Kamacyt
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kamacyt | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | α-(Fe,Ni); Fe0+0.9Ni0.1[1] | ||
| Twardość w skali Mohsa | 4 | ||
| Przełam | haczykowaty | ||
| Łupliwość | niewyraźna | ||
| Pokrój kryształu | masywne − jednolicie nierozróżnialne kryształy tworzące duże masy | ||
| Układ krystalograficzny | regularny (4/m 3 2/m) grupa przestrzenna: Fm3m |
||
| Gęstość minerału | 7.9 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | żelazna | ||
| Rysa | szara[1] | ||
| Połysk | metaliczny | ||
Kamacyt – minerał, krystaliczna postać stopu żelaza (Fe) i niklu (Ni), zawierającego do 10.46% niklu i 89.54% żelaza[1]. Wstępuje w meteorytach żelaznych i żelazno-kamiennych. Kamacyt może tworzyć w meteorytach wewnętrzne struktury zwane figurami Widmanstättena i liniami Neumanna. Kamacyt nazywany jest też "żelazem belkowym". Największy udokumentowany kryształ kamacytu ma wymiary 92×54×23 cm[2].
.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy [edytuj]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Kamacite Mineral Data. [dostęp 2011-08-28].
- ↑ P. C. Rickwood. The largest crystals. „American Mineralogist”. 66, s. 885-907, 1981 (ang.).