Kamień runiczny z Kylver

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kamień runiczny z Kylver

Kamień runiczny z Kylver (G 88) – jeden z najstarszych kamieni runicznych. Datowany jest na V wiek[1]. Został odnaleziony w 1903 roku na farmie Kylver koło Stånga na Gotlandii, jako część wczesnośredniowiecznego grobowca[2]. Obecnie znajduje się w zbiorach Muzeum Historycznego w Sztokholmie[3].

Kamień to płaska wapienna płyta o długości 1,05 i szerokości 0,70-0,75 metra oraz grubości 9-12 cm[4]. Na jej powierzchni wyryty został zakończony symbolem przypominającym drzewo ciąg znaków fuþarku starszego

f u þ a r k g w h n i j p ï z s t b e m l ŋ d o

oraz słowo w formie palindromu sueus o nierozszyfrowanym znaczeniu, będące prawdopodobnie jakąś formułą magiczną[5].

Przypisy

  1. Paulina Horbowicz, Gert Kreutzer, Witold Maciejewski, Dominika Skrzypek: Runy. Warszawa: Wydawnictwo TRIO, 2011, s. 42. ISBN 978-83-7436-259-7.
  2. Tineke Looijenga: Texts and Contexts of the Oldest Runic Inscriptions. Leiden: Brill, 2003, s. 197. ISBN 90-04-12396-2.
  3. Gotland: Kylver, Stĺnga socken (szw.). christerhamp.se. [dostęp 2014-06-11].
  4. Steckbrief: Steinplatte von Kylver (Gotland, S) (niem.). runenprojekt.uni-kiel.de. [dostęp 2014-06-11].
  5. Mindy MacLeod and Bernard Mees: Runic Amulets and Magic Objects. Woodbridge: Boydell Press, 2006, s. 218-219. ISBN 1-84383-205-4.