Kanczylowate

Kanczylowate
Tragulidae
Milne-Edwards, 1864
Kanczyl jawajski (Tragulus javanicus)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	ssaki żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	parzystokopytne
Rodzina	kanczylowate
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Kanczylowate, kanczyle (Tragulidae) – rodzina ssaków parzystokopytnych, z podrzędu przeżuwaczy. Najmniejsze ze ssaków kopytnych żyjących współcześnie. Spokrewnione z piżmowcami. Prawdopodobnie przodek jelenia europejskiego. Skamieliny kanczyli znaleziono w Europie w warstwach wczesnomioceńskich, w Afryce występowały we wczesnym i środkowym miocenie.

Charakterystyka

Ciało kanczyli ma kształt klinowaty. Osiągają 45-80 cm długości, 20-40 cm wysokości w kłębie i masę ciała od 1,5 do 10 kg. Nie posiadają rogów. Poza okresem rozrodu żyją pojedynczo. Zasiedlają skaliste lasy podzwrotnikowe Azji (większość gatunków) i Afryki (kanczyl afrykański), aktywne głównie nocą. Poruszają się zwinnie i szybko. Odżywiają się roślinami, mają silnie rozwinięte, stale rosnące kły górne, czterokomorowy żołądek (trzecia komora silnie zredukowana). U niektórych gatunków zaobserwowano zachowania terytorialne (walki pomiędzy samcami, znakowanie terenu wydzieliną gruczołów śródżuchwowych). Samica rodzi jedno młode.

Wzór zębowy		I	C	P	M
34	=	0	1	3	3
		3	1	3	3

Uzębienie kanczyli składa się z 34 zębów.

Systematyka

Do kanczylowatych zaliczane są rodzaje:

• Hyemoschus (jedynym przedstawicielem jest kanczyl afrykański)
• Moschiola
• Tragulus

Bibliografia

1. Komosińska Halina, Podsiadło Elżbieta: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8. 
2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.). 2005.: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.), Johns Hopkins University Press (ang.). [dostęp 4 grudnia 2007].
3. Huffman Brent: Family Tragulidae (ang.). [dostęp 4 grudnia 2007].