Kameduli
| Kameduli | |
| Pełna nazwa | Kongregacja Pustelników Kamedułów Góry Koronnej |
| Nazwa łacińska | Congregatio Eremitarum Camaldulensium Montis Coronae |
| Skrót zakonny | EC |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Założyciel | Romuald z Camaldoli |
| Data założenia | ok. 1012 |
| Liczba członków | 58 (2003) |
| Strona internetowa | |
Kameduli – zakon utworzony ok. 1012 przez św. Romualda z Camaldoli.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Nazwa zgromadzenia powstała od nazwy miejscowości Camaldoli w Toskanii, w której powstał pierwszy erem. Zgromadzenie zakonne miało charakter eremicko-monastyczny. Mnich żył samotnie we własnej pustelni. Pustelnie tworzyły jeden organizm ze wspólnym kościołem i przełożonym. Reguła zakonna przewidywała jedynie wspólną modlitwę.
[edytuj] Kameduli na świecie
Obecnie kameduli podzieleni są na dwie kongregacje:
- kongregacja Kamedulska Zakonu św. Benedykta, należąca do Konfraterni Benedyktyńskiej (łac. Congregatio Camaldulensis Ordinis Sancti Benedicti, OSBCam) - liczy obecnie 12 klasztorów ze 120 mnichami,
- kongregacja kamedulska Monte Corona (łac. Congregatio Eremitarum Camaldulensium Montis Coronae, ECMC) - liczy 9 eremów z 57 mnichami: trzy w Italii, dwa w Polsce i po jednym w Hiszpanii, USA, Kolumbii i Wenezueli, w 2 klasztorach w Polsce, na krakowskich Bielanach i w Bieniszewie, żyje obecnie 15 mnichów[potrzebne źródło].
[edytuj] Kameduli w Polsce
Pierwszych dwóch benedyktynów - kamedułów Jan i Benedykt uczniów św. Romualda zostało wysłanych do Polski z Italii przez założyciela zakonu kamedułów na prośbę Bolesława Chrobrego. Założyli erem ok. 1002. Ponieśli śmierć męczeńska w roku 1003 razem z dwoma słowiańskimi nowicjuszami (Pięciu Braci Męczenników). Ich erem istniał jednak nadal co najmniej do 1027 lub do okresu reakcji pogańskiej[1].
.jpg&filetimestamp=20101214170519)
Pierwszy erem w Polsce kameduli utworzyli w 1604 roku. Był to do dziś istniejący erem na krakowskich Bielanach (Srebrna Góra). Do dziś istnieje również klasztor w Bieniszewie koło Konina. Inne eremy istniały w Rytwianach,a także Bielanach warszawskich ( od 1643 na Polkowej Górze, dzisiaj "Lasek Bielański"), Pożajściu (obecnie na Litwie), Wigrach i Kamedułach koło Szańca, ale zostały zniesione w XIX wieku.
Po II wojnie światowej reaktywowano, oprócz istniejącego na krakowskich Bielanach, erem bieniszewski. Mała Reguła św. Romualda jest wyjątkowo surowa. Zakonnicy są zobowiązani do pracy fizycznej, modlitwy, pokuty oraz życia pustelniczego. Mnisi żyją we własnych domkach, zachowując milczenie i zbierając się tylko na modlitwy (oraz kilka razy do roku na wspólne posiłki). Wyrzekają się potraw mięsnych. Od charakterystycznych białych habitów pochodzą nazwy "Bielany" w Krakowie i Warszawie.
Przypisy
- ↑ Encyklopedia katolicka, t. 8, Lublin 2000, kolumna 442.
