Kangur górski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kangur górski
Macropus robustus[1]
Gould, 1840
Kangur górski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Nadrząd torbacze
Rząd dwuprzodozębowce
Rodzina kangurowate
Rodzaj kangur
Podrodzaj Osphranter
Gatunek kangur górski
Podgatunki[2]
  • M. robustus robustus Gould, 1840
  • M. robustus erubescens Sclater, 1870
  • M. robustus isabellinus Gould, 1842
  • M. robustus woodwardi Thomas, 1901
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kangur górski[4][5] (Macropus robustus) – torbacz z rodziny kangurowatych (Macropodidae)[2]. Roślinożerny. Zamieszkuje tereny Australii[5].

Budowa ciała[edytuj | edytuj kod]

Kangur górski ma charakterystyczny wygląd. Tył ciała w porównaniu z przednią częścią jest potężnie rozwinięty. Przednie kończyny krótkie, głowa mała, stosunkowo duże uszy. Tylne kończyny i ogon długie i silne. Sierść gęsta, szara w części wierzchniej, zaś biaława pod spodem. Samice są jaśniej ubarwione niż samce. Dymorfizm płciowy jest także wyraźnie widoczny w wymiarach przedsatwicieli oby płci. Samice są wyraźnie mniejsze[5].

Wymiary anatomiczne
(K.Kowalski, A.Krzanowski, H.Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych, 1991)[5]
Część ciała wymiar (przedział) – samce wymiar (przedział) – samice
tułów z głową 100 do 140 cm 80 do 90 cm
ogon 75 do 100 cm 60 do 70 cm

Kangur górski zwykle funkcjonuje w pozycji półwyprostowanej i wspiera się wówczas wyłącznie na tylnych kończynach i ogonie. Podczas żerowania jest powolny. Porusza się wówczas na czterech kończynach i podpiera się ogonem. Podczas biegu posługuje się wyłącznie tylnymi kończynami, podczas gdy kończyny przednie są opuszczone w kierunku brzucha. Końcówka ogona pomaga w balansowaniu i utrzymaniu równowagi[5].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Żeruje wieczorem, kiedy temperatura otoczenia jest niższa. Prowadzi samotniczy tryb życia. Wytrzymuje przez długi czas bez dostępu do wody, nawet podczas znacznych upałów. Może się bez niej obyć nawet przez 2-3 miesiące. Jednak w poszukiwaniu wody potrafią kopać głębokie doły[5]

Termin rozrodu uzależniony jest od opadów deszczu. Po trwającej 30 do 40 dni ciąży samica rodzi 1 młode. Kangury górskie osiągają dojrzałość płciową w drugim roku życia. Żyją 15 do 20 lat[5].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Szeroko rozprzestrzeniony w górach[5] w znacznej części Australii[5][3] z wyłączeniem stanu Wiktoria i Australii Zachodniej[6]. Przedstawiciele podgatunku M. robustus isabellinus występują tylko na wyspie Barrowa na Oceanie Indyjskim, u północno-zachodnich wybrzeży Australii (stan Australia Zachodnia). W skład tej populacji wchodzi około 1800 osobników[3].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Kangur górski jest roślinożerny. Pożywienia się różnymi gatunkami traw i krzewów[3]. Zamieszkuje tereny górskie, skaliste. Schronienia przed upałami szuka czasem w jaskiniach[5][3].

Przypisy

  1. Macropus robustus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Macropus (Osphranter) robustus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 28 lutego 2014]
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Macropus robustus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. 4,0 4,1 Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne - Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.
  5. 5,00 5,01 5,02 5,03 5,04 5,05 5,06 5,07 5,08 5,09 5,10 Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.
  6. 6,0 6,1 Terry Dawson, Terence J. Dawson: Kangaroos: Biology of the Largest Marsupials. Sydney: University of New South Wales Press Ltd, 1995, s. 162, seria: Australian natural history series. ISBN 9780868403175.