Kamyk na niebie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kamyk na niebie
Pebble in the Sky
Autor Isaac Asimov
Miejsce wydania Stany Zjednoczone
Język angielski
Data I wyd. 1950
Wydawca Doubleday
Typ utworu science fiction
Data I wyd. polskiego 1993
Przekład Paulina Braiter-Ziemkiewicz, Paweł Ziemkiewicz
poprzednia
Prądy przestrzeni
następna
Ślepa uliczka

Kamyk na niebie (tytuł oryg. Pebble in the Sky) – pierwsza powieść fantastycznonaukowa autorstwa pisarza Isaaca Asimova[1] opublikowana w 1950. Jest to trzeci tom cyklu Imperium Galaktyczne.

Wprowadzenie[edytuj | edytuj kod]

Akcja dzieje się w czasach potęgi Imperium Galaktycznego. Ludzkość skolonizowawszy wszystkie światy Galaktyki zapomina o swoim wspólnym pochodzeniu. Popularna staje się inna teoria o genezie rodzaju ludzkiego:

Quote-alpha.png
Albo barbarzyńskie planety Wężownika, które ortodoksi długo uważali za przykłady prymitywnych ludzkich społeczności stadium przedgalaktycznego. Każdy podręcznik podawał je na dowód słuszności teorii Mergera, głoszącej, że ludzkość stanowi naturalne najwyższe stadium rozwoju życia na planetach tlenowo–wodnych, jeśli panują na nich odpowiednie temperatury i grawitacja. Wedle tej teorii wszystkie rasy ludzkie mogły swobodnie krzyżować się ze sobą, i w miarę rozwoju podróży międzyplanetarnych podobne krzyżówki zdarzają się coraz częściej.

Ziemia w tym czasie stała się buntowniczą planetą (tytułowym kamykiem na niebie) i jako jedyna zamieszkana promieniotwórcza[2] planeta jest izolowana od reszty Imperium. Panujący tam fanatyczni kapłani wierzą, że to właśnie ona jest pierwotnym domem ludzkości. W wysokich Himalajach mieszka reprezentant Imperium – Prokurator Ziemi lord Ennius.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Wiki letter w.svg Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Książka opowiada historię emerytowanego krawca Josepha Schwartza z Chicago, który wskutek wypadku w pobliskim Instytucie Badań Jądrowych zostaje przeniesiony w daleką przyszłość. Na skutek upływu czasu odnajdujący go ludzie (Loa i Arbin Maren) nie mogą się z nim porozumieć. Uznają go za umysłowo chorego i zgłaszają do instytutu dr. Shekta na ochotnika do eksperymentalnego zabiegu synapsyfikacji, mającej zwiększyć zdolność uczenia się.

Tymczasem na Ziemi przebywa Bel Arvardan, starszy członek Imperialnego Instytutu Archeologii, planując przeprowadzić badania archeologiczne. Popiera on tzw. teorię radiacyjną, sprzeciwiającą się teorii Mergera. Wierzy, że uda mu się dowieść wspólne pochodzenie gatunku ludzkiego. Podczas wizyty w mieście Chica spotyka on Schwartza i Polę, córkę dr. Shekta.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Fundacja ukazująca się od 1942 jako zbiór opowiadań została wydana w formie książkowej dopiero w 1951 r.
  2. W Imperium Galaktycznym Asimova Ziemia jest przedstawiana jako planeta radioaktywna z przyczyny wojen w przeszłości. Jest to prawdopodobnie oddźwięk "zimnej wojny", gdy zaistniała groźba użycia broni jądrowej.