Kampania stu kwiatów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kampania stu kwiatów
Nazwa chińska
Hanyu pinyin Bǎihuā yùndòng
Zn. tradycyjne 百花運動
Zn. uproszczone 百花运动

Kampania stu kwiatów – zainicjowana przez Mao Zedonga w maju 1956 kampania polityczno-kulturalna w Chińskiej Republice Ludowej. Doprowadziła do chwilowej odwilży politycznej, którą szybko stłumiono.

Przeprowadzona po powstaniu ChRL w 1949 przyspieszona industrializacja kraju, kolektywizacja wsi i nacjonalizacja spowodowały silne niezadowolenie społeczne i niejednokrotnie opór. Świadom, że antagonizmy mogą przerodzić się w masowy ruch wymierzony przeciwko władzy, Mao Zedong sformułował koncepcję różnorodności prądów intelektualnych w sferze nauki i kultury, czego kulminacją był wygłoszony 27 lutego 1957 referat O właściwym traktowaniu sprzeczności w łonie ludu.

Naczelnym hasłem kampanii było "niech rozkwita sto kwiatów, niech współzawodniczy sto szkół!" (chin. upr. 百花齐放,百家争鸣, chin. trad. 百花齊放,百家爭鳴, pinyin bǎi huā qífàng, bǎi jiā zhēngmíng). W jej czasie ograniczono cenzurę i zachęcano inteligencję oraz aparat urzędniczy i partyjny (zwłaszcza działaczy tzw. partii demokratycznych i inteligencję bezpartyjną) do oceny, a nawet krytyki dotychczasowego postępowania partii komunistycznej na forach publicznych, w prasie i dazibao.

Kampania stu kwiatów szybko wymknęła się spod kontroli i doprowadziła do zmasowanej krytyki KPCh i żądań rotacyjnego sprawowania władzy, ukazując rozmiar niezadowolenia społecznego. W odpowiedzi Mao Zedong zarządził w 1957 nową kampanię przeciwko prawicowcom, której ofiarami padło ponad 550 tys. osób.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia historyczna świata. Tom X. Kraków: Wydawnictwo Opres, 2002. ISBN 83-85909-72-9.