Kanosjanki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kanosjanki
Pełna nazwa Zgromadzenie Sióstr Córek Miłości Służebnic Ubogich
Nazwa łacińska Congregatio Filiarum Caritatis Canossarum
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel Magdalena z Kanossy
Data założenia 8 maja 1808
Data zatwierdzenia 1828
Strona internetowa

Kanosjanki (właśc. Zgromadzenie Sióstr Córek Miłości Służebnic Ubogich) - żeńska kongregacja zakonna, założona przez Magdalenę z Kanossy, której celem jest działalność charytatywna oraz pomoc ubogim i chorym.

Kongregacja powstała w 1808 w Weronie. Została założony przez Magdalenę z Kanossy na prośbę biskupa Werony. Założycielka zajmowała się wychowywaniem biednych dziewcząt, założyła dom opieki w jednej z dzielnic miasta. Zorganizowała centrum edukacyjne, szkołę katechizmu i bazę dla opieki nad chorymi w budynkach klasztoru św. Józefa. W 1812 otworzyła w Wenecji drugi dom. Reguła zgromadznia została zatwierdzona w 1828 przez Leona XII. Powstały nowe domy zakonne: w Mediolanie, Cremonie, Brescii. Założycielka zmarła w 1835. 2 października 1988 Magdalena z Kanossy została ogłoszona świętą przez Jana Pawła II. W Polsce od daty przybycia sióstr tj. w 1992 roku, działają klasztory sióstr kanosjanek w Krakowie i w Gosławicach

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia chrześcijaństwa, red. Henryk Witczak, Kielce 2000.
  2. Chrześcijaństwo. Encyklopedia PWN. Święci zakony sanktuaria, red.Stanisław Pużyński, Warszawa 2007.