Kamienica Prażmowskich w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kamienica Prażmowskich
Znak o Kamienica Prażmowskich

Kamienica Prażmowskich, zwana też kamienicą Pastoriusa, Leszczyńskich, Rautenstrauchów lub Dobryczarokokowo-klasycystyczna kamienica w Warszawie przy ul. Krakowskie Przedmieście 87.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Kamienica rokokowo-klasycystyczna, czterokondygnacyjna, trzyosiowa. Fasada główna ozdobiona portalem, balkony z ażurowymi balustradami. Portal z kratą z herbem Leszczyńskich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zbudowana między 1734 a 1743 dla Joachima Pastoriusa, lekarza i historiografa królewskiego, jako dwupiętrowa z czteroosiową fasadą. Od połowy XVII wieku była własnością ławnika warszawskiego K.Waltera, od 1666 Mikołaja Prażmowskiego kanclerza wielkiego koronnego i prymasa Polski.

W 1754, po przejęciu przez rodzinę Leszczyńskich przebudowany na rokokowy pałacyk z pięcioosiową fasadą według projektu Jakuba Fontany. Od strony ul. Senatorskiej znajduje się drugi dom frontowy w stylu klasycystycznym. W miejscu południowej części kamienicy przed 1795 dobudowano nowy segment.

Następnie przeszła w ręce rodu Rautenstrauchów. W 1804 została kupiona przez kupca Stefana Dobrycza.

Zniszczona częściowo w 1944 i fragmentarycznie rozebrana przy budowie tunelu Trasy W-Z została odbudowana według wyglądu z końca XVIII wieku na podstawie projektu Zygmunta Stępińskiego. W latach 2002-2003 została odrestaurowana.

Wewnętrznie połączona z sąsiednią kamienicą Johna mieści Dom Literatury.

Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Na mapach: 52°14′48,6712″N 21°00′47,3695″E/52,246853 21,013158