Kajman karłowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kajman karłowaty
Paleosuchus palpebrosus[1]
(Cuvier, 1807)
Kajman karłowaty
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Rząd krokodyle
Rodzina aligatorowate
Rodzaj Paleosuchus
Gatunek kajman karłowaty
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kajman karłowaty, kajman Cuviera (Paleosuchus palpebrosus) – gatunek gada z rodziny aligatorowatych.

Opis
Najmniejszy przedstawiciel aligatorowatych i najmniejszy w ogóle ze wszystkich krokodyli. Na grzbiecie i brzuchu ma pancerz z kostnych płyt. Budowa głowy różni się od pozostałych krokodyli - jest krótka, bardzo gładka i wklęsła z wysoką czaszką i zadartym pyskiem oraz dolną szczęką wyraźnie podniesioną do góry. Kształt czaszki może mieć związek z kopaniem nor, których używają jako schronienia podczas dnia. Młode są brązowe ze słabymi paskami. Dorosłe są ciemniejsze. Głowa barwy czekoladowo-brązowej z takim kolorem tęczówki. Dolna szczęka w białe paski. W odróżnieniu od innych kajmanów toleruje chłodniejszą wodę.
Rozmiary
Długość 1.5 – 1.6 m (samce), 1.2 m (samice).
Biotop
Rzeki wylewające w porze deszczowej porośnięte nadbrzeżnym lasem pomiędzy Amazonką i Orinoko oraz zalewowe lasy wokół większych jezior. Także małe strumienie i większe rzeki w Boliwii z odsłoniętym brzegiem.
Pokarm
Ryby i wodne bezkręgowce: kraby, mięczaki, krewetki, a także lądowe bezkręgowce. Ich krótkie zakrzywione do tyłu zęby są szczególnie przystosowane do kruszenia skorupiaków. Młode żywią się małymi bezkręgowcami w tym owadami.
Behawior
Kopie nory, w których spędza dzień. Wieczorem odbywa wędrówki nawet na znaczne odległości.
Rozmnażanie
Samica buduje gniazdo w kształcie kopca najczęściej w ukrytym miejscu, do którego składa od 10 do 25 jaj. Okres inkubacji trwa ok. 90 dni. Świeżo wylęgnięty młody nie może wejść od razu do wody, a dopiero gdy wyschnie warstwa śluzu, którą jest pokryty.
Występowanie
Ameryka Południowa: Boliwia, Brazylia, Kolumbia, Ekwador, Gujana Francuska, Gujana, Paragwaj, Peru, Surinam, Wenezuela. Szacowana dzika populacja wynosi: ponad 1,000,000 osobników.

Przypisy

  1. Paleosuchus palpebrosus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Paleosuchus palpebrosus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)