w Krakowie wydano Pisma prozą. Koźmian pracował również jako tłumacz i publicysta, zajmował się krytyka literacką. Pisał ponadto pamiętnik (został wydany we Wrocławiu w 1972 roku z komentarzem M. Kaczmarka).