Kanaan (syn Chama)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kanaan – postać biblijna występująca w Starym Testamencie, syn przeklętego wraz ze swoim potomstwem przez Noego Chama. W dziewiątym rozdziale Księgi Rodzaju pojawia się taki oto opis[1]:

(24) Kiedy Noe obudził się po odurzeniu winem i dowiedział się, co uczynił mu jego młodszy syn, (25) rzekł: «Niech będzie przeklęty Kanaan! Niech będzie najniższym sługą swych braci!» (26) A potem dodał: «Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg Sema! Niech Kanaan będzie sługą Sema! (27) Niech Bóg da i Jafetowi dużą przestrzeń i niech on zamieszka w namiotach Sema, a Kanaan niech będzie mu sługą».

Biblia wymienia imiona dwóch synów Kanaana – Sydona i Cheta. Wskazuje ponadto, że od niego wywodzą się takie ludy jak Jebusyci, Amoryci, Girgaszyci, Chiwwici, Arkici, Sinici, Arwadyci, Semaryci i Chamatyci[2]. Plemiona te były w historii wrogami Izraela, czego wytłumaczeniem jest geneaologia pojawiająca się w Księdze Rodzaju. Potomkowie Kanaana zamieszkiwali ziemię Kanaan, gdzie w późniejszych czasach prowadzili walki z Izraelitami.

Przypisy

  1. Rdz 9,24-27 w przekładach Biblii.
  2. Rdz 10,15-18 w przekładach Biblii.


Ojciec
Cham
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: Rdz
Gutenberg Bible.jpg Synowie
Sydon, Cheta