Kalmah

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kalmah
Kalmah - Jalometalli 2008 - 06.jpg
Kalmah w czasie festiwalu muzycznego Jalometalli w 2008 roku w Finlandii
Rok założenia 1991[1]
Pochodzenie  Finlandia
Gatunek melodic death metal[2][3][4]
Wytwórnia płytowa Spinefarm Records
Obecni członkowie
Pekka Kokko
Antti Kokko
Veli-Matti Kananen
Timo Lehtinen
Janne Kusmin
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kalmah (krl. ku śmierci) – grupa muzyczna pochodząca z Oulu w Finlandii grająca melodic death metal[2][3][4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1991 Pekka Kokko (wokal i gitara) i Petri Sankala (perkusja) założyli zespół metalowy Ancestor, który po nagraniu 2 dem wzbogacił się o nowego członka Antti Kokko (brat wokalisty) - gitarę prowadzącą zespołu. W 1998 po 5 speed/thrash/death metalowych[1] demach doszło do pewnych zmian. Do zespołu dołączył Pasi Hiltula w charakterze klawiszowca. Sam Ancestor przestał istnieć, a muzycy wrócili na scenę, już jako Kalmah.

Wydanie pierwszego promo-CD Svieri Obraza przyniosło zespołowi sukces w postaci pierwszego kontraktu płytowego z wytwórnią Spinefarm Records. W składzie Pekka Kokko, Antti Kokko, Petri Sankala, Pasi Hiltula i Altti Veteläinen (gitara basowa) nagrali w roku 2000 pierwszą płytę - Swamplord, która odniosła ogromny sukces[5]. Również w 2000 po raz pierwszy wystąpili na żywo przed fińską publicznością, kiedy to Spinefarm Records zorganizował im serię koncertów w całym kraju.

W październiku 2001 w Tico-Tico Studios w Lappland zespół zgromadził się, aby nagrać kolejną płytę - They Will Return już po zmianie składu zespołu: na stanowisku gitarzysty basowego Altti Veteläinena zastąpił Timo Lehtinen (z Catamenia), a stanowisko perkusisty - Petri Sankali zostało objęte przez Janne Kusmina. Lato 2002 roku zespół spędził na serii koncertów w Finlandii, zwieńczonych występem zespołu na Wacken Open Air. Jesienią 2002 roku Kalmah rozpoczął nagrywanie nowej płyty Swampsong, która ostatecznie ukazała się w lutym 2003.

Płyta została godnym następcą They Will Return, zarówno według krytyków, jak i według fanów[6][7]. W roku 2004 Pasi Hiltula postanowił wycofać się z gry w zespole na rzecz innych obowiązków. Na jego miejsce przyjęty został klawiszowiec Marco Sneck z Poisonblack. W tym składzie zespół nagrał w roku 2005 płytę The Black Waltz, której całość została profesjonalnie zremasterowana przez Mika Jussila z Finnvox. Wszystkie 11 utworów wchodzących w skład The Black Waltz wyróżniały się wśród dotychczasowych utworów zespołu ciężkim i szorstkim brzmieniem. Album odniósł niespotykany dotychczas sukces - 38. miejsce w oficjalnym fińskim rankingu muzycznym - Suomen virallinen lista w roku 2006[8].

W trzy lata po wydaniu albumu The Black Waltz, powstała kolejna płyta zespołu For the Revolution, która przebiła sukces poprzedniczki osiągając wyższe - 17. miejsce w rankingu[9]. Promując nową płytę zespół po raz pierwszy udał się za granicę - do Kanady, aby wystąpić w serii 8 koncertów, w czasie których większość miejsc została wyprzedana.

W roku 2010 zespół wydał swój szósty album studyjny 12 Gauge, który, tak jak poprzednie, został nagrany w Tico-Tico Studios, lecz zremasterowany już w studiach Cutting Room w Szwecji. Była to pierwsza płyta zespołu, która ukazała się w wersji winylowej - specjalnie przygotowanej przez Joona Lukala z Noise for Fiction i wydanej przez Svart Records w liczbie 500 kopii[1].

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Kalmah w czasie kancertu na Jalometalli 2008

Obecny skład zespołu[edytuj | edytuj kod]

  • Pekka Kokko – wokal, gitara (od 1998)
  • Antti Kokko – gitara (od 1998)
  • Timo Lehtinen – gitara basowa (od 2001)
  • Janne Kusmin – perkusja (od 2001)
  • Veli-Matti Kananen - keyboard (od 2012)

Byli członkowie zespołu[edytuj | edytuj kod]

  • Anssi Seppänen – gitara (1992-1993)
  • Altti Veteläinen – gitara basowa (1998-2001)
  • Petri Sankala – perkusja (1998-2001)
  • Pasi Hiltula – keyboard (1999-2004)
  • Antti-Matti Talala – keyboard (1999)
  • Marco Sneck – keyboard (2004-2011)

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Dema i Extended Play[edytuj | edytuj kod]

  • Ethereal Devotion - 1992, jako Ancestor
  • Material World God - 1993, jako Ancestor
  • With No Strings Attached - 1996, jako Ancestor
  • Tomorrow - 1997, jako Ancestor
  • Under the Burbot's Nest - 1998, jako Ancestor
  • Svieri Obraza - 1999 − nagranie promujące
  • Demo 2004 - 2004 − niewydany

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

  • Withering Away - 2000
  • The Groan of Wind - 2006[10]
  • 12 Gauge studio diary in seven parts - 2009[11]
  • 12 Gauge - 2010[12]

Przypisy