Kanabō

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nanhoku-cho period samurai z pałką Kanabō

Kanabō (jap. 金棒?, metalowa pałka) jest żelazną lub stalową pałką używaną w feudalnej Japonii jako broń. Była konstruowana z ciężkiego, dębowego drewna i pokryta w połowie metalem i metalowymi ćwiekami. Późniejsze wersje były robione z samego metalu, lecz jednocześnie były one krótsze. To późniejsza wersja tej broni pojawia się na wielu japońskich ilustracjach demonów jako ich oręż. Kanabō należało do ciężkich broni.

Ze względu na jej wagę, jedynie nieliczni żołnierze posługiwali się tą bronią. Był to bardziej mityczny oręż, często pojawiający się w opowieściach o japońskich demonach Oni, których nadludzka siła pozwalała używać tych gigantycznych pałek i siać postrach wśród wielu przesądnych ludzi. Dziś japońskie przysłowie mówi: "Jak dawać kanabō oni." - co oznacza dawanie przewagi komuś, kto już wcześniej był w lepszej sytuacji.

Używane w walce kanabō służyło do roztrzaskiwania wrogich pancerzy i łamania nóg koni bojowych. Sztuka używania tej nieporęcznej broni, kanabō-jutsu, składała się z biegłego opanowania zarówno siły, jak i równowagi, która była potrzebna, gdy uderzenie kanabō chybiło celu, a sam wojownik stawał się bardzo podatny na ciosy przeciwnika.