Kajm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kajm pod postacią ptaka, według Słownika wiedzy tajemnej Collina de Plancy, 1863.
Kajm pod postacią człowieka. Słownik wiedzy tajemnej.

Kajm – w tradycji okultystycznej demon i zarazem upadły anioł, wielki przywódca piekła. Znany również pod imionami Kaim, Kamio, Camio i Caim. Rozporządza 30, a według Dictionnaire Infernal 300 legionami duchów. Kiedyś należał do chóru aniołów. W Lemegetonie jest pięćdziesiątym trzecim duchem.

W demonologii[edytuj | edytuj kod]

By go przywołać i podporządkować, potrzebna jest jego pieczęć, która według Goecji powinna być zrobiona z rtęci.

Pozwala zrozumieć śpiew ptaków, ryk bydła, szczekanie psów i szum fal. Bardzo dobrze zna przyszłość. Jest wspaniałym i utalentowanym rozmówcą. W piekle ma opinię najbieglejszego w posługiwaniu się sofizmatami. Przewyższa w tym najlepszych logików, których potrafi doprowadzić do rozpaczy.

Wezwany, ukazuje się pod postacią kosa, jednakże na rozkaz przyzywającego może przybrać postać człowieka z ostrą szablą, wówczas jest otoczony gorejącym żarem bądź płonącym popiołem. Czasami przybiera postać mężczyzny z pióropuszem i pawim ogonem.

Dodatkowe informacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Collin de Plancy: Słownik wiedzy tajemnej. Warszawa-Kraków: 1993, s. 88. ISBN 83-85272-11-9. (pol.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]