Kalevi Aho

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kalevi Aho (urodzony 9 marca 1949 w Forssa, Finlandia) jest kompozytorem fińskim.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Studiował kompozycję na Akademii Sibeliusa pod kierunkiem Einojuhaniego Rautavaary otrzymując dyplom w 1971. Swoje studia kontynuował przez rok w Niemczech pod Borisem Bacherem. Od 1974 roku do 1988 nauczał teorii muzyki na uniwersytecie w Helsinkach, a od 1988 roku do 1993 zajmował stanowisko profesora na Akademii Sibeliusa. W 1992 został kompozytorem-rezydentem Orkiestry Symfonicznej Lahti. Dyrygent Osmo Vänskä wraz z tą orkiestrą nagrał wiele z jego ówczesnych kompozycji. Aho pracował również jako wolny strzelec korzystając z państwowego stypendium od 1993 roku. Aktualnie mieszka w Helsinkach.

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Znany przede wszystkim z tworzenia dużych form muzycznych, do dnia dzisiejszego skomponował piętnaście symfoni, czternaście concertów, cztery opery i kilka utworów wokalnych. Kompozycje kameralne to m.in. kwintety, kwartety, sonaty oraz utwory solowe. Pierwszymi utworami, którymi zwrócił na siebie uwagę, były I Symfonia (1969) oraz II Kwartet smyczkowy (1970). Jego utwory z tych czasów wykazują powiązania z neoklasycyzmem jak np. wykorzystanie kontrapunktu (głównie fugi) i stylizacje na starsze formy, takie jak walc. W następnej dekadzie komponował w stylach modernistycznym oraz postmodernistycznym. Użycie przez niego ironii oraz zestawienie kontrastujących nastrojów, stylów muzycznych i gatunków jest porównywane do Gustava Mahlera i Alfreda Schnittke. W twórczości widać również wpływy Einojuhaniego Rautavaary i Dmitrija Szostakowicza.

Najwięcej nagrań z kompozycjami Aho można znaleźć w szwedzkiej wytwórni BIS records.