Kamelia mała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kamelia mała
Camellia sasanqua SZ83.png
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd wrzosowce
Rodzina herbatowate
Gatunek kamelia sazanka
Nazwa systematyczna
Camellia sasanqua Thunb.
J. A. Murray, Syst. veg. ed. 14:632. 1784 May-Jun
Synonimy

Camellia miyagii (Koidz.) Makino & Nemoto,
Camellia tegmentosa (Koidz.) Makino & Nemoto,
Thea miyagii Koidz.,
Thea sasanqua (Thunb.) Nois. ex Cels,
Thea tegmentosa Koidz[2].

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Kamelia mała, kamelijka (Camellia sasanqua) – gatunek rośliny z rodziny herbatowatych. Pochodzi z Japonii, z wysp Kiusiu i Riukiu[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Wiecznie zielony krzew o wysokości 3-5 m[3].
Liście
Błyszczące na górnej stronie, eliptyczne lub podłużnie eliptyczne o piłkowanych brzegach.
Kwiaty
Wyrastają pojedynczo, lub po kilka w kątach liści. Są pachnące, duże (średnica do 7 cm), różowe lub czerwone. Mają 5-7 działkowy kielich, 5-7 płatkową koronę, 1 słupek i liczne pręciki.
Owoc
Półkulista lub jajowata torebka z licznymi nasionami.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina ozdobna: W krajach o cieplejszym klimacie (Strefy mrozoodporności 9-11) jest uprawiana jako roślina ogrodowa, rozpina się ją na scianach domów, robi z niej żywopłoty[4]. Na większą skalę uprawiana jest w Indochinach, Japonii, południu Ameryki Północnej i Rosji[3]. U nas czasami uprawiana w szklarniach oraz jako roślina doniczkowa.
  • Olej z nasion jest używany jako tłuszcz jadalny oraz do produkcji mydła. Aromatyczne liście są dodawane do niektórych gatunków herbaty[3].
  • W warunkach domowych można używać naparów z liści do przemywania ropiejących i trudno gojących się ran, wyprysków, krost, a także do płukania jamy ustnej w jej stanach zapalnych[potrzebne źródło].
Kwiat odmiany 'Yuletide'

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-12].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-07-20].
  3. 3,0 3,1 3,2 Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  4. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.