Kanony apostolskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kanony apostolskie – zbiór starożytnych dokumentów kościelnych, osiemdziesiąt pięć wschodnich, pięćdziesiąt zachodnich, dotyczących zarządzania dyscypliną kościelną w pierwotnym Kościele, są one częścią Konstytucji apostolskich[1].

Poruszają one przede wszystkim zagadnienia urzędu i obowiązków chrześcijańskiego biskupa, formacji i obyczajów kleru, życia duchowego chrześcijańskiej owczarni, jak umiarkowanie, posty oraz zasad organizacyjnych (ekskomunika, synody, relacji z poganami i Żydami), sakramentów (Chrzest, Eucharystia, małżeństwo)[2].

Jest to zatem podręczny zbiór prawodawstwa Kościoła pierwotnego.

Przypisy

  1. Zob. Konstytucje apostolskie (tekst grecki i polski) w: Konstytucje apostolskie oraz Kanony Pamfilosa z apostolskiego synodu w Antiochii, Prawo kanoniczne świętych Apostołów, Kary świętych Apostołów dla upadłych, Euchologion dla Serapiona. A. Baron, H. Pietras SJ (układ i opr.), St. Kalinkowski (przekład). Kraków: WAM, 2007.
  2. Por. CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Apostolic Canons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]